Art. 41a p.u.s.p.
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 334. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 16 listopada 2016 r.
Art. 41a.
§ 1.
Skargi i wnioski rozpatruje się bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie
miesiąca od daty ich wpływu.
§ 2.
Skargi, w zakresie dotyczącym działalności sądów, w dziedzinie, w której sędziowie
i asesorzy sądowi są niezawiśli, nie podlegają rozpatrzeniu. Organ sądu, do którego
taka skarga lub wniosek zostały skierowane, zawiadamia skarżącego o przyczynach odmowy
rozpatrzenia skargi. Jeżeli jednak skarga dotyczy czynności sądu podlegającej zaskarżeniu
w toku instancji, organ ten jest obowiązany niezwłocznie przekazać skargę do akt sprawy,
której skarga dotyczy, zawiadamiając o tym skarżącego.
§ 3.
Skargi lub wnioski dotyczące treści czynności sądu jeszcze niedokonanych, należących
do dziedziny, o której mowa w § 2, podlegają niezwłocznemu przekazaniu do akt postępowania,
którego dotyczą.
§ 4.
Skargi lub wnioski zawierające treści znieważające lub słowa powszechnie uznawane
za obelżywe pozostawia się bez rozpatrzenia, zawiadamiając o tym skarżącego lub wnioskodawcę,
z podaniem przyczyny pozostawienia skargi lub wniosku bez rozpatrzenia.
Orzeczenia do art. 41a p.u.s.p.
Ten przepis powołuje 3 orzeczenia, w tym § 1: 1, § 3: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- III SAB/Gd 166/24Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wyrok z 10.10.2024
Dostęp do informacji publicznej
- I NKRS 141/21Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, wyrok z 02.02.2022
- II AKa 355/17Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, wyrok z 14.12.2017
zabójstwo