o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego
Ustawa z dnia 21 czerwca 2002 r., tekst jednolity Dz.U. 2022 poz. 2378, 110 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1)
zasady wydawania oraz cofania pozwoleń na:
a)
nabywanie, przechowywanie lub używanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego lub
b)
wytwarzanie materiałów wybuchowych metodą in situ ;
2)
zasady używania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego;
3)
zasady przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego i
kontroli przemieszczania tych materiałów, z wyłączeniem wyrobów pirotechnicznych;
4)
klasyfikację wprowadzanych do obrotu wyrobów pirotechnicznych oraz ograniczenia z
niej wynikające;
5)
obowiązki podmiotów gospodarczych związane z wprowadzaniem do obrotu lub udostępnianiem
na rynku materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, w tym wyrobów
pirotechnicznych, a także z wytwarzaniem materiałów wybuchowych metodą in situ ;
6)
obowiązki jednostek notyfikowanych związane z przydzielaniem numerów rejestracyjnych
identyfikujących wyroby pirotechniczne;
7)
organy nadzoru rynku prowadzące kontrole i postępowania w sprawach materiałów wybuchowych
przeznaczonych do użytku cywilnego oraz wyrobów pirotechnicznych;
8)
obowiązek znakowania plastycznych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego.
Art. 2.
1.
Przepisy ustawy stosuje się do przedsiębiorców i jednostek naukowych, z wyłączeniem
jednostek naukowych będących jednostkami organizacyjnymi Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej albo Policji.
2.
Przepisy ustawy stosuje się także do osób zagranicznych i przedsiębiorców zagranicznych
w zakresie przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
3.
Przepisów ustawy nie stosuje się do materiałów wybuchowych nabywanych, przechowywanych,
przemieszczanych i używanych przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, Agencję
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Służbę
Wywiadu Wojskowego, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Służba Ochrony Państwa, Policję,
Służbę Więzienną, Straż Graniczną, Służbę Celno-Skarbową oraz przez armie obcych państw
przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3a.
Przepisów ustawy nie stosuje się do materiałów wybuchowych nabywanych, przechowywanych,
przemieszczanych przez Rządową Agencję Rezerw Strategicznych w celu tworzenia, utrzymywania
lub udostępnienia rezerw strategicznych lub których zakup, magazynowanie, dystrybucja,
wydawanie lub inne zadania zostały powierzone tej Agencji zgodnie z art. 29 lub art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o rezerwach strategicznych
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1513 i 1695).
4.
Przepisów ustawy nie stosuje się do materiałów wybuchowych nabywanych, przechowywanych,
przemieszczanych i używanych przez zagranicznych funkcjonariuszy biorących udział
we wspólnej operacji, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o udziale zagranicznych funkcjonariuszy
lub pracowników we wspólnych operacjach lub wspólnych działaniach ratowniczych na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1802).
5.
Przepisów ustawy, z wyjątkiem art. 9 ust. 9, nie stosuje się do amunicji.
Art. 2a.
Przepisów rozdziałów 5d-5f nie stosuje się do:
1)
wyrobów pirotechnicznych przeznaczonych do niehandlowego wykorzystania w realizacji
zadań:
a)
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny
(Dz. U. poz. 655, 974 i 1725),
b)
Policji, o których mowa w art. 1 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
(Dz. U. z 2021 r. poz. 1882, z późn. zm.),
c)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, o których mowa w art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
oraz Agencji Wywiadu
(Dz. U. z 2022 r. poz. 557 i 1488),
d)
Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego, o których mowa w art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego
oraz Służbie Wywiadu Wojskowego
(Dz. U. z 2022 r. poz. 502 i 655),
e)
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1900),
f)
Służby Ochrony Państwa, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa
(Dz. U. z 2021 r. poz. 575, 1728 i 2333 oraz z 2022 r. poz. 655 i 1115),
g)
Straży Granicznej, o których mowa w art. 1 ust. 2-2b ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1061, 1115 i 1855),
h)
Krajowej Administracji Skarbowej, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej
(Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.),
i)
Służby Więziennej, o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej
(Dz. U. z 2021 r. poz. 1064, z późn. zm.),
j)
Państwowej Straży Pożarnej, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1969);
2)
wyrobów pirotechnicznych przeznaczonych do niehandlowego wykorzystania przez armie
obcych państw przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach określonych
ustawy z dnia 23 września 1999 r. o zasadach pobytu wojsk obcych na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, zasadach ich przemieszczania się przez to terytorium oraz zasadach udzielania
pomocy wojskom sojuszniczym i organizacjom międzynarodowym
(Dz. U. z 2018 r. poz. 2110 oraz z 2022 r. poz. 655);
3)
wyposażenia morskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 2 grudnia 2016 r. o wyposażeniu morskim
(Dz. U. z 2019 r. poz. 955);
4)
wyrobów pirotechnicznych przeznaczonych do wykorzystania w przemyśle lotniczym;
5)
kapiszonów przeznaczonych specjalnie do zabawek, o których mowa w przepisach wydanych
na podstawie art. 12 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1854), dotyczących zasadniczych wymagań dla zabawek.
Art. 2b.
1.
W sprawach dotyczących akredytacji, autoryzacji i notyfikacji jednostek notyfikowanych
stosuje się przepisy rozdziałów 4 i 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru
rynku.
2.
W sprawach dotyczących funkcjonowania systemu nadzoru rynku, kontroli i postępowań
administracyjnych w systemie nadzoru rynku oraz współpracy między organami nadzoru
rynku a organami celnymi stosuje się przepisy rozdziału 7 i art. 96 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności
i nadzoru rynku.
Art. 2c.
W przypadku materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, w tym wyrobów
pirotechnicznych, spełniających wymagania norm zharmonizowanych lub części norm zharmonizowanych
uznaje się, że te materiały i wyroby, spełniają wymagania bezpieczeństwa określone
w przepisach wydanych na podstawie art. 2g, objęte tymi normami lub ich częściami.
Art. 2d.
1.
Deklaracja zgodności stwierdza, że wykazano spełnienie wymagań określonych w ustawie.
Jeżeli zastosowanie ma ustawa i akty unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego, sporządza
się pojedynczą deklarację zgodności zawierającą wszystkie informacje konieczne do
zidentyfikowania aktów unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego, do którego deklaracja
się odnosi, wraz ze wskazaniem miejsc ich publikacji.
2.
Deklarację zgodności tłumaczy na język polski podmiot gospodarczy, który wprowadził
do obrotu lub udostępnił na polskim rynku materiał wybuchowy przeznaczony do użytku
cywilnego lub wyrób pirotechniczny, jeżeli została ona sporządzona w innym języku.
3.
Deklaracja zgodności musi być zgodna z aktualnym Staż pracyOkresy zatrudnienia i inne okresy zaliczane przez przepisy do uprawnień pracowniczych lub ubezpieczeniowych. Ma znaczenie między innymi dla wymiaru niektórych świadczeń i uprawnień.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu i faktycznym.
4.
Przez sporządzenie i podpisanie deklaracji zgodności producent przyjmuje na siebie
odpowiedzialność za zgodność materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego
lub wyrobu pirotechnicznego z wymaganiami ustawy.
Art. 2e.
1.
Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, w tym wyroby pirotechniczne,
wprowadzane do obrotu lub udostępniane na rynku powinny spełniać wymagania ustawy.
2.
Domniemywa się, że materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego, w tym wyrób
pirotechniczny, na którym umieszczono oznakowanie CE i dla którego sporządzono dokumentację
potwierdzającą spełnienie wymagań, jest zgodny z wymaganiami ustawy.
Art. 2f.
1.
Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, w tym wyroby pirotechniczne,
poddaje się ocenie zgodności.
2.
Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, z wyłączeniem wyrobów pirotechnicznych,
poddaje się, w zależności od potrzeb, jednej z następujących procedur oceny zgodności
z wymaganiami bezpieczeństwa, określonych w przepisach wydanych na podstawie art.
2g ust. 1:
1)
badanie typu UE (moduł B) oraz, w zależności od wyboru producenta, jeden z następujących
modułów:
a)
zgodność z typem w oparciu o wewnętrzną kontrolę produkcji oraz nadzorowaną kontrolę
wyrobów w losowych odstępach czasu (moduł C2),
b)
zgodność z typem w oparciu o zapewnienie jakości procesu produkcji (moduł D),
c)
zgodność z typem w oparciu o zapewnienie jakości wyrobu (moduł E),
d)
zgodność z typem w oparciu o weryfikację wyrobu (moduł F);
2)
zgodność w oparciu o weryfikację jednostkową (moduł G).
3.
Wyroby pirotechniczne poddaje się, w zależności od potrzeb, jednej z następujących
procedur oceny zgodności z wymaganiami bezpieczeństwa, określonych w przepisach wydanych
na podstawie art. 2g ust. 2:
1)
badanie typu UE (moduł B) oraz, w zależności od wyboru producenta, jeden z następujących
modułów:
a)
zgodność z typem w oparciu o wewnętrzną kontrolę produkcji oraz nadzorowaną kontrolę
wyrobów w losowych odstępach czasu (moduł C2),
b)
zgodność z typem w oparciu o zapewnienie jakości procesu produkcji (moduł D),
c)
zgodność z typem w oparciu o zapewnienie jakości wyrobu (moduł E);
2)
zgodność w oparciu o weryfikację jednostkową (moduł G);
3)
zgodność oparta na pełnym zapewnieniu jakości (moduł H) w zakresie dotyczącym wyrobów
pirotechnicznych widowiskowych klasy F4.
Art. 2g.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, w odniesieniu
do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego:
1)
wymagania bezpieczeństwa dotyczące projektowania i wytwarzania tych materiałów,
2)
procedury oceny zgodności tych materiałów z zastosowaniem modułów w tych procedurach,
3)
zakres dokumentacji technicznej tych materiałów,
4)
elementy deklaracji zgodności dla tych materiałów
- uwzględniając w szczególności rodzaj i stopień zagrożeń stwarzanych przez te materiały,
potrzebę zapewnienia identyfikacji i identyfikowalności tych materiałów oraz potrzebę
zapewnienia użytkownikom tych materiałów informacji niezbędnych dla ich bezpiecznego
użytkowania.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, w odniesieniu
do wyrobów pirotechnicznych:
1)
wymagania bezpieczeństwa dotyczące projektowania i wytwarzania tych wyrobów,
2)
procedury oceny zgodności tych wyrobów z zastosowaniem modułów w tych procedurach,
3)
zakres dokumentacji technicznej tych wyrobów,
4)
wymagania dla etykiet umieszczanych na tych wyrobach,
5)
elementy deklaracji zgodności dla tych wyrobów
- uwzględniając w szczególności rodzaj i stopień zagrożeń stwarzanych przez te wyroby,
potrzebę zapewnienia identyfikowalności tych wyrobów oraz potrzebę zapewnienia użytkownikom
tych wyrobów informacji niezbędnych dla ich bezpiecznego użytkowania.
Art. 3.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
(uchylony)
2)
bezpieczeństwie - należy przez to rozumieć zapobieganie wypadkom, a jeżeli mają one
miejsce - ograniczanie ich skutków;
3)
dokumencie wewnątrzwspólnotowego przemieszczania materiałów wybuchowych - należy przez
to rozumieć dokument, o którym mowa w decyzji Komisji Europejskiej 2004/388/WE z dnia 15 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentu
wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia materiałów wybuchowych
(Dz. Urz. UE L 120 z 24.04.2004, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 135);
4)
dystrybutorze - należy przez to rozumieć osobę fizyczną albo prawną albo jednostkę
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, działającą w łańcuchu dostaw, niebędącą
producentem ani importerem, która udostępnia materiały wybuchowe przeznaczone do użytku
cywilnego, w tym wyroby pirotechniczne, na rynku;
5)
grupach zgodności - należy przez to rozumieć oznaczone literowo grupy zgodności materiałów
i przedmiotów wybuchowych, określone w załączniku A;
6)
importerze - należy przez to rozumieć:
a)
osobę fizyczną mającą Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu albo
b)
Osoba prawnaJednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje osobowość prawną, np. Skarb Państwa, spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością albo fundacja. Działa przez swoje organy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, mającą
siedzibę
- na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
lub Konfederacji Szwajcarskiej, która wprowadza do obrotu materiał wybuchowy przeznaczony
do użytku cywilnego, w tym wyrób pirotechniczny, pochodzący z państwa trzeciego;
7)
jednostkach naukowych - należy przez to rozumieć podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
wyższym i nauce
(Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.);
8)
klasach materiałów niebezpiecznych - należy przez to rozumieć grupy materiałów i przedmiotów
niebezpiecznych wydzielone na podstawie dominującego zagrożenia, określone w załączniku
A;
9)
kodzie klasyfikacyjnym - należy przez to rozumieć symbol cyfrowo-literowy składający
się z podklasy i litery grupy zgodności materiału i przedmiotu wybuchowego;
10)
Konwencji - należy przez to rozumieć Konwencję w sprawie znakowania plastycznych materiałów wybuchowych w celu ich wykrywania,
podpisaną w Montrealu dnia 1 marca 1991 r.
