Art. 39
Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 1980. Brzmienie bez zmian od 25 września 2023 r.
Art. 39.
1.
Podmiot kontrolowany jest obowiązany wnieść opłaty za czynności przeprowadzone w ramach
kontroli:
1)
granicznej jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych - w wyniku której stwierdzono,
że artykuły rolno-spożywcze nie odpowiadają wymaganiom w zakresie jakości handlowej
wynikającym z przepisów o jakości handlowej lub wymaganiom dodatkowym zadeklarowanym
przez producenta;
2)
jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych innej niż określona w pkt 1, w tym kontroli
sprzedaży na odległość, a także kontroli przeprowadzonej na podstawie przepisów odrębnych
- w wyniku której stwierdzono, że artykuły rolno-spożywcze nie odpowiadają wymaganiom
w zakresie jakości handlowej wynikającym z przepisów o jakości handlowej lub wymaganiom
dodatkowym zadeklarowanym przez producenta;
3)
prawidłowości wprowadzania do obrotu i oznakowania materiałów i wyrobów przeznaczonych
do kontaktu z żywnością - w wyniku której stwierdzono, że materiały lub wyroby przeznaczone
do kontaktu z żywnością są wprowadzane do obrotu i oznakowane niezgodnie z obowiązującymi
przepisami dotyczącymi materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością.
2.
Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, ustala:
1)
Główny Inspektor - w przypadku opłaty za przeprowadzone badania laboratoryjne;
2)
wojewódzki inspektor - w przypadku opłaty za pozostałe czynności kontrolne.
3.
Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, jest przekazywana kontrolowanemu w formie
informacji zawierającej sposób obliczenia tej opłaty, w terminie 30 dni od dnia podpisania
protokołu z kontroli albo przekazania wyników badań laboratoryjnych, jeżeli ich przekazanie
nastąpiło po podpisaniu protokołu z kontroli.
4.
Kontrolowany wnosi opłatę, o której mowa w ust. 1, na rachunek bankowy odpowiednio
Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych albo wojewódzkiego
inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w terminie 30 dni od dnia
doręczenia informacji, o której mowa w ust. 3.
5.
W przypadku niewniesienia opłaty, o której mowa w ust. 1, zgodnie z ust. 4, odpowiednio
Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor wydaje decyzję w sprawie wysokości tej
opłaty.
6.
Do opłat, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn.
zm.), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują Głównemu Inspektorowi oraz
wojewódzkiemu inspektorowi.
7.
ZobowiązanieStosunek prawny, w którym wierzyciel może żądać od dłużnika określonego świadczenia, a dłużnik powinien je spełnić. Świadczenie może polegać na działaniu albo zaniechaniu.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu wynikające z informacji, o której mowa w ust. 3, nie powstaje, jeżeli
informacja ta została doręczona kontrolowanemu po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego,
w którym przeprowadzono kontrolę.
8.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, podlegają przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym
w przepisach o Postępowanie egzekucyjnePostępowanie prowadzące do przymusowego wykonania obowiązku przez zobowiązanego. Może dotyczyć należności pieniężnych albo obowiązków o charakterze niepieniężnym.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w administracji.
9.
W przypadku gdy badania laboratoryjne zostały zlecone wyspecjalizowanym laboratoriom,
o których mowa w art. 32 ust. 3, opłata za przeprowadzenie tych badań jest równa kosztom
badań określonym przez te laboratoria.
10.
Maksymalna wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, wynosi:
1)
dwukrotność przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia opłaty -
w przypadku opłaty za przeprowadzone badania laboratoryjne;
2)
jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary -
w przypadku opłaty za pozostałe czynności kontrolne.
11.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat, o których
mowa w ust. 1, mając na względzie koszty pobrania próbek, koszty dojazdu osób pobierających
próbki, a także koszty przeprowadzonych badań laboratoryjnych i innych czynności związanych
z dokonaniem kontroli.
Orzeczenia do art. 39
Ten przepis powołuje 1 orzeczenie, w tym ust. 1: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II GSK 1663/15Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 15.03.2017
Kara administracyjna
