Art. 41a p.u.s.p.

Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 334. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 16 listopada 2016 r.

Historia zmian

Art. 41a.

§ 1.

Skargi i wnioski rozpatruje się bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie miesiąca od daty ich wpływu.

§ 2.

Skargi, w zakresie dotyczącym działalności sądów, w dziedzinie, w której sędziowie i asesorzy sądowi są niezawiśli, nie podlegają rozpatrzeniu. Organ sądu, do którego taka skarga lub wniosek zostały skierowane, zawiadamia skarżącego o przyczynach odmowy rozpatrzenia skargi. Jeżeli jednak skarga dotyczy czynności sądu podlegającej zaskarżeniu w toku instancji, organ ten jest obowiązany niezwłocznie przekazać skargę do akt sprawy, której skarga dotyczy, zawiadamiając o tym skarżącego.

§ 3.

Skargi lub wnioski dotyczące treści czynności sądu jeszcze niedokonanych, należących do dziedziny, o której mowa w § 2, podlegają niezwłocznemu przekazaniu do akt postępowania, którego dotyczą.

§ 4.

Skargi lub wnioski zawierające treści znieważające lub słowa powszechnie uznawane za obelżywe pozostawia się bez rozpatrzenia, zawiadamiając o tym skarżącego lub wnioskodawcę, z podaniem przyczyny pozostawienia skargi lub wniosku bez rozpatrzenia.
Porównaj wersje

Orzeczenia do art. 41a p.u.s.p.

Ten przepis powołuje 3 orzeczenia, w tym § 1: 1, § 3: 1.

  1. III SAB/Gd 166/24Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wyrok z 10.10.2024

    Dostęp do informacji publicznej

  2. I NKRS 141/21Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, wyrok z 02.02.2022
  3. II AKa 355/17Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, wyrok z 14.12.2017

    zabójstwo

Szukaj w orzeczeniach do tego przepisu

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.