(Dz. U. z 2007 r. poz. 948);
11)
materiałach wybuchowych - należy przez to rozumieć substancje chemiczne stałe lub
ciekłe albo mieszaniny substancji, zdolne do reakcji chemicznej z wytwarzaniem gazu
o takiej temperaturze i ciśnieniu i z taką szybkością, że mogą powodować zniszczenia
w otaczającym środowisku, a także wyroby wypełnione materiałem wybuchowym, zaliczane
do klasy 1, o których mowa w załączniku A;
12)
normie zharmonizowanej - należy przez to rozumieć normę zharmonizowaną w rozumieniu
art. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października
2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniającego dyrektywy Rady 89/686/EWG
i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE,
97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylającego
decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE
(Dz. Urz. UE L 316 z 14.11.2012, str. 12), której tytuł i numer zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;
13)
ocenie zgodności - należy przez to rozumieć proces wykazujący, że zostały spełnione
wymagania bezpieczeństwa dotyczące materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego albo wyrobów pirotechnicznych;
14)
oczyszczaniu terenów - należy przez to rozumieć działalność gospodarczą obejmującą
poszukiwanie materiałów wybuchowych, wydobycie, zabezpieczenie, zniszczenie albo unieszkodliwienie
znalezionych materiałów wybuchowych na lądzie lub wodach śródlądowych, lub obszarach
morskich;
15)
odbiorcy - należy przez to rozumieć:
a)
osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania albo
b)
osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, mającą
siedzibę
- na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
lub Konfederacji Szwajcarskiej, która odbiera materiały wybuchowe przeznaczone do
użytku cywilnego, z wyłączeniem wyrobów pirotechnicznych;
16)
odzyskaniu - należy przez to rozumieć doprowadzenie do zwrotu materiału wybuchowego
przeznaczonego do użytku cywilnego, w tym wyrobu pirotechnicznego, który został udostępniony
użytkownikowi końcowemu;
17)
organach nadzoru rynku - należy przez to rozumieć organy nadzoru rynku w rozumieniu
ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku;
18)
osobie zagranicznej - należy przez to rozumieć osobę zagraniczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych
i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej
(Dz. U. z 2022 r. poz. 470);
19)
oznakowaniu CE - należy przez to rozumieć oznakowanie CE w rozumieniu art. 2 pkt 20 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia
9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące
się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG)
nr 339/93
(Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 30), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 765/2008”;
20)
plastycznych materiałach wybuchowych - należy przez to rozumieć materiały wybuchowe
w giętkiej lub elastycznej prasowanej postaci, których opis jest przedstawiony w części
1 ust. 1 „Opis materiałów wybuchowych” załącznika technicznego do Konwencji;
21)
podklasach materiałów i przedmiotów niebezpiecznych - należy przez to rozumieć wydzielone
w klasie 1 materiałów niebezpiecznych podklasy materiałów i przedmiotów wybuchowych
o podobnym zachowaniu się przy spalaniu, deflagracji lub detonacji, określone w załączniku
A;
22)
podmiotach gospodarczych - należy przez to rozumieć w przypadku:
a)
materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego - producenta, upoważnionego
przedstawiciela, importera, dystrybutora oraz osobę fizyczną albo prawną albo jednostkę
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która zajmuje się magazynowaniem,
używaniem, przemieszczaniem, przywozem, wywozem lub handlem takimi materiałami lub
wyrobami zawierającymi takie materiały,
b)
wyrobów pirotechnicznych - producenta, importera oraz dystrybutora;
23)
producencie - należy przez to rozumieć osobę fizyczną albo prawną albo jednostkę organizacyjną
nieposiadającą osobowości prawnej, która wytwarza materiały wybuchowe przeznaczone
do użytku cywilnego, w tym wyroby pirotechniczne, albo dla której te materiały lub
wyroby zaprojektowano lub wytworzono i która oferuje je pod własną nazwą lub Znak towarowyOznaczenie pozwalające odróżnić towary lub usługi jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw, które może zostać przedstawione w rejestrze znaków towarowych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu albo która wykorzystuje wytworzone materiały wybuchowe metodą in situ ;
24)
przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców
(Dz. U. z 2021 r. poz. 162 i 2105 oraz z 2022 r. poz. 24, 974 i 1570);
25)
przedsiębiorcy zagranicznym - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę zagranicznego
w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych
i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
26)
przemieszczaniu - należy przez to rozumieć każde rzeczywiste przekazanie materiałów
wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, z wyłączeniem wyrobów pirotechnicznych,
w ramach państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
i Konfederacji Szwajcarskiej, z wyjątkiem przekazania w obrębie jednej i tej samej
lokalizacji;
27)
udostępnieniu na rynku - należy przez to rozumieć dostarczenie w ramach działalności
gospodarczej, odpłatnie lub nieodpłatnie, materiału wybuchowego przeznaczonego do
użytku cywilnego, w tym wyrobu pirotechnicznego, w celu dystrybucji lub używania na
terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
lub Konfederacji Szwajcarskiej;
28)
umowie ADR - należy przez to rozumieć Umowę europejską dotyczącą międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych
(ADR), sporządzoną w Genewie dnia 30 września 1957 r.
(Dz. U. z 2021 r. poz. 874 i 1307);
29)
unijnym prawodawstwie harmonizacyjnym - należy przez to rozumieć prawodawstwo, o którym
mowa w art. 2 pkt 21 rozporządzenia (WE) nr 765/2008;
30)
upoważnionym przedstawicielu - należy przez to rozumieć:
a)
osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania albo
b)
osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, mającą
siedzibę
- na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
lub Konfederacji Szwajcarskiej, posiadającą pisemne pełnomocnictwo od producenta materiałów
wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego do działania w jego imieniu w określonym
zakresie;
31)
używaniu - należy przez to rozumieć prowadzenie przez przedsiębiorców i jednostki
naukowe wszelkich prac związanych ze stosowaniem materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego, w tym wyrobów pirotechnicznych;
32)
wprowadzeniu do obrotu - należy przez to rozumieć udostępnienie materiału wybuchowego
przeznaczonego do użytku cywilnego lub wyrobu pirotechnicznego po raz pierwszy na
terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
lub Konfederacji Szwajcarskiej;
33)
wycofaniu z obrotu - należy przez to rozumieć działanie, którego celem jest zapobieżenie
udostępnieniu materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego, w tym wyrobu
pirotechnicznego, na rynku w danym łańcuchu dostaw;
34)
wymaganiach bezpieczeństwa - należy przez to rozumieć wymagania w zakresie cech materiałów
wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz wyrobów pirotechnicznych, zasad
ich projektowania i wytwarzania, a także właściwości użytkowych;
35)
wyrobach pirotechnicznych - należy przez to rozumieć każdy wyrób zawierający materiały
pirotechniczne, które są jedną z odmian materiałów wybuchowych, będące materiałem
lub mieszaniną materiałów przewidzianych do wytwarzania ciepła, światła, dźwięku,
gazu, dymu lub kombinacji tych efektów w wyniku samopodtrzymującej, egzotermicznej
reakcji chemicznej;
36)
wyrobach pirotechnicznych do pojazdów - należy przez to rozumieć wyroby pirotechniczne
będące elementami urządzeń bezpieczeństwa stosowanych w pojazdach, zawierających wyroby
pirotechniczne wykorzystywane do uruchamiania tych lub innych urządzeń bezpieczeństwa;
37)
wyrobach pirotechnicznych przeznaczonych do użytku teatralnego - należy przez to rozumieć
wyroby pirotechniczne przeznaczone do wykorzystania na scenie wewnątrz lub na zewnątrz
budynków, w tym w produkcji filmowej i telewizyjnej lub do podobnego użytku;
38)
wyrobach pirotechnicznych widowiskowych - należy przez to rozumieć wyroby pirotechniczne
przeznaczone do celów rozrywkowych;
39)
wytwarzaniu materiałów wybuchowych metodą in situ - należy przez to rozumieć wytwarzanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego przez przedsiębiorców na potrzeby własne dokonywane w miejscu użycia tych
materiałów z przeznaczeniem do użycia bezpośrednio po wytworzeniu;
40)
zabezpieczeniu - należy przez to rozumieć użycie środków zapobiegających wykorzystaniu
materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego niezgodnie z prawem lub
w sposób zagrażający porządkowi publicznemu;
41)
załączniku A - należy przez to rozumieć załącznik A do umowy ADR;
42)
znakowaniu plastycznych materiałów wybuchowych - należy przez to rozumieć równomierne
rozmieszczenie w plastycznym materiale wybuchowym materiału znakującego rozumianego
jako jedna z substancji wymienionych w części 2 „Materiały znakujące” załącznika technicznego
do Konwencji i dodanego w ilości wskazanej w tej części załącznika technicznego.
Art. 4.
1.
W rozumieniu ustawy materiałami wybuchowymi przeznaczonymi do użytku cywilnego są:
1)
substancje i wyroby, które w toku procedury klasyfikacyjnej, o której mowa w załączniku
A, zostały zaliczone do klasy 1 materiałów niebezpiecznych,
2)
materiały wybuchowe w stanie niewybuchowym ujęte w klasie 4.1 materiałów niebezpiecznych,
wymienione w załączniku A, jeżeli przez wysuszenie lub przemycie mogą być im przywrócone
właściwości wybuchowe,
3)
przedmioty ratownicze ujęte w klasie 9 materiałów niebezpiecznych, wymienione w załączniku
A, jeżeli zawierają materiały i przedmioty wybuchowe zaliczone do klasy 1 materiałów
niebezpiecznych
- jeżeli są przeznaczone do celów cywilnych.
2.
Materiał, co do którego istnieje uzasadnione przypuszczenie, że może mieć właściwości
wybuchowe, lub wyrób wypełniony tym materiałem do czasu przeprowadzenia badań klasyfikacyjnych
przez jednostki, o których mowa w ust. 3, uważa się za zaklasyfikowany wstępnie jako
materiał wybuchowy.
3.
Klasyfikacji substancji lub wyrobu jako materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku
cywilnego oraz nadania mu kodu klasyfikacyjnego dokonują jednostki organizacyjne upoważnione
przez ministra właściwego do spraw gospodarki, na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych
(Dz. U. z 2021 r. poz. 756 oraz z 2022 r. poz. 209), do prowadzenia badań, klasyfikacji oraz określania warunków dopuszczania do przewozu
materiałów niebezpiecznych klas 1, 4.1 i 9, wymienionych w załączniku A.
Art. 4a.
1.
Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, z wyłączeniem wyrobów pirotechnicznych oraz materiałów niebezpiecznych klasy
4.1, podlegają obowiązkowi:
1)
posiadania numeru identyfikacyjnego materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku
cywilnego, zwanego dalej „numerem identyfikacyjnym”;
2)
wpisu do rejestru materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, zwanego
dalej „rejestrem”.
2.
Organem właściwym w sprawach nadawania numeru identyfikacyjnego oraz prowadzenia rejestru
jest Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.
3.
Z wnioskiem o nadanie numeru identyfikacyjnego występuje producent, jego upoważniony
przedstawiciel lub importer materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego.
4.
Wniosek o nadanie numeru identyfikacyjnego zawiera:
1)
nazwę i rodzaj materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego;
2)
nazwę producenta materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego i jego siedzibę;
3)
określenie zakresu używania materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego.
5.
Do wniosku o nadanie numeru identyfikacyjnego dołącza się dokumentację zawierającą
następujące informacje wymagane do prawidłowego i bezpiecznego używania materiału
wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego:
1)
dane techniczne materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego;
2)
parametry materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego mające wpływ na
bezpieczeństwo jego używania i bezpieczeństwo powszechne;
3)
instrukcje bezpiecznego używania materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego;
4)
warunki używania materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego.
6.
Nadanie numeru identyfikacyjnego następuje poprzez wydanie świadectwa nadania numeru
identyfikacyjnego materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego, zwanego
dalej „świadectwem identyfikacyjnym”.
7.
Świadectwo identyfikacyjne zawiera datę jego wydania, numer identyfikacyjny oraz informację
o zakresie używania materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego.
8.
Wydanie świadectwa identyfikacyjnego stanowi podstawę do wpisania do rejestru.
9.
Wykreślenie z rejestru następuje na wniosek podmiotu wymienionego w ust. 3.
10.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzór wniosku o nadanie numeru identyfikacyjnego,
2)
wzór numeru identyfikacyjnego,
3)
wzór świadectwa identyfikacyjnego,
4)
sposób prowadzenia rejestru
- biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa używania materiałów wybuchowych
przeznaczonych do użytku cywilnego oraz zapewnienia możliwości jednoznacznej identyfikacji
każdego materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego pozostającego w obrocie
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także umożliwienie pozyskiwania informacji
przez zainteresowanych o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
Art. 5.
Przy nabywaniu, przechowywaniu i używaniu materiałów wybuchowych przeznaczonych do
użytku cywilnego, a także prowadzeniu prac badawczych przy ich użyciu należy zapewnić
bezpieczeństwo życia i zdrowia ludzi, mienia oraz środowiska.
Art. 7.
Zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami
wybuchowymi przeznaczonymi do użytku cywilnego określają przepisy ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie
wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią
o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1650).
Art. 7a.
1.
Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego przechowuje się w pomieszczeniach
spełniających wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej
w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami
i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.
2.
Do przechowywania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego w związku
z wykonywaniem działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 2, stosuje się przepisy art. 115 oraz przepisy wydane na podstawie art.
120 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1072, 1261 i 1504).
Art. 8.
Nabywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, z zastrzeżeniem
art. 9 ust. 7, jest dozwolone od przedsiębiorcy posiadającego koncesję na obrót tymi
materiałami.
Rozdział 2. Zasady wydawania i cofania pozwoleń na nabywanie, przechowywanie lub używanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego lub na wytwarzanie materiałów wybuchowych metodą in situ
Art. 9.
1.
