Art. 68
Ustawa z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw, Dz.U. 2000 nr 120 poz. 1268. Brzmienie bez zmian od 30 marca 2001 r.
Art. 68.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy
(Dz. U. Nr 90, poz. 557, Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr 83, poz. 931 i z 2000 r. Nr 60, poz. 701) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 11 § 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, określa, w
drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres informacji przesyłanych dyrektorowi zakładu
karnego lub aresztu śledczego, o których mowa w § 2, mając na uwadze konieczność zebrania
danych osobopoznawczych niezbędnych do dokonania prawidłowej klasyfikacji skazanego
dla indywidualnego z nim postępowania zmierzającego do realizacji celów, jakim ma
służyć Wykonanie karyRealizacja prawomocnie orzeczonej kary zgodnie z przepisami prawa karnego wykonawczego. Obejmuje wykonywanie kar oraz związanych z nimi obowiązków i środków.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu pozbawienia wolności.
”
;
2)
w art. 83 § 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, w
drodze rozporządzenia, powołuje ośrodki diagnostyczne, o których mowa w § 2, oraz
określi zasady organizacji i warunki przeprowadzania badań w tych ośrodkach. Rozporządzenie
uwzględni potrzebę:
1)
wyjaśnienia psychologicznych i socjologicznych procesów zachowania skazanego,
2)
zdiagnozowania ewentualnych zaburzeń psychicznych skazanego,
3)
określenia ewentualnego postępowania leczniczego i rehabilitacyjnego
- w celu podjęcia właściwej decyzji klasyfikacyjnej i określenia warunków indywidualnego
oddziaływania na skazanego.
”
;
3)
w art. 87 w § 5 wyraz „zarządzenia” zastępuje się wyrazem „rozporządzenia”;
4)
w art. 249:
a)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Minister Sprawiedliwości może określić, w drodze rozporządzenia:
1)
sposoby prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych,
2)
normy wyżywienia w zakładach karnych i aresztach śledczych, dzienne stawki budżetowe
dla tych norm oraz zasady wydawania posiłków,
3)
warunki bytowe osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych, mając na
uwadze zapewnienie osadzonym odzieży, obuwia, środków higieny, a także wyposażenie
pomieszczeń w podstawowy sprzęt kwaterunkowy,
4)
sposoby rozpatrywania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych
i aresztach śledczych, a także ich ewidencję i dokumentowanie,
5)
sposoby ochrony, obrony i zapewnienia bezpieczeństwa zakładów karnych i aresztów śledczych,
mając na względzie obowiązki funkcjonariuszy i pracowników Służby Więziennej i przywięziennych
zakładów pracy, sposoby postępowania ze skazanymi, Tymczasowe aresztowanieNajsurowszy środek zapobiegawczy w postępowaniu karnym, polegający na pozbawieniu wolności oskarżonego przed prawomocnym zakończeniem sprawy. Stosuje go sąd, gdy zachodzą ustawowe przesłanki i środek jest konieczny.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu i ukaranymi,
a także warunki wstępu na teren zakładów karnych i aresztów śledczych osób nie będących
funkcjonariuszami lub pracownikami Służby Więziennej albo pracownikami przywięziennych
zakładów pracy.
”
,
b)
dodaje się § 4 w brzmieniu:
„
§ 4.
Minister Sprawiedliwości może określić, w drodze zarządzenia:
1)
czynności administracyjne i rozliczenia finansowe związane z prowadzeniem depozytu
przedmiotów wartościowych i środków pieniężnych osób pozbawionych wolności, w tym
czynności związane z ich przyjmowaniem, ewidencjonowaniem, przechowywaniem i wydawaniem,
tryb przekazywania zdeponowanych środków i przedmiotów między jednostkami organizacyjnymi
więziennictwa, czynności związane z rozliczeniem należności za pracę osadzonych oraz
tryb dokonywania zakupów przez osadzonych,
2)
czynności administracyjne związane z wykonywaniem tymczasowego aresztowania i Kara pozbawienia wolnościKara polegająca na osadzeniu skazanego w zakładzie karnym na czas oznaczony. Jest jedną z kar przewidzianych przez prawo karne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, w tym czynności związane z przyjmowaniem do zakładów karnych
i aresztów śledczych oraz ze zwalnianiem osób osadzonych, sposób obliczania okresu
wykonywania kary i środka przymusu oraz rodzaje i wzory ewidencji osadzonych,
3)
tryb przeprowadzania kontroli jednostek organizacyjnych więziennictwa, z uwzględnieniem
rodzajów kontroli, kompetencji do prowadzenia kontroli, jej zakresu i częstotliwości,
sposobu jej przeprowadzania i dokumentowania jej przebiegu, a także sposobu ustalania
i przekazywania zainteresowanym wyników kontroli,
4)
organizację służby zdrowia w jednostkach organizacyjnych więziennictwa, z uwzględnieniem
potrzeb całego więziennictwa i poszczególnych jego okręgów, możliwości organizacyjnych
poszczególnych jednostek, doświadczeń placówek istniejących i zasad obowiązujących
w organizacji zamkniętych i otwartych placówek lecznictwa.
”
;
5)
w art. 254 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej
i Ministrem Sprawiedliwości, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz pomieszczeń,
o których mowa w art. 251 § 1, w których mogą być odrębnie umieszczeni tymczasowo
aresztowani i skazani, oraz warunki, którym muszą one odpowiadać, kierując się koniecznością
zapewnienia warunków określonych dla aresztów śledczych i zakładów karnych przy wykonywaniu
tymczasowego aresztowania i kary pozbawienia wolności.
”
Orzeczenia do art. 68
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