Nabywanie, przechowywanie, używanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego lub wytwarzanie materiałów wybuchowych metodą in situ wymaga uzyskania pozwolenia na nabywanie, przechowywanie, używanie materiałów wybuchowych
przeznaczonych do użytku cywilnego lub wytwarzanie materiałów wybuchowych metodą in situ , zwanego dalej „pozwoleniem”.
1a.
Zmiana zakresu pozwolenia wymaga uzyskania nowego pozwolenia.
2.
Nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na nabywanie, przechowywanie lub używanie wyrobów
pirotechnicznych, o których mowa w art. 62c ust. 1 pkt 1 lit. a-c, pkt 2 lit. a oraz
pkt 3 lit. a.
3.
Przedsiębiorca może nabywać i przechowywać materiały wybuchowe przeznaczone do użytku
cywilnego bez uzyskania pozwolenia lub ich używać, jeżeli:
1)
posiada koncesję na wytwarzanie materiałów wybuchowych lub obrót tymi materiałami;
2)
rodzaj nabywanych, przechowywanych lub używanych materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego odpowiada rodzajowi materiałów wybuchowych określonych w koncesji;
3)
posiada pomieszczenia spełniające wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie
art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej
w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami
i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;
4)
zatrudnia osoby spełniające wymagania, o których mowa w art. 19, w zakresie dostępu
do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
3a.
Przedsiębiorca może wytwarzać materiały wybuchowe metodą in situ bez uzyskania pozwolenia, jeżeli posiada koncesję na wytwarzanie materiałów wybuchowych
lub obrót tymi materiałami i zatrudnia osoby spełniające wymagania, o których mowa
w art. 19, w zakresie dostępu do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
4.
O terminie podjęcia działalności gospodarczej w zakresie nabywania, przechowywania
lub używania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, o której mowa
w ust. 3, przedsiębiorca jest obowiązany zawiadomić pisemnie wojewodę właściwego ze
względu na siedzibę przedsiębiorcy.
5.
Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 4, przedsiębiorca dołącza opinię potwierdzającą
możliwość spełnienia warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 18 ust.
1 pkt 5. Opinia powinna zawierać ocenę bezpieczeństwa procesów technologicznych przewidywanych
do realizacji oraz występujących w tych procesach surowców, produktów i gotowych wyrobów,
a także ocenę bezpieczeństwa urządzeń technologicznych.
6.
Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie nabywania, przechowywania
lub używania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, o której mowa
w ust. 3, jest obowiązany spełniać wymagania określone w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 3-8.
7.
Przedsiębiorca posiadający pozwolenie, uznając za zbędne posiadane materiały wybuchowe
przeznaczone do użytku cywilnego, może je zbyć przedsiębiorcy posiadającemu pozwolenie
lub koncesję na wytwarzanie materiałów wybuchowych lub obrót tymi materiałami po uzyskaniu
na ich zbycie zgody wojewody właściwego ze względu na swoją siedzibę lub dyrektora
okręgowego urzędu górniczego, o którym mowa w art. 164 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze, właściwego ze względu na siedzibę zakładu górniczego albo zakładu wykonującego roboty
geologiczne, a dla przedsiębiorców wykonujących powierzone im roboty strzałowe w ruchu
zakładu górniczego albo zakładu wykonującego roboty geologiczne - właściwego ze względu
na siedzibę przedsiębiorcy, zwanego dalej „dyrektorem okręgowego urzędu górniczego”,
wyrażonej w drodze decyzji.
8.
(uchylony)
9.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia
identyfikacji wyrobów pirotechnicznych i amunicji, dla potrzeb obrotu materiałami
wybuchowymi i ich kontroli, biorąc pod uwagę bezpieczeństwo użytkowników.
Art. 10.
1.
Pozwolenie wydaje, odmawia wydania lub cofa wojewoda właściwy ze względu na siedzibę
przedsiębiorcy lub jednostki naukowej, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Pozwolenie dla:
1)
przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie:
a)
robót geologicznych,
b)
wydobywania kopalin ze złóż,
c)
podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji, podziemnego składowania odpadów
oraz podziemnego składowania dwutlenku węgla,
2)
przedsiębiorców wykonujących powierzone im roboty strzałowe w ruchu zakładu górniczego
albo zakładu
- wydaje, odmawia jego wydania lub je cofa dyrektor okręgowego urzędu górniczego.
2a.
(uchylony)
3.
Do dyrektora okręgowego urzędu górniczego stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego
rozdziału dotyczące wojewody.
4.
Przed wydaniem pozwolenia wojewoda zasięga opinii właściwego miejscowo komendanta
wojewódzkiego Policji.
5.
Jeżeli roboty strzałowe w ruchu zakładu górniczego albo zakładu będą wykonywane przez
przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, uzyskanie pozwolenia przez:
1)
przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 - wyłącza obowiązek uzyskania pozwolenia
w zakresie tych samych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego przez
przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 2 pkt 2;
2)
tego przedsiębiorcę - wyłącza obowiązek uzyskania pozwolenia w zakresie tych samych
materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego przez przedsiębiorcę, o
którym mowa w ust. 2 pkt 1.
Art. 11.
1.
Pozwolenia udziela się:
1)
przedsiębiorcy będącemu osobą fizyczną, który:
a)
posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe,
b)
ma pełną Zdolność do czynności prawnychMożliwość samodzielnego dokonywania czynności prawnych, czyli nabywania praw i zaciągania zobowiązań własnym działaniem. Pełną zdolność uzyskuje się co do zasady z chwilą uzyskania pełnoletności.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu,
c)
nie wykazuje zaburzeń psychicznych, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego
(Dz. U. z 2020 r. poz. 685 oraz z 2022 r. poz. 974 i 1700), oraz istotnych zaburzeń funkcjonowania psychologicznego,
d)
nie był skazany PrawomocnośćCecha orzeczenia, którego nie można zaskarżyć zwykłym środkiem odwoławczym. Prawomocne orzeczenie co do zasady wiąże strony, sąd i inne organy w zakresie objętym rozstrzygnięciem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo
skarbowe oraz nie toczy się przeciwko niemu postępowanie w sprawie o takie przestępstwo
lub WykroczenieCzyn zabroniony przez ustawę pod groźbą kary, lżejszy od przestępstwa. Odpowiedzialność za wykroczenie może ponosić tylko osoba spełniająca warunki określone w przepisach.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu,
e)
nie jest wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego
i nie jest ujawniony w Krajowym Rejestrze Zadłużonych,
f)
udokumentował możliwość spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych, o których
mowa w art. 18 ust. 1 pkt 4, poprzez dołączenie opinii, o której mowa w art. 12,
g)
zatrudnia osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 19, w zakresie dostępu
do materiałów wybuchowych;
2)
przedsiębiorcy innemu niż osoba fizyczna.
2.
Pozwolenia udziela się przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli:
1)
nie jest wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego
i nie jest ujawniony w Krajowym Rejestrze Zadłużonych;
2)
udokumentował możliwość spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych, o których
mowa w art. 18 ust. 1 pkt 4, poprzez dołączenie opinii, o której mowa w art. 12;
3)
zatrudnia osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 19, w zakresie dostępu
do materiałów wybuchowych.
3.
Wymagania, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio do jednostek naukowych.
Art. 12.
1.
Opinia, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. f oraz ust. 2 pkt 2, powinna dotyczyć
rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej albo naukowej i rodzaju prowadzonych
prac z użyciem materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, z uwzględnieniem
towarzyszących temu zagrożeń. Opinia ta powinna zawierać ocenę:
1)
prawidłowości lokalizacji, konstrukcji i wyposażenia obiektów produkcyjnych albo służących
prowadzeniu działalności naukowej, magazynowych, socjalnych, pomocniczych, środków
i urządzeń przeznaczonych do przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego, biorąc pod uwagę zagrożenia;
2)
przydatności posiadanych przez wnioskodawcę terenów przeznaczonych pod obiekty, o
których mowa w pkt 1;
3)
bezpieczeństwa procesów technologicznych przewidywanych do realizacji oraz występujących
w tych procesach surowców, produktów i gotowych wyrobów;
4)
bezpieczeństwa urządzeń technologicznych.
1a.
Opinia, o której mowa w ust. 1, nie jest wymagana w przypadku wydawania pozwoleń na
nabywanie lub przechowywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego
przedsiębiorcom wykonującym działalność gospodarczą, o której mowa w art. 10 ust.
2.
2.
Opinię, o której mowa w ust. 1, wydaje się na koszt ubiegającego się o nią przedsiębiorcy
albo jednostki naukowej.
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych oraz po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
określi, w drodze rozporządzenia, instytucje wydające opinię, biorąc pod uwagę ich
potencjał naukowo-badawczy.
Art. 13.
1.
Osoby, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 oraz art. 19, są obowiązane przedstawić
raz na 5 lat aktualne orzeczenie lekarskie i psychologiczne stwierdzające brak zaburzeń,
o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. c.
2.
Osoby, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1, przedstawiają orzeczenie lekarskie i
psychologiczne organowi wydającemu pozwolenie, a osoby określone w art. 19 - pracodawcy.
3.
Opłatę za badanie ponosi osoba badana. Za badania pracowników, przeprowadzane w trakcie
zatrudnienia, opłatę ponosi pracodawca.
4.
Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi w drodze
rozporządzenia:
1)
zakres badań psychiatrycznych i psychologicznych, którym są obowiązane poddać się
osoby, o których mowa w ust. 1;
2)
warunki i tryb:
a)
odwoływania się od orzeczeń lekarskich i psychologicznych,
b)
uzyskiwania i utraty uprawnień do przeprowadzania badań przez lekarzy i psychologów,
c)
wydawania orzeczeń lekarskich i psychologicznych;
3)
kwalifikacje lekarzy i psychologów, upoważnionych do przeprowadzania badań lekarskich
i psychologicznych;
4)
sposób postępowania z dokumentacją związaną z badaniami oraz wzory stosowanych dokumentów;
5)
maksymalne stawki opłat za badania.
5.
W rozporządzeniu należy uwzględnić kwalifikacje lekarzy i psychologów odpowiednie
do rodzaju badań, a także konieczność przedstawienia stanu zdrowia psychicznego osób,
o których mowa w ust. 1, oraz okoliczność, że stawki opłat, o których mowa w ust.
4 pkt 5, powinny zapewnić pokrycie kosztów przeprowadzonych badań.
Art. 14.
1.
Wniosek o wydanie pozwolenia powinien zawierać:
1)
oznaczenie wnioskodawcy, jego siedzibę lub Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu;
2)
dane osobowe przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1, w przypadku przedsiębiorcy,
o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2, albo jednostki naukowej - członków organu zarządzającego,
prokurentów i pełnomocników, zawierające imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia
i numer PESEL, a w przypadku osoby posiadającej obywatelstwo innego państwa - serię
i numer paszportu oraz adres miejsca zamieszkania;
2a)
numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowy rejestr sądowyJawny rejestr prowadzony przez sądy rejestrowe, zawierający dane o przedsiębiorcach, stowarzyszeniach, fundacjach i innych podmiotach podlegających wpisowi. Umożliwia sprawdzenie podstawowych informacji o podmiocie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, o ile przedsiębiorca
taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);
3)
określenie celu nabycia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego,
warunków i miejsca ich przechowywania, a także zakresu prac, do jakich będą one używane;
4)
określenie rodzaju i ilości materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego,
jakie mogą być nabywane lub przechowywane w okresie roku;
4a)
określenie rodzaju i ilości wytwarzanych materiałów wybuchowych metodą in situ .
5)
(uchylony)
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć następujące dokumenty:
1)
określające formę prawną wnioskodawcy, w szczególności statut lub umowę;
2)
(uchylony)
3)
oświadczenie wskazujące osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, a także oświadczenia
tych osób o posiadaniu pełnej Zdolność do czynności prawnychMożliwość samodzielnego dokonywania czynności prawnych, czyli nabywania praw i zaciągania zobowiązań własnym działaniem. Pełną zdolność uzyskuje się co do zasady z chwilą uzyskania pełnoletności.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu;
4)
zaświadczenie albo oświadczenie o niekaralności, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt
1 lit. d;
5)
odpis albo oświadczenie o braku wpisu w rejestrze dłużników niewypłacalnych Krajowego
Rejestru Sądowego i braku ujawnienia w Krajowym Rejestrze Zadłużonych;
6)
orzeczenie lekarskie i psychologiczne w zakresie, o jakim mowa w art. 11 ust. 1 pkt
1 lit. c;
7)
opinię, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. f oraz ust. 2 pkt 2;
8)
zaświadczenie komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego powiatowego
inspektora sanitarnego oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, stwierdzające,
że obiekty budowlane i urządzenia techniczne, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt
1 i 4, spełniają wymagania określone odpowiednio w przepisach o ochronie przeciwpożarowej,
sanitarnych i ochronie środowiska.
2a.
Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 8, nie jest wymagane, jeżeli wniosek dotyczy
przechowywania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego w podziemnych
składach przedsiębiorcy wykonującego działalność gospodarczą, o której mowa w art.
10 ust. 2.
2b.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 4 i 5, składa się pod rygorem odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do
zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej
za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych zeznań.
3.
Wnioskodawca może dołączyć do wniosku o udzielenie pozwolenia także inne dokumenty
mogące mieć istotne znaczenie dla rozpatrzenia wniosku.
4.
Wojewoda może zażądać od wnioskodawcy innych dokumentów niż określone w ust. 2 lub
dodatkowych informacji uzupełniających, jeżeli w toku postępowania o wydanie pozwolenia
okaże się, że ze względu na obronność, bezpieczeństwo państwa lub inny ważny interes
publiczny są one niezbędne do rozpatrzenia wniosku.
5.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku
o wydanie pozwolenia, uwzględniając obowiązek zawarcia w nim informacji, o których
mowa w ust. 1, oraz mając na celu ujednolicenie i ułatwienie poprawnego sporządzenia
wniosku.
Art. 15.
1.
Pozwolenie, o którym mowa w art. 9 ust. 1, zawiera:
1)
datę i podstawę prawną jego wydania;
2)
oznaczenie wnioskodawcy, jego siedzibę lub Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu;
3)
określenie celu nabycia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego,
zakresu prac, do jakich będą one używane, a także szczegółowych warunków bezpieczeństwa
przy prowadzeniu tych prac;
4)
określenie rodzajów materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego lub
wytwarzanych materiałów wybuchowych metodą in situ , przez podanie ich nazw handlowych i numerów rozpoznawczych ustalonych przez Organizację
Narodów Zjednoczonych oraz kodów klasyfikacyjnych, określonych w załączniku A;
5)
określenie miejsca ich przechowywania.
2.
Pozwolenie wydaje się na czas nieokreślony.
2a.
Przedsiębiorca i kierownik jednostki naukowej są obowiązani zawiadomić organ, który
wydał pozwolenie, o zmianie danych zawartych w pozwoleniu, w terminie 7 dni od dnia
zaistnienia tych zmian.
2b.
W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, organ dokonuje zmiany pozwolenia.
3.
Do postępowania w sprawie wydania pozwolenia stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2022 r. poz. 2000).
Art. 16.
Wojewoda zawiadamia o wydaniu pozwolenia oraz o jego cofnięciu ministra właściwego
do spraw gospodarki, a także właściwego ze względu na siedzibę wnioskodawcy komendanta
wojewódzkiego Policji, komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego
powiatowego inspektora sanitarnego, wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska oraz
okręgowego inspektora pracy. O odmowie wydania pozwolenia wojewoda zawiadamia komendanta
wojewódzkiego Policji.
Art. 16a.
Dyrektor okręgowego urzędu górniczego zawiadamia o wydaniu pozwolenia oraz jego cofnięciu
ministra właściwego do spraw gospodarki, a także właściwego ze względu na siedzibę
wnioskodawcy oraz siedzibę zakładu górniczego albo zakładu wykonującego roboty geologiczne,
wojewodę, komendanta wojewódzkiego Policji, komendanta powiatowego Państwowej Straży
Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, wojewódzkiego inspektora
ochrony środowiska oraz okręgowego inspektora pracy. O odmowie wydania pozwolenia
dyrektor okręgowego urzędu górniczego zawiadamia komendanta wojewódzkiego Policji.
Art. 17.
1.
Wojewoda odmawia wydania pozwolenia:
1)
jeżeli wnioskodawca nie spełnia warunków, o których mowa w art. 11;
2)
ze względu na zagrożenie dla obronności, bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego
lub środowiska;
3)
ze względu na ważny Interes publicznyDobro wspólne odnoszące się do ogółu społeczeństwa albo określonej wspólnoty, którego ochrona może uzasadniać działanie organu publicznego. Pojęcie ma charakter ocenny i jest konkretyzowane w zależności od dziedziny prawa.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu;
4)
gdy przedsiębiorstwo wnioskodawcy znajduje się w likwidacji lub toczy się wobec niego
Postępowanie upadłościowePostępowanie sądowe dotyczące niewypłacalnego dłużnika, prowadzone w celu wspólnego zaspokojenia wierzycieli, a w razie możliwości także zachowania przedsiębiorstwa dłużnika.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, z wyjątkiem gdy wnioskodawcą jest przedsiębiorca albo dotychczasowy
przedsiębiorca, o którym mowa w art. 10 ust. 2;
5)
jeżeli wnioskodawcy cofnięto w ciągu ostatnich 5 lat pozwolenie z przyczyn określonych
w ust. 2.
2.
Wojewoda cofa pozwolenie, jeżeli wnioskodawca:
1)
przestał spełniać warunki określone w art. 11;
2)
naruszył warunki określone w pozwoleniu;
3)
stwarza zagrożenie dla obronności, bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego lub
środowiska;
4)
nie usunął w wyznaczonym terminie uchybień stwierdzonych w trakcie kontroli, o której
mowa w art. 22 ust. 1.
3.
Odmowa wydania lub cofnięcie pozwolenia wymaga uzasadnienia.
4.
Od decyzji wojewody o wydaniu, odmowie wydania lub cofnięciu pozwolenia przysługuje
odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki, a od decyzji dyrektora okręgowego
urzędu górniczego - do Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.
Rozdział 2a. Zasady używania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego
Art. 18.
1.
Przedsiębiorca, kierownik jednostki naukowej, którym wydano pozwolenie, są obowiązani:
1)
przestrzegać zasad bezpiecznego prowadzenia prac przy użyciu materiałów wybuchowych
przeznaczonych do użytku cywilnego oraz podczas oczyszczania terenów, określonych
w przepisach wydanych na podstawie ust. 1d;
2)
przestrzegać warunków określonych w pozwoleniu;
3)
zapewnić stały nadzór nad osobami mającymi dostęp do materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego;
4)
dysponować obiektami lub urządzeniami dostosowanymi do charakteru prac prowadzonych
z użyciem materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego lub terenami przeznaczonymi
do wzniesienia tych obiektów lub urządzeń, z zastrzeżeniem ust. 1a;
5)
zapewnić bezpieczne przechowywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego lub materiałów wybuchowych znalezionych podczas oczyszczania terenów, zgodnie
z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej
w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami
i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym albo wydanych na podstawie art. 21 ust. 4;
6)
prowadzić ewidencję nabytych, zużytych, przechowywanych i zbytych materiałów wybuchowych
przeznaczonych do użytku cywilnego wraz ze wskazaniem nazwy producenta oraz alfanumerycznego
kodu, w rozumieniu art. 62va ust. 2, lub znalezionych i zniszczonych materiałów wybuchowych
podczas wykonywania działalności gospodarczej w zakresie oczyszczania terenów ze wskazaniem
nazwy producenta oraz alfanumerycznego kodu, o ile występuje;
7)
na bieżąco oceniać i dokumentować stopień ryzyka związanego z prowadzeniem prac przy
użyciu materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, a także posiadać
dokumentację obiektów i urządzeń, o których mowa w pkt 4;
8)
przechowywać dokumentację, o której mowa w pkt 6 i 7, przez co najmniej 10 lat, licząc
od ostatniego dnia roku kalendarzowego, w którym transakcja została dokonana, nawet
jeżeli w międzyczasie zaprzestali wykonywania działalności gospodarczej albo naukowej,
oraz udostępniać ją na żądanie właściwych organów.
1a.
Przedsiębiorca nieposiadający obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego spełniających wymagania określone w przepisach, o których mowa
w ust. 1 pkt 4, dołącza oświadczenie o nieposiadaniu tych obiektów, z wyłączeniem
przedsiębiorców, o których mowa w art. 9 ust. 3.
1b.
Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1a, otrzymuje pozwolenie na nabywanie lub używanie
materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego bez prawa ich magazynowania.
1c.
Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego nabywane, przechowywane lub używane
w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 2, ewidencjonuje się zgodnie z przepisami art. 115 ustawy z dnia 9 czerwca
2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze oraz przepisami wydanymi na podstawie art. 120 ust. 2 tej ustawy.
1d.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi,
w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia prac z użyciem materiałów wybuchowych
przeznaczonych do użytku cywilnego oraz podczas oczyszczania terenów w związku z wykonywaniem
działalności gospodarczej innej niż określona w art. 10 ust. 2 oraz wymagania techniczne
i organizacyjne dotyczące prowadzenia tych prac, biorąc pod uwagę zapewnienie ochrony
życia i zdrowia ludzi, mienia i środowiska, z uwzględnieniem zróżnicowania charakteru
wykonywanych prac i właściwości używanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do
użytku cywilnego.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób i postać
prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1 pkt 6, a także wzór tej ewidencji, uwzględniając
konieczność zapewnienia:
1)
pełnej rejestracji materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego nabytych,
zużytych, przechowywanych i zbytych, a także materiałów wybuchowych znalezionych i
zniszczonych podczas wykonywania działalności gospodarczej w zakresie oczyszczania
terenów;
2)
identyfikacji i identyfikowalności materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego.
Art. 18a.
Do używania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego w związku z
wykonywaniem działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 2, stosuje się przepisy art. 115 oraz przepisy wydane na podstawie art.
120 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze.
Art. 19.
Przedsiębiorca, kierownik jednostki naukowej umożliwiają dostęp do materiałów wybuchowych
przeznaczonych do użytku cywilnego osobie, która:
1)
ukończyła 21 lat;
2)
zdała egzamin, o którym mowa w art. 20;
3)
nie wykazuje zaburzeń psychicznych, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego;
4)
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne przeciwko bezpieczeństwu
państwa, porządkowi publicznemu, życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu;
5)
posiada nienaganną opinię wydaną przez komendanta powiatowego (miejskiego) Policji
właściwego dla Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
Art. 19a.
1.
Osoba, o której mowa w art. 19, jest obowiązana przedłożyć odpowiednio przedsiębiorcy
albo kierownikowi jednostki naukowej przed przystąpieniem do pracy, a następnie dostarczać
co trzy lata:
1)
zaświadczenie albo oświadczenie o niekaralności;
2)
opinię, o której mowa w art. 19 pkt 5.
2.
Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przepis art. 14 ust. 2b stosuje się
odpowiednio.
Art. 20.
1.
Osoba, o której mowa w art. 19, jest obowiązana odbyć szkolenie i zdać egzamin przed
komisją kwalifikacyjną. Osoba, która zdała egzamin, otrzymuje zaświadczenie potwierdzające
jej przygotowanie zawodowe.
1a.
Przed odbyciem szkolenia i przystąpieniem do egzaminu osoba, której przedsiębiorca
albo kierownik jednostki naukowej umożliwia dostęp do wyrobów pirotechnicznych w związku
z realizacją publicznych pokazów pirotechnicznych o charakterze imprez masowych, jest
obowiązana potwierdzić swoją praktykę zawodową w zakresie realizacji tych pokazów.
2.
Członków komisji kwalifikacyjnej powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw gospodarki.
3.
Za przeprowadzenie szkolenia oraz egzaminu pobierana jest opłata.
4.
Opłatę wnosi pracodawca kierujący osobę, o której mowa w art. 19, na szkolenie, o
którym mowa w ust. 1.
5.
Opłata, o której mowa w ust. 3, powinna zapewnić pokrycie kosztów przeprowadzania
szkolenia oraz egzaminu.
6.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wysokość opłaty, o której mowa w ust. 3;
2)
rodzaje dokumentów potwierdzających praktykę zawodową, o której mowa w ust. 1a;
3)
zakres i program szkolenia;
4)
zakres i sposób przeprowadzenia egzaminu oraz wzory zaświadczeń potwierdzających przygotowanie
zawodowe;
5)
podmioty upoważnione do prowadzenia szkolenia.
W rozporządzeniu należy uwzględnić w szczególności zróżnicowany charakter szkolenia,
biorąc pod uwagę charakter i rodzaj wykonywanej pracy.
6a.
Zaświadczenia potwierdzające przygotowanie zawodowe, o których mowa w ust. 1, są ważne
przez 5 lat, po upływie których osoby mające dostęp do materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego są obowiązane odbyć ponownie szkolenie i zdać egzamin.
7.
Przepisów art. 19 pkt 2 nie stosuje się do osób, które posiadają kwalifikacje określone
w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze.
Art. 21.
1.
W przypadku konieczności prowadzenia prac przy użyciu materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego poza terenem przedsiębiorstwa lub jednostki naukowej, przedsiębiorca
lub kierownik jednostki naukowej zawiadamia o tym komendanta powiatowego (miejskiego)
Policji właściwego dla miejsca prowadzenia tych prac.
2.
W zawiadomieniu należy wskazać zakres i termin rozpoczęcia oraz zakończenia prac,
o których mowa w ust. 1, teren, na którym będą prowadzone prace, a także sposób jego
zabezpieczenia przed dostępem osób nieupoważnionych.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego
lub materiały wybuchowe znalezione w trakcie oczyszczania terenów mogą być przechowywane,
przez czas niezbędny do przeprowadzenia prac, w tymczasowym magazynie zlokalizowanym
w sposób zapewniający bezpieczeństwo ludzi, mienia i środowiska oraz zabezpieczonym
przed dostępem osób nieupoważnionych.
4.
Minister właściwy do spraw gospodarki, określi, w drodze rozporządzenia, sposób przechowywania
materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego lub znalezionych w trakcie
oczyszczania terenów w tymczasowym magazynie, o którym mowa w ust. 3, biorąc pod uwagę
zapewnienie ochrony życia i zdrowia ludzi, mienia i środowiska oraz uwzględniając
zróżnicowanie zagrożeń dla otoczenia ze względu na właściwości przechowywanych materiałów
wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego lub znalezionych w trakcie oczyszczania
terenów.
Art. 22.
1.
Przedsiębiorca lub kierownik jednostki naukowej w zakresie przestrzegania obowiązków,
o których mowa w art. 18 ust. 1 i art. 21 ust. 1, podlega kontroli wojewody.
2.
Kontrolę przeprowadza zespół kontrolny, zwany dalej „zespołem”, powoływany na czas
kontroli przez wojewodę.
3.
W skład zespołu wojewoda może powołać biegłych i ekspertów, za ich zgodą.
4.
Wojewoda, powołując zespół, wyznacza jego kierownika, który koordynuje przebieg czynności
kontrolnych oraz sporządza protokół pokontrolny.
5.
Czynności kontrolne wykonuje się na podstawie upoważnienia wydanego przez wojewodę,
w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej, a w razie nieobecności
tych osób, w obecności przywołanego świadka.
6.
Wojewoda może, po zakończeniu kontroli lub w trakcie jej trwania, wezwać przedsiębiorcę
lub kierownika jednostki badawczej do usunięcia w wyznaczonym terminie stwierdzonych
uchybień.
7.
Wojewoda może upoważnić do przeprowadzenia kontroli, o której mowa w ust. 1, inny
organ administracji, wskazując zakres kontroli. Przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 3. Zasady i kontrola przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego
Art. 23.
1.
Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, zaliczone do klasy 1 materiałów
niebezpiecznych, wymienione w załączniku A, mogą być przemieszczane tylko na zasadach
określonych w niniejszym rozdziale, z zastrzeżeniem ust. 1a.
1a.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do wyrobów pirotechnicznych.
2.
Przepis ust. 1 nie narusza zasad przewozu materiałów niebezpiecznych poszczególnymi
rodzajami środków transportu, określonych w przepisach:
-
-Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisanej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (ICAO - Dz. U. z 1959 r. poz. 212, z późn. zm.), ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2022 r. poz. 1235, 1715 i 1846),
-
-Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r.,
-
-Regulaminu międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID), stanowiącego załącznik C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), sporządzonej w Bernie dnia 9 maja 1980 r. (Dz. U. z 2007 r. poz. 674 i 675, z 2009 r. poz. 1318 oraz z 2011 r. poz. 804, 805 i 1073),
-
-Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonej w Londynie dnia 1 listopada 1974 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 869 i 2029 oraz z 2017 r. poz. 142), ustawy z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski (Dz. U. z 2018 r. poz. 2175) oraz ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2022 r. poz. 515 i 1604),
-
-ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 1097),
-
-ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych,
ani zasad transportu podlegającego obowiązkowej ochronie na podstawie przepisów ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia
(Dz. U. z 2021 r. poz. 1995).
Art. 24.
1.
Przemieszczanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego między państwami
członkowskimi Unii Europejskiej, państwami członkowskimi Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i Konfederacją
Szwajcarską wymaga uzyskania przez odbiorcę zgody ministra właściwego do spraw gospodarki.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki wydaje zgodę na okres 1 roku, na wniosek:
1)
przedsiębiorcy albo kierownika jednostki naukowej - w formie decyzji, której integralną
część stanowi dokument wewnątrzwspólnotowego przemieszczania materiałów wybuchowych;
2)
osoby zagranicznej albo przedsiębiorcy zagranicznego - w formie decyzji oraz akceptacji
na dokumencie wewnątrzwspólnotowego przemieszczania materiałów wybuchowych wydanym
osobie zagranicznej albo przedsiębiorcy zagranicznemu przez właściwe władze kraju
odbiorcy.
3.
Kopię zgody, o której mowa w ust. 1, związanej z przemieszczaniem przez granicę państwową,
minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje Komendantowi Głównemu Straży Granicznej.
4.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1)
nazwę odbiorcy materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, jego numer
identyfikacji podatkowej (NIP) albo numer identyfikacyjny używany w państwie siedziby
albo zamieszkania, adres jego siedziby albo Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu oraz jego dane kontaktowe
wraz ze wskazaniem osoby do kontaktu;
2)
nazwę dostawcy materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, jego numer
identyfikacji podatkowej (NIP) albo numer identyfikacyjny używany w państwie siedziby
albo zamieszkania, adres jego siedziby albo miejsca zamieszkania oraz jego dane kontaktowe;
3)
informację, że odbiorca posiada:
a)
koncesję na wytwarzanie materiałów wybuchowych albo obrót tymi materiałami - w przypadku
przedsiębiorcy albo jednostki naukowej albo
b)
dokument wewnątrzwspólnotowego przemieszczania materiałów wybuchowych - w przypadku
osoby zagranicznej albo przedsiębiorcy zagranicznego;
4)
nazwę producenta oraz ilość przemieszczanych materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego, oraz sposób ich zabezpieczenia;
5)
rodzaj przemieszczanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego
przez podanie nazw handlowych, numerów rozpoznawczych ustalonych przez Organizację
Narodów Zjednoczonych oraz kodów klasyfikacyjnych określonych w załączniku A;
6)
informacje o zgodności materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego z
wymaganiami bezpieczeństwa stosowanymi przy wprowadzaniu ich do obrotu;
7)
określenie środka transportu i trasy przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego przez wskazanie miejsca wyjazdu i miejsca przybycia oraz punktów
wyjazdu i wjazdu do państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
i Konfederacji Szwajcarskiej;
8)
daty wjazdu i wyjazdu - jeżeli są znane.
Art. 25.
Do wniosku, o którym mowa w art. 24 ust. 2, należy dołączyć:
1)
w przypadku gdy odbiorcą jest przedsiębiorca albo jednostka naukowa - kopię koncesji
na wytwarzanie materiałów wybuchowych albo obrót tymi materiałami;
2)
w przypadku gdy odbiorca jest osobą zagraniczną albo przedsiębiorcą zagranicznym -
dokument wewnątrzwspólnotowego przemieszczania materiałów wybuchowych wydany w państwie
jego siedziby albo Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu;
3)
kopię deklaracji zgodności dla materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego
wraz z jej tłumaczeniem dokonanym z języka obcego na język polski przez tłumacza przysięgłego.
Art. 25a.
Wniosek, o którym mowa w art. 24 ust. 2, wraz z załącznikami może być złożony za pośrednictwem
środków komunikacji elektronicznej, po opatrzeniu kwalifikowanym podpisem elektronicznym,
podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, z tym że dokument wewnątrzwspólnotowego
przemieszczania materiałów wybuchowych składa się wyłącznie w postaci papierowej.
Art. 26.
W przypadku gdy weryfikacja dokumentu wewnątrzwspólnotowego przemieszczania materiałów
wybuchowych nie jest możliwa lub jest znacznie utrudniona, minister właściwy do spraw
gospodarki niezwłocznie informuje Komisję Europejską.
Art. 27.
1.
Zgoda, o której mowa w art. 24 ust. 1, jest wydawana po pozytywnym zweryfikowaniu
wniosku, o którym mowa w art. 24 ust. 2, oraz dokumentów określonych w art. 25.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku
o wydanie zgody na przemieszczanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego, mając na celu kompletność zawartych we wniosku informacji oraz ujednolicenie
i ułatwienie poprawnego sporządzenia wniosku.
Art. 28.
W decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 2, określa się:
1)
nazwę odbiorcy materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, jego numer
identyfikacji podatkowej (NIP) albo numer identyfikacyjny używany w państwie siedziby
albo zamieszkania, adres jego siedziby albo Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu oraz jego dane kontaktowe
wraz ze wskazaniem osoby do kontaktu;
2)
nazwę dostawcy materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, jego numer
identyfikacji podatkowej (NIP) albo numer identyfikacyjny używany w państwie siedziby
albo zamieszkania, adres jego siedziby albo miejsca zamieszkania oraz jego dane kontaktowe;
3)
informację, że odbiorca posiada:
a)
koncesję na wytwarzanie materiałów wybuchowych albo obrót tymi materiałami - w przypadku
przedsiębiorcy albo jednostki naukowej albo
b)
dokument wewnątrzwspólnotowego przemieszczania materiałów wybuchowych - w przypadku
osoby zagranicznej albo przedsiębiorcy zagranicznego;
4)
nazwę producenta oraz ilość przemieszczanych materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego, oraz sposób ich zabezpieczenia;
5)
rodzaj przemieszczanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego
przez podanie nazw handlowych, numerów rozpoznawczych ustalonych przez Organizację
Narodów Zjednoczonych oraz kodów klasyfikacyjnych określonych w załączniku A;
6)
informacje o zgodności materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego z
wymaganiami bezpieczeństwa stosowanymi przy wprowadzaniu ich do obrotu;
7)
określenie środka transportu i trasy przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego przez wskazanie miejsca wyjazdu i miejsca przybycia oraz punktów
wyjazdu i wjazdu do państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
i Konfederacji Szwajcarskiej;
8)
daty wjazdu i wyjazdu - jeżeli są znane.
Art. 29.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki odmawia wydania zgody, o której mowa w art.
24 ust. 1, jeżeli:
1)
wniosek, o którym mowa w art. 24 ust. 2, lub dokumenty, o których mowa w art. 25,
nie zostały pozytywnie zweryfikowane;
2)
uzyska informacje od właściwych organów o stwarzaniu przez wnioskodawcę zagrożenia
dla obronności, bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego lub środowiska.
2.
Zgodę, o której mowa w art. 24 ust. 1, cofa się jeżeli:
1)
została cofnięta koncesja na wytwarzanie materiałów wybuchowych albo obrót tymi materiałami
albo został cofnięty dokument wewnątrzwspólnotowego przemieszczania materiałów wybuchowych;
2)
uzyskano od właściwych organów informacje o stwarzaniu przez wnioskodawcę zagrożenia
dla obronności, bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego lub środowiska.
3.
Odmowa wydania zgody albo jej cofnięcie wymaga uzasadnienia.
4.
Do postępowania w sprawie wydania, odmowy albo cofnięcia zgody stosuje się przepisy
Kodeksu postępowania administracyjnego.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, minister właściwy do spraw gospodarki cofa
wszystkie udzielone zgody, o których mowa w art. 24 ust. 1.
6.
W przypadku gdy minister właściwy do spraw gospodarki cofa zgodę, o której mowa w
art. 24 ust. 1, z uwagi na stworzenie przez wnioskodawcę zagrożenia dla obronności,
bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego lub środowiska, informuje Komisję Europejską.
Art. 30.
1.
Przewożący materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego jest obowiązany posiadać
zgodę, o której mowa w art. 24 ust. 1, i okazywać ją na żądanie organów kontroli drogowej,
celnej i granicznej.
2.
Organy kontroli drogowej, celnej i granicznej, w przypadku gdy przewożący materiały
wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego nie posiada zgody albo przewozi materiały
innego rodzaju lub w innej ilości niż określone w zgodzie, dokonują zatrzymania tych
materiałów.
3.
Organ, który dokonał zatrzymania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego,
zawiadamia o tym niezwłocznie ministra właściwego do spraw gospodarki, a także właściwego
konsula państwa, z którego materiały te zostały wysłane lub do którego są wysyłane.
4.
Sposób zatrzymania i postępowania z materiałami wybuchowymi przeznaczonymi do użytku
cywilnego określają odrębne przepisy.
Art. 31.
1.
Odbiorca materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego i przewożący te
materiały są obowiązani przechowywać zgodę przez okres nie krótszy niż ten, na który
została ona wydana.
2.
Odbiorca jest obowiązany okazywać zgodę, o której mowa w art. 24 ust. 1, na każde
żądanie właściwych organów.
Art. 32.
1.
Przemieszczający materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, w przypadku
gdy przemieszczanie tych materiałów będzie następować tranzytem przez państwa członkowskie
Unii Europejskiej, państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederację Szwajcarską,
jest obowiązany zawiadomić właściwe organy tych państw o zamiarze przemieszczania
materiałów wybuchowych oraz uzyskać ich zgodę.
2.
W przypadku gdy prawo państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej tego wymaga, odbiorca jest obowiązany
przekazać informacje, o których mowa w art. 28, organowi właściwemu ze względu na
siedzibę albo Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu dostawcy materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego albo organowi państwa, przez które będzie następować przemieszczanie
tranzytem tych materiałów.
Art. 33.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki wydaje zgodę na przemieszczanie materiałów wybuchowych
przeznaczonych do użytku cywilnego, które będzie następować tranzytem przez terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Przepisy art. 24 ust. 2-4, art. 25-26, art. 27 ust. 1 oraz art. 28-31 stosuje się
odpowiednio.
Art. 34.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w przypadku poważnego zagrożenia obronności,
bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego, w drodze decyzji
może zakazać przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego,
określając czas trwania tego zakazu oraz rodzaj materiałów nim objętych.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki może nakazać
zatrzymanie przemieszczanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
3.
Przepisy art. 30 ust. 4 stosuje się odpowiednio.
4.
Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 2, podlega rygorowi natychmiastowej wykonalności.
5.
Środki podjęte w przypadkach określonych w ust. 1 i 2 nie mogą stanowić jakiejkolwiek
DyskryminacjaNierówne traktowanie osoby ze względu na prawnie chronioną cechę, które prowadzi do mniej korzystnego traktowania lub szczególnej niekorzyści. W zatrudnieniu obejmuje dyskryminację bezpośrednią i pośrednią.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu któregokolwiek wysyłającego albo odbierającego, a także przewożącego
materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, oraz ukrytego ograniczenia w
obrocie tymi materiałami.
6.
Minister właściwy do spraw gospodarki zawiadamia niezwłocznie Komisję Europejską o
podjętych środkach, o których mowa w ust. 1 i 2.
Art. 35.
Przewożący materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego oraz odbiorca tych
materiałów są obowiązani udzielać właściwym organom państwa, z którego, do którego
lub przez które są przemieszczane te materiały, na ich żądanie, wszelkich informacji
dotyczących przemieszczanych materiałów i ich przemieszczania.
Art. 35a.
Przemieszczane przez przedsiębiorcę albo jednostkę naukową materiały wybuchowe przeznaczone
do użytku cywilnego podlegają ewidencjonowaniu na podstawie art. 59 ust. 1-3 i 6 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej
w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami
i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 59 ust. 7 tej ustawy.
Rozdział 5a. Klasyfikacja wprowadzanych do obrotu wyrobów pirotechnicznych oraz ograniczenia z niej wynikające
Art. 62c.
1.
Producent dokonuje klasyfikacji wyrobów pirotechnicznych wprowadzanych do obrotu w
zależności od sposobu ich używania, przeznaczenia i stopnia zagrożenia, w tym poziomu
hałasu, w następujący sposób:
1)
wyroby pirotechniczne widowiskowe:
a)
klasa F1: wyroby, które podczas działania charakteryzują się bardzo niskim stopniem
zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska, a także nieistotnym poziomem
hałasu, przeznaczone do użytku w budynkach oraz na zamkniętym obszarze na zewnątrz
budynków,
b)
klasa F2: wyroby, które podczas działania charakteryzują się niskim stopniem zagrożenia
życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska, a także niskim poziomem hałasu, przeznaczone
do użytku na zamkniętym obszarze na zewnątrz budynków,
c)
klasa F3: wyroby, które podczas działania charakteryzują się średnim stopniem zagrożenia
życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska, a także nieszkodliwym dla zdrowia
ludzi poziomem hałasu, przeznaczone do użytku na dużych, otwartych przestrzeniach
na zewnątrz budynków,
d)
klasa F4: wyroby, które podczas działania charakteryzują się wysokim stopniem zagrożenia
życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska, a także nieszkodliwym dla zdrowia
ludzi poziomem hałasu, określane również jako wyroby pirotechniczne widowiskowe do
zastosowań profesjonalnych, przeznaczone do obsługi i użytku wyłącznie przez osoby
posiadające wiedzę specjalistyczną;
2)
wyroby pirotechniczne przeznaczone do użytku teatralnego:
a)
klasa T1: wyroby, które podczas działania charakteryzują się niskim stopniem zagrożenia
życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska,
b)
klasa T2: wyroby przeznaczone do obsługi i użytku wyłącznie przez osoby posiadające
wiedzę specjalistyczną;
3)
pozostałe wyroby pirotechniczne:
a)
klasa P1: wyroby inne niż wyroby klas F1-F3 i T1, które podczas działania charakteryzują
się niskim stopniem zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska,
b)
klasa P2: wyroby inne niż wyroby klas F4 i T2, przeznaczone do obsługi i użytku przez
osoby posiadające wiedzę specjalistyczną.
2.
Osobą posiadającą wiedzę specjalistyczną jest osoba, która uzyskała zaświadczenie
potwierdzające przygotowanie zawodowe, o którym mowa w art. 20 ust. 1.
3.
Jednostka notyfikowana potwierdza klasyfikację, o której mowa w ust. 1, w ramach dokonywania
oceny zgodności.
Art. 62ca.
1.
Wyroby pirotechniczne klasy P1 do pojazdów nie mogą być udostępniane na rynku, chyba
że zostały zamontowane w pojeździe lub stanowią części zamienne do pojazdu.
2.
Producenci, importerzy i dystrybutorzy udostępniają na rynku wyroby pirotechniczne
klas F4, T2 i P2 wyłącznie osobom posiadającym wiedzę specjalistyczną, o których mowa
w art. 62c ust. 2.
Rozdział 5b. Obowiązki podmiotów gospodarczych związane z wprowadzaniem do obrotu lub udostępnianiem na rynku materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz wytwarzaniem materiałów wybuchowych metodą in situ
Art. 62v.
1.
Producent materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego, z wyjątkiem wytwarzanego
materiału wybuchowego metodą in situ , jest obowiązany do:
1)
zapewnienia, że materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego został zaprojektowany
i wytworzony zgodnie z wymaganiami bezpieczeństwa;
2)
sporządzenia dokumentacji technicznej materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku
cywilnego;
3)
zlecenia jednostce notyfikowanej przeprowadzenia procedury oceny zgodności zgodnie
z przepisami wydanymi na podstawie art. 2g ust. 1;
4)
w przypadku wykazania zgodności materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego
z wymaganiami bezpieczeństwa - sporządzenia deklaracji zgodności i umieszczenia na
tym materiale:
a)
oznakowania CE w sposób widoczny, czytelny i trwały,
b)
numeru identyfikacyjnego jednostki notyfikowanej zaangażowanej na etapie kontroli
produkcji umieszczonego za oznakowaniem CE według wskazań tej jednostki, jeżeli numeru
identyfikacyjnego nie umieściła wcześniej sama jednostka notyfikowana,
c)
w stosownych przypadkach znaków wskazujących na szczególne zagrożenie lub zastosowanie
materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego;
5)
w przypadku gdy umieszczenie oznakowania, numeru lub znaków, o których mowa w pkt
4, nie jest możliwe ze względu na wielkość, kształt lub właściwości materiału wybuchowego
przeznaczonego do użytku cywilnego - umieszczenia oznakowania, numeru lub znaków na
opakowaniu jednostkowym lub na dokumentach towarzyszących;
6)
w przypadku materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego transportowanych
i dostarczanych bez opakowania lub na ciężarówkach z zamontowanymi pompami w celu
bezpośredniego wyładowania do otworu strzałowego - umieszczenia na dokumentach towarzyszących
oznakowania CE;
7)
umieszczenia na materiale wybuchowym przeznaczonym do użytku cywilnego oraz na najmniejszej
jednostce jego opakowania jednoznacznego oznaczenia, o którym mowa w art. 62va ust.
1, lub, w przypadkach wskazanych w art. 62va ust. 5 i 7, jednoznacznego oznaczenia
obejmującego niektóre jego elementy;
8)
znakowania plastycznych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego
przez równomierne rozmieszczenie w nim materiału znakującego, rozumianego jako jedna
z substancji wymienionych w części 2. „Materiały znakujące” załącznika technicznego
do Konwencji, dodanego w ilości wskazanej w tej części załącznika technicznego, z
tym że znakowaniu nie podlegają plastyczne materiały wybuchowe przechowywane lub stosowane
w sposób określony w części 1 ust. II lit. a-c załącznika technicznego do Konwencji;
9)
dołączenia do materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego instrukcji
obsługi oraz informacji dotyczących bezpieczeństwa, sporządzonych w jasnej, zrozumiałej
i czytelnej formie, w języku polskim;
10)
stosowania procedury mającej na celu zapewnienie zgodności produkcji seryjnej materiału
wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego z wymaganiami bezpieczeństwa, w tym
również w przypadku wprowadzenia zmian w projekcie i cechach charakterystycznych materiału,
a także zmian w normach zharmonizowanych lub innych dokumentach określających wymagania
techniczne, w odniesieniu do których jest deklarowana zgodność tego materiału;
11)
oznaczenia obiektu produkcyjnego, w którym wytwarzane są materiały wybuchowe przeznaczone
do użytku cywilnego, trzycyfrowym kodem;
12)
prowadzenia rejestru jednoznacznych oznaczeń, o których mowa w pkt 7, zgodnie z wymaganiami
określonymi w art. 62vc;
13)
przechowywania danych zamieszczonych w rejestrze jednoznacznych oznaczeń, o którym
mowa w pkt 12, przez okres 10 lat, licząc od dnia dostarczenia materiału wybuchowego
przeznaczonego do użytku cywilnego lub do momentu zużycia lub unieszkodliwienia tego
materiału, o ile jest znany. Obowiązek przechowywania danych nie wygasa mimo zaprzestania
wykonywania działalności w zakresie sprzedaży materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego, których jednoznaczne oznaczenie jest przechowywane w rejestrze
jednoznacznych oznaczeń;
14)
przechowywania dokumentacji technicznej, o której mowa w pkt 2, oraz deklaracji zgodności
przez okres 10 lat od dnia wprowadzenia do obrotu materiału wybuchowego przeznaczonego
do użytku cywilnego;
15)
w przypadku stwierdzenia, że wprowadzony do obrotu materiał wybuchowy przeznaczony
do użytku cywilnego jest niezgodny z wymaganiami ustawy, lub powzięcia wątpliwości
w tym zakresie - niezwłocznego podjęcia środków naprawczych w celu zapewnienia zgodności
tego materiału lub jego wycofania z obrotu, lub odzyskania, stosownie do okoliczności;
16)
niezwłocznego informowania organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zc ust.
4, a także organów nadzoru rynku w pozostałych państwach członkowskich Unii Europejskiej,
państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i Konfederacji Szwajcarskiej, w których
materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego został udostępniony, o materiałach
stwarzających zagrożenie dla bezpieczeństwa, przez podawanie szczegółowych informacji,
w szczególności o niezgodności tych materiałów z wymaganiami ustawy oraz o podjętych
środkach naprawczych;
17)
udostępnienia, na żądanie organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zc, informacji
i dokumentów, w postaci papierowej lub elektronicznej, w języku polskim, koniecznych
do wykazania zgodności materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego z
wymaganiami ustawy oraz współpracy z tymi organami we wszelkich działaniach ukierunkowanych
na usunięcie zagrożeń, jakie stwarza ten materiał;
18)
przekazywania, na żądanie uprawnionych organów i służb państwowych, danych zamieszczonych
w rejestrze jednoznacznych oznaczeń, w trybie określonym w art. 62vc ust. 9-12.
2.
Obowiązki, o których mowa w ust. 1 pkt 1-11, producent materiału wybuchowego przeznaczonego
do użytku cywilnego wykonuje przed wprowadzeniem tego materiału do obrotu.
3.
Przepisu ust. 1 pkt 7 nie stosuje się w przypadku:
1)
wytworzonych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, które są przedmiotem
wywozu poza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym oraz Konfederacji Szwajcarskiej i zostały oznaczone zgodnie z przepisami
państwa przeznaczenia;
2)
materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego transportowanych i dostarczanych
bez opakowania lub na ciężarówkach z zamontowanymi pompami w celu bezpośredniego wyładowania
do otworu strzałowego;
3)
materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego wytworzonych metodą in situ ;
4)
materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego charakteryzujących się niskim
stopniem zagrożenia, takich jak:
a)
lonty będące niedetonującymi urządzeniami zapalającymi o kształcie sznura,
b)
lonty prochowe, które składają się z rdzenia z drobnoziarnistego prochu czarnego otoczonego
elastyczną tkaniną, z jednym lub kilkoma zewnętrznymi pokryciami zabezpieczającymi
i które po zapaleniu palą się w określonym tempie bez zewnętrznego efektu wybuchowego,
c)
spłonki kapsułkowe, które składają się z kapsułki metalowej lub z tworzywa sztucznego,
zawierającej niewielką ilość mieszaniny inicjującej, łatwo zapalającej się przy uderzeniu,
i które są stosowane jako elementy zapalające w nabojach do broni strzeleckiej lub
w spłonkach nabojowych do ładunków miotających.
Art. 62va.
1.
Jednoznaczne oznaczenie umieszczane na materiale wybuchowym przeznaczonym do użytku
cywilnego oraz na najmniejszej jednostce jego opakowania obejmuje nazwę producenta,
alfanumeryczny kod oraz oznaczenie do odczytu elektronicznego.
2.
Alfanumeryczny kod składa się z:
1)
dwóch liter wskazujących państwo członkowskie Unii Europejskiej, państwo członkowskie
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym lub Konfederację Szwajcarską, w którym ma siedzibę producent lub importer
materiału wybuchowego;
2)
trzech cyfr stanowiących kod oznaczenia obiektu produkcyjnego;
3)
kombinacji liter i cyfr stanowiących jednoznaczny kod produktu i informację logistyczną
sporządzoną przez przedsiębiorcę, który w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej wytwarza
materiał wybuchowy.
3.
Oznaczenie państwa producenta lub importera materiału wybuchowego przeznaczonego do
użytku cywilnego mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej powinno być
zgodne z kodem nazw państw oraz ich jednostek organizacyjnych określonym w Polskiej
Normie PN-ISO 3166-1:2008 w części pierwszej: Kody krajów.
4.
Oznaczenie do odczytu elektronicznego zawiera informacje zawarte w alfanumerycznym
kodzie. Oznaczenie to umieszcza się na materiale wybuchowym przeznaczonym do użytku
cywilnego w formie kodu kreskowego lub kodu matrycowego.
5.
W przypadku materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, które są zbyt
małe, aby umieścić na nich jednoznaczny kod produktu i informację logistyczną, o których
mowa w ust. 2 pkt 3, na materiale umieszcza się jednoznaczne oznaczenie obejmujące:
1)
dwie litery wskazujące państwo członkowskie Unii Europejskiej, państwo członkowskie
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym lub Konfederację Szwajcarską, w którym ma siedzibę producent lub importer
materiału wybuchowego;
2)
trzy cyfry stanowiące kod oznaczenia obiektu produkcyjnego;
3)
oznaczenie do odczytu elektronicznego.
6.
W przypadku gdy umieszczenie jednoznacznego oznaczenia zgodnie z ust. 5 jest technicznie
niemożliwe z uwagi na wielkość, kształt lub właściwości materiału wybuchowego przeznaczonego
do użytku cywilnego, jednoznaczne oznaczenie umieszcza się na najmniejszej jednostce
opakowania.
7.
Na spłonkach lub pobudzaczach wybuchowych, których wielkość, kształt lub właściwości
uniemożliwiają umieszczenie jednoznacznego oznaczenia zgodnie z ust. 5, umieszcza
się jednoznaczne oznaczenie obejmujące:
1)
dwie litery wskazujące państwo członkowskie Unii Europejskiej, państwo członkowskie
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym lub Konfederację Szwajcarską, w którym ma siedzibę producent lub importer
materiału wybuchowego;
2)
trzy cyfry stanowiące kod oznaczenia obiektu produkcyjnego.
Liczbę spłonek i pobudzaczy wybuchowych umieszcza się na najmniejszej jednostce opakowania
przez bezpośredni nadruk.
8.
W przypadku lontów detonujących, których wielkość, kształt lub właściwości uniemożliwiają
umieszczenie jednoznacznego oznaczenia zgodnie z ust. 5, jednoznaczne oznaczenie umieszcza
się na motku lub szpuli.
9.
W przypadku materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego o niskim stopniu
zagrożenia, zamiast jednoznacznego oznaczenia, na materiale, a jeżeli nie jest to
możliwe z uwagi na małe rozmiary, kształt lub właściwości materiału wybuchowego, na
opakowaniu lub dokumentach towarzyszących, umieszcza się informacje umożliwiające
identyfikację tego materiału, w tym w szczególności: nazwę typu, zarejestrowaną nazwę
handlową, zarejestrowany Znak towarowyOznaczenie pozwalające odróżnić towary lub usługi jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw, które może zostać przedstawione w rejestrze znaków towarowych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, o ile taki posiada, numer partii lub serii,
a także nazwę producenta oraz adres jego siedziby albo Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu; dane
kontaktowe są podawane w języku polskim.
10.
Jednoznaczne oznaczenie umieszcza się na materiale wybuchowym przeznaczonym do użytku
cywilnego w sposób czytelny i trwały w postaci bezpośredniego nadruku, pieczęci lub
przytwierdzonej etykiety samoprzylepnej.
11.
Przedsiębiorca może dołączyć do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego
do wykorzystania przez odbiorców tych materiałów dodatkowe wyraźnie oznaczone etykiety
samoprzylepne będące kopią oryginalnych etykiet zawierających jednoznaczne oznaczenie.
Na kopii oryginalnej etykiety zawierającej jednoznaczne oznaczenie przedsiębiorca
umieszcza pod kodem kreskowym lub matrycowym wyraz „KOPIA”.
12.
Najmniejszą jednostkę opakowania zapieczętowuje się.
13.
W przypadku gdy materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego, który został
oznaczony jednoznacznym oznaczeniem, podlega dalszemu procesowi produkcyjnemu, nie
jest wymagane ponowne jego oznaczenie jednoznacznym oznaczeniem, o ile pierwotne oznaczenie
zostało zachowane i jest czytelne.
Art. 62vb.
1.
Kod oznaczenia obiektu produkcyjnego, o którym mowa w art. 62va ust. 2 pkt 2, nadaje,
w drodze decyzji, minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek przedsiębiorcy.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
oznaczenie przedsiębiorcy wnioskującego o nadanie kodu oznaczenia obiektu produkcyjnego,
jego numer identyfikacji podatkowej (NIP), adres jego siedziby lub Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
oraz dane kontaktowe;
2)
oznaczenie koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej posiadanej przez wnioskodawcę;
3)
rodzaj wytwarzanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego;
4)
nazwę oraz adres obiektu produkcyjnego.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się uwierzytelnioną kopię dokumentu uprawniającego
przedsiębiorcę posiadającego obiekt produkcyjny objęty wnioskiem zlokalizowany poza
terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
lub Konfederacji Szwajcarskiej do wytwarzania materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego, wydanego przez właściwy organ państwa, na terytorium którego
obiekt ten się znajduje.
4.
W przypadku gdy kolejny numer kodu oznaczenia obiektu produkcyjnego składa się z cyfr
w liczbie mniejszej niż trzy, poprzedza się go odpowiednią liczbą zer.
5.
Kod oznaczenia obiektu produkcyjnego umieszcza się w widocznym miejscu na tym obiekcie.
6.
Wniosek może być złożony za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, po opatrzeniu
kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym.
7.
Minister właściwy do spraw gospodarki prowadzi rejestr obiektów produkcyjnych, którym
nadał kod oznaczenia obiektu produkcyjnego.
8.
Rejestr obiektów produkcyjnych, o którym mowa w ust. 7, zawiera następujące informacje:
1)
oznaczenie przedsiębiorcy wnioskującego o nadanie kodu oznaczenia obiektu produkcyjnego,
jego numer identyfikacji podatkowej (NIP), adres jego siedziby lub miejsca zamieszkania
oraz dane kontaktowe;
2)
oznaczenie koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej posiadanej przez wnioskodawcę;
3)
rodzaj wytwarzanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego;
4)
nazwę oraz adres obiektu produkcyjnego;
5)
oznaczenie dokumentu uprawniającego przedsiębiorcę posiadającego obiekt produkcyjny
zlokalizowany poza terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej do wytwarzania materiałów wybuchowych
przeznaczonych do użytku cywilnego, wydanego przez właściwy organ państwa, na terytorium
którego obiekt ten się znajduje;
6)
nadany kod oznaczenia obiektu produkcyjnego;
7)
oznaczenie decyzji ministra właściwego do spraw gospodarki w sprawie nadania kodu
oznaczenia obiektu produkcyjnego.
9.
Wnioskodawca jest obowiązany zgłaszać ministrowi właściwemu do spraw gospodarki zmiany
dotyczące danych zawartych we wniosku w terminie 7 dni od dnia ich powstania.
10.
W przypadku dokumentów dołączanych do wniosku sporządzonych w języku obcym należy
dołączyć dokonane przez tłumacza przysięgłego tłumaczenia tych dokumentów na język
polski.
Art. 62vc.
1.
Rejestr jednoznacznych oznaczeń, o którym mowa w art. 62v ust. 1 pkt 12, art. 62x
ust. 1 pkt 7 oraz art. 62y ust. 1 pkt 3, zawiera informacje o:
1)
jednoznacznym oznaczeniu materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego;
2)
osobie fizycznej lub prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości
prawnej, która sprawuje nadzór nad materiałem wybuchowym przeznaczonym do użytku cywilnego;
3)
miejscu przechowywania materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego w
okresie, gdy jest on w posiadaniu przedsiębiorcy lub pod jego nadzorem, dopóki nie
zostanie przekazany innemu przedsiębiorcy, zużyty lub unieszkodliwiony.
2.
W zakresie dotyczącym:
1)
osoby fizycznej - rejestr jednoznacznych oznaczeń zawiera:
a)
imię i nazwisko,
b)
numer PESEL lub serię i numer dokumentu tożsamości,
c)
adres Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu,
d)
dane kontaktowe;
2)
Osoba prawnaJednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje osobowość prawną, np. Skarb Państwa, spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością albo fundacja. Działa przez swoje organy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu - rejestr jednoznacznych oznaczeń zawiera:
a)
nazwę,
b)
numer z Krajowy rejestr sądowyJawny rejestr prowadzony przez sądy rejestrowe, zawierający dane o przedsiębiorcach, stowarzyszeniach, fundacjach i innych podmiotach podlegających wpisowi. Umożliwia sprawdzenie podstawowych informacji o podmiocie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, numer identyfikacji podatkowej (NIP) albo numer
identyfikacyjny używany w państwie siedziby,
c)
adres siedziby,
d)
imię i nazwisko, stanowisko oraz dane kontaktowe osoby upoważnionej do reprezentowania
tej osoby prawnej w zakresie dotyczącym rejestru jednoznacznych oznaczeń.
3.
Rejestr jednoznacznych oznaczeń jest prowadzony w formie pisemnej.
4.
Załącznikiem do rejestru jednoznacznych oznaczeń jest ewidencja materiałów wybuchowych
przeznaczonych do użytku cywilnego wraz z dokumentami stanowiącymi podstawę do dokonania
wpisów w tej ewidencji.
5.
W celu zapewnienia ochrony danych zgromadzonych w rejestrze jednoznacznych oznaczeń
przed przypadkowym lub celowym uszkodzeniem lub zniszczeniem przedsiębiorca:
1)
wskazuje osoby upoważnione do prowadzenia tego rejestru;
2)
określa zasady udostępniania pozostałym pracownikom danych zawartych w tym rejestrze;
3)
zapewnia przechowywanie tego rejestru w sejfie lub w pomieszczeniu zabezpieczonym
przed swobodnym dostępem osób innych niż wskazane w pkt 1. W przypadku prowadzenia
rejestru w sposób, o którym mowa w ust. 6, przedsiębiorca tworzy zapasowe kopie przechowywanych
dokumentów oraz zabezpiecza stanowisko komputerowe, na którym rejestr jest prowadzony,
przed nieautoryzowanym dostępem.
6.
Prowadzenie rejestru jednoznacznych oznaczeń wyłącznie z wykorzystaniem systemu elektronicznego
jest dopuszczalne jedynie pod warunkiem stosowania rozwiązań systemowych umożliwiających:
1)
ochronę zgromadzonych danych i ich zapasowych kopii przed przypadkowym lub celowym
uszkodzeniem lub zniszczeniem;
2)
ochronę zgromadzonych danych przed kradzieżą, zmianą i dostępem osób nieupoważnionych,
w tym kradzieżą, zmianą lub dostępem za pomocą wirusów lub programów szpiegujących;
3)
weryfikację zgromadzonych danych na podstawie przechowywanej przez przedsiębiorcę
dokumentacji ewidencyjnej.
7.
Przedsiębiorca przynajmniej raz do roku sprawdza prawidłowość prowadzenia rejestru
jednoznacznych oznaczeń, w szczególności pod względem bezpieczeństwa danych w nim
zawartych oraz poprawności gromadzenia tych danych.
8.
Rejestr jednoznacznych oznaczeń może stanowić ewidencja materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego prowadzona w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie:
1)
art. 47 ust. 7 oraz art. 59 ust. 7 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu
działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi,
bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym - przez przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania
materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego lub obrotu takimi materiałami,
albo
2)
art. 120 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze - przez przedsiębiorców wykonujących działalność w zakresie wydobywania kopalin ze
złóż, albo
3)
art. 18 ust. 2 - przez przedsiębiorców albo jednostki naukowe, prowadzących prace
z użyciem materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego poza górnictwem
na podstawie pozwolenia wojewody - pod warunkiem uwzględnienia w niej informacji,
o których mowa w ust. 1.
9.
Dane zgromadzone w rejestrze jednoznacznych oznaczeń są udostępniane upoważnionemu
pracownikowi organu lub służby państwowej w zakresie wynikającym z przedstawionego
upoważnienia tego organu lub służby.
10.
Żądanie udostępnienia danych, o których mowa w ust. 9, przedkłada się przedsiębiorcy
lub osobie przez niego upoważnionej do udostępniania danych, także poza godzinami
pracy tej osoby.
11.
Dane, o których mowa w ust. 9, są udostępniane niezwłocznie, pisemnie lub w formie
elektronicznej, zgodnie z żądaniem organu lub służby państwowej.
12.
Informację zawierającą imię, nazwisko, adres miejsca zamieszkania oraz dane kontaktowe
osoby upoważnionej do udostępniania danych, o której mowa w ust. 10, przedsiębiorca
przekazuje pisemnie lub w postaci elektronicznej, z zachowaniem przepisów o ochronie
danych osobowych, komendantowi wojewódzkiemu Policji, właściwemu ze względu na siedzibę
tego przedsiębiorcy.
Art. 62vd.
1.
Producent wytwarzanego materiału wybuchowego metodą in situ jest obowiązany do:
1)
zapewnienia, że wytwarzany materiał wybuchowy metodą in situ będzie wytwarzany zgodnie z wymaganiami bezpieczeństwa;
2)
sporządzenia dokumentacji technicznej wytwarzanego materiału wybuchowego metodą in situ ;
3)
zlecenia jednostce notyfikowanej przeprowadzenia procedury oceny zgodności zgodnie
z przepisami wydanymi na podstawie art. 2g ust. 1;
4)
w przypadku wykazania zgodności wytwarzanego materiału wybuchowego metodą in situ z wymaganiami bezpieczeństwa, sporządzenia deklaracji zgodności i umieszczenia oznakowania
CE na dokumentach towarzyszących;
5)
sporządzenia w jasnej, zrozumiałej i czytelnej formie, w języku polskim instrukcji
obsługi oraz informacji dotyczących bezpieczeństwa, uwzględniających specyfikę wytwarzanego
materiału wybuchowego metodą in situ ;
6)
przechowywania dokumentacji technicznej, o której mowa w pkt 2, oraz deklaracji zgodności,
przez okres 10 lat od dnia wytworzenia materiału wybuchowego metodą in situ ;
7)
udostępnienia, na żądanie organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zc, informacji
i dokumentów, w postaci papierowej lub elektronicznej, w języku polskim, koniecznych
do wykazania zgodności wytwarzanego materiału wybuchowego metodą in situ z wymaganiami ustawy.
2.
Obowiązki, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, producent wytwarzanego materiału wybuchowego
metodą in situ wykonuje przed wytworzeniem tego materiału.
Art. 62ve.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, określi,
w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe wymagania w zakresie jednoznacznego oznaczenia materiału wybuchowego przeznaczonego
do użytku cywilnego oraz jego opakowania,
2)
wzór wniosku o nadanie kodu oznaczenia obiektu produkcyjnego
- biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia możliwości pełnej identyfikacji oraz identyfikowalności
każdego materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego pozostającego w obrocie
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu ograniczenia ryzyka wykorzystania tego
materiału w działaniach przestępczych, w tym terrorystycznych.
Art. 62w.
1.
Upoważniony przedstawiciel producenta materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku
cywilnego działa na podstawie pisemnego PełnomocnictwoUmocowanie do działania w imieniu innej osoby, udzielone w oświadczeniu mocodawcy. Czynność dokonana przez pełnomocnika w granicach umocowania wywołuje skutki bezpośrednio dla mocodawcy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu udzielonego przez producenta
takiego materiału.
2.
Pełnomocnictwo:
1)
obejmuje co najmniej upoważnienie do:
a)
przechowywania przez okres 10 lat od dnia wprowadzenia do obrotu materiału wybuchowego
przeznaczonego do użytku cywilnego, z tym że przez okres 10 lat od dnia wytworzenia
materiału wybuchowego metodą in situ deklaracji zgodności oraz dokumentacji technicznej,
b)
udostępniania, na żądanie organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zc, informacji
i dokumentów, w postaci papierowej lub elektronicznej, w języku polskim, koniecznych
do wykazania zgodności materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego z
wymaganiami bezpieczeństwa,
c)
podjęcia, na żądanie organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zc, współpracy
z tymi organami we wszelkich działaniach ukierunkowanych na usunięcie zagrożeń dla
bezpieczeństwa, jakie stwarza materiał objęty pełnomocnictwem;
2)
nie może upoważniać do:
a)
zapewnienia w imieniu producenta, aby wprowadzany do obrotu materiał wybuchowy przeznaczony
do użytku cywilnego oraz wytwarzany materiał wybuchowy metodą in situ został wytworzony zgodnie z wymaganiami bezpieczeństwa,
b)
sporządzenia dokumentacji technicznej, o której mowa w art. 62v ust. 1 pkt 2 i art.
62vd ust. 1 pkt 2.
Art. 62x.
1.
Importer materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego jest obowiązany
do:
1)
wprowadzania do obrotu wyłącznie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego
zgodnych z wymaganiami bezpieczeństwa;
2)
w przypadku stwierdzenia niezgodności z wymaganiami ustawy materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego albo powzięcia wątpliwości w tym zakresie - wprowadzenia do obrotu takiego materiału
po zapewnieniu jego zgodności;
3)
zapewnienia, że producent materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego:
a)
przeprowadził procedurę oceny zgodności z wymaganiami bezpieczeństwa i umieścił na
tym materiale oznakowanie CE w sposób widoczny, czytelny i trwały,
b)
sporządził dokumentację techniczną, o której mowa w art. 62v ust. 1 pkt 2,
c)
dołączył do materiału wymagane dokumenty;
4)
zapewnienia, że producent materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego
umieścił na tym materiale, na najmniejszej jednostce jego opakowania lub dokumentach
towarzyszących oznaczenia zgodnie z art. 62va;
5)
umieszczenia na materiale wybuchowym przeznaczonym do użytku cywilnego swojej nazwy,
adresu siedziby albo Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, a w przypadku, o którym mowa w art. 62z,
zarejestrowanej nazwy handlowej lub zarejestrowanego Znak towarowyOznaczenie pozwalające odróżnić towary lub usługi jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw, które może zostać przedstawione w rejestrze znaków towarowych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, o ile taki
posiada, w języku polskim; w przypadku gdy umieszczenie na materiale wybuchowym tych
danych nie jest możliwe, umieszcza się je na opakowaniu jednostkowym lub na dokumentach
towarzyszących;
6)
zapewnienia dołączenia do materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego
instrukcji obsługi oraz informacji dotyczących bezpieczeństwa, w języku polskim;
7)
prowadzenia rejestru jednoznacznych oznaczeń wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych
przeznaczonych do użytku cywilnego, zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 62vc;
8)
przechowywania danych zamieszczonych w rejestrze jednoznacznych oznaczeń, o którym
mowa w pkt 7, przez okres 10 lat, licząc od dnia dostarczenia materiału wybuchowego
przeznaczonego do użytku cywilnego lub do momentu zużycia lub unieszkodliwienia tego
materiału, o ile jest znany. Obowiązek przechowywania danych nie wygasa mimo zaprzestania
wykonywania działalności w zakresie sprzedaży materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego, których jednoznaczne oznaczenie jest przechowywane w rejestrze
jednoznacznych oznaczeń;
9)
w przypadku stwierdzenia, przed wprowadzeniem do obrotu materiału wybuchowego przeznaczonego
do użytku cywilnego, że materiał ten jest niezgodny z wymaganiami bezpieczeństwa i
stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa, albo powzięcia wątpliwości w tym zakresie -
poinformowania o takim materiale producenta oraz organów nadzoru rynku, o których
mowa w art. 62zc ust. 4;
10)
zapewnienia, że w okresie, gdy ponosi odpowiedzialność za materiał wybuchowy przeznaczony
do użytku cywilnego, warunki przechowywania i transportu tego materiału nie wpływają
ujemnie na zgodność materiału z wymaganiami bezpieczeństwa;
11)
przechowywania kopii deklaracji zgodności oraz zapewnienia dostępności dokumentacji
technicznej przez okres 10 lat od dnia wprowadzenia do obrotu materiału wybuchowego
przeznaczonego do użytku cywilnego, w celu udostępnienia tych dokumentów na żądanie
organów nadzoru rynku;
12)
w przypadku uznania, że wprowadzony do obrotu materiał wybuchowy przeznaczony do użytku
cywilnego jest niezgodny z wymaganiami ustawy, lub powzięcia wątpliwości w tym zakresie
- podjęcia niezwłocznie koniecznych środków naprawczych w celu zapewnienia zgodności
tego materiału lub jego wycofania z obrotu, lub odzyskania, stosownie do okoliczności;
13)
niezwłocznego informowania organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zc ust.
4, a także organów nadzoru rynku w pozostałych państwach członkowskich Unii Europejskiej,
państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i Konfederacji Szwajcarskiej, w których
materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego został udostępniony, o materiałach
stwarzających zagrożenie dla bezpieczeństwa, przez podawanie szczegółowych informacji,
w szczególności o niezgodności tych materiałów z wymaganiami ustawy oraz o środkach
naprawczych podjętych w celu zapewnienia tej zgodności;
14)
udostępnienia, na żądanie organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zc, informacji
i dokumentów, w postaci papierowej lub elektronicznej, w języku polskim, koniecznych
do wykazania zgodności materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego z
wymaganiami bezpieczeństwa, a w przypadku stwierdzenia, że wprowadzony do obrotu materiał
stwarza zagrożenie, współpracy z tymi organami we wszelkich działaniach ukierunkowanych
na usunięcie zagrożeń, jakie stwarza ten materiał;
15)
przekazywania, na żądanie uprawnionych organów i służb państwowych, danych zamieszczonych
w rejestrze jednoznacznych oznaczeń, o którym mowa w pkt 8, w trybie określonym w
art. 62vc ust. 9-12.
2.
Obowiązki, o których mowa w ust. 1 pkt 3-9, importer materiału wybuchowego przeznaczonego
do użytku cywilnego wykonuje przed wprowadzeniem tego materiału do obrotu.
Art. 62y.
1.
Dystrybutor materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego działa z Należyta starannośćStaranność ogólnie wymagana w stosunkach danego rodzaju. Przy działalności gospodarczej ocenia się ją z uwzględnieniem zawodowego charakteru tej działalności.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w odniesieniu do wymagań ustawy i jest obowiązany do:
1)
sprawdzenia, że:
a)
na materiale wybuchowym przeznaczonym do użytku cywilnego albo na najmniejszej jednostce
opakowania lub dołączonych dokumentach zostało umieszczone oznakowanie CE, w sposób
widoczny, czytelny i trwały, oraz numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej,
b)
do materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego zostały dołączone wymagane
dokumenty,
c)
do materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego została dołączona instrukcja
obsługi oraz informacje dotyczące bezpieczeństwa, w języku polskim,
d)
na materiale wybuchowym przeznaczonym do użytku cywilnego oraz na najmniejszej jednostce
jego opakowania zostało umieszczone jednoznaczne oznaczenie zgodnie z art. 62va, a
w przypadku, o którym mowa w art. 62z, na materiale zostały umieszczone informacje,
o których mowa w art. 62x ust. 1 pkt 5;
2)
w przypadku wystąpienia niezgodności materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku
cywilnego z wymaganiami bezpieczeństwa albo powzięcia wątpliwości w tym zakresie -
nieudostępniania na rynku materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego
do czasu zapewnienia zgodności tego materiału;
3)
prowadzenia rejestru jednoznacznych oznaczeń udostępnionych materiałów wybuchowych
przeznaczonych do użytku cywilnego, zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 62vc;
4)
przechowywania danych zamieszczonych w rejestrze jednoznacznych oznaczeń, o którym
mowa w pkt 3, przez okres 10 lat, licząc od dnia dostarczenia materiału wybuchowego
przeznaczonego do użytku cywilnego lub do momentu zużycia lub unieszkodliwienia tego
materiału, o ile jest znany. Obowiązek przechowywania danych nie wygasa mimo zaprzestania
wykonywania działalności w zakresie sprzedaży materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego, których jednoznaczne oznaczenie jest przechowywane w rejestrze
jednoznacznych oznaczeń;
5)
zapewnienia, że w okresie, gdy ponosi odpowiedzialność za materiał wybuchowy przeznaczony
do użytku cywilnego, warunki przechowywania i transportu tego materiału nie wpływają
ujemnie na zgodność materiału z wymaganiami bezpieczeństwa;
6)
w przypadku uznania, że udostępniony na rynku materiał wybuchowy przeznaczony do użytku
cywilnego jest niezgodny z wymaganiami ustawy, lub powzięcia wątpliwości w tym zakresie
- podjęcia niezwłocznie koniecznych środków naprawczych w celu zapewnienia zgodności
tego materiału lub jego wycofania z obrotu, lub odzyskania, stosownie do okoliczności;
7)
niezwłocznego informowania producenta lub importera oraz organów nadzoru rynku, o
których mowa w art. 62zc ust. 4, a także organów nadzoru rynku w pozostałych państwach
członkowskich Unii Europejskiej, państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i Konfederacji
Szwajcarskiej, w których materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego został
przez niego udostępniony, o materiałach stwarzających zagrożenie dla bezpieczeństwa,
przez podawanie szczegółowych informacji, w szczególności o niezgodności tych materiałów
z wymaganiami bezpieczeństwa oraz o środkach naprawczych podjętych w celu zapewnienia
tej zgodności;
8)
udostępniania, na żądanie organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zc, informacji
i dokumentów, w postaci papierowej lub elektronicznej, w języku polskim, koniecznych
do wykazania zgodności materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego z
wymaganiami ustawy oraz współpracy z tymi organami we wszelkich działaniach ukierunkowanych
na usunięcie zagrożeń, jakie stwarzają materiały wprowadzone do obrotu niespełniające
wymagań;
9)
przekazywania, na żądanie uprawnionych organów i służb państwowych, danych zamieszczonych
w rejestrze jednoznacznych oznaczeń, o którym mowa w pkt 3, w trybie określonym w
art. 62vc ust. 9-12.
2.
Obowiązki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, dystrybutor materiału wybuchowego przeznaczonego
do użytku cywilnego wykonuje przed udostępnieniem tego materiału na rynku.
Art. 62z.
W przypadku gdy importer lub dystrybutor wprowadza materiał wybuchowy przeznaczony
do użytku cywilnego pod własną nazwą lub Znak towarowyOznaczenie pozwalające odróżnić towary lub usługi jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw, które może zostać przedstawione w rejestrze znaków towarowych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, o ile taki posiada, lub
modyfikuje materiał wybuchowy już znajdujący się w obrocie, w sposób mogący mieć wpływ
na zgodność tego materiału z wymaganiami ustawy, podlega obowiązkom producenta, o
których mowa w art. 62v.
Art. 62za.
Na żądanie organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zc, podmioty gospodarcze
muszą udostępniać dane pozwalające zidentyfikować każdy podmiot gospodarczy, który
im dostarczył, lub każdy podmiot, któremu dostarczyły materiał wybuchowy przeznaczony
do użytku cywilnego, w przypadku, o którym mowa w art. 62v ust. 1 pkt 6 i art. 62va
ust. 9. Informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, podmioty gospodarcze są obowiązane
udostępniać w okresie 10 lat od dnia dostarczenia im lub dostarczenia przez te podmioty
tego materiału.
Art. 62zb.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do wyrobów pirotechnicznych.
Rozdział 5c. Organy nadzoru rynku prowadzące kontrole i postępowania w sprawach materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego
Art. 62zc.
1.
Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego wprowadzone do obrotu podlegają
kontroli organów nadzoru rynku w zakresie spełniania przez te materiały wymagań, o
których mowa w ustawie, oraz kontroli w zakresie niezgodności formalnych w odniesieniu
do tych materiałów.
2.
Kontrolę w zakresie, o którym mowa w ust. 1, prowadzą:
1)
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego - w odniesieniu do materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego stosowanych w górnictwie;
2)
inspektorzy pracy - w odniesieniu do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego stosowanych poza górnictwem.
3.
(uchylony)
4.
Postępowania w sprawach wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego niezgodnych z wymaganiami ustawy oraz niezgodności formalnych
prowadzą:
1)
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego - w odniesieniu do materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego stosowanych w górnictwie;
2)
okręgowi inspektorzy pracy - w odniesieniu do materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego stosowanych poza górnictwem.
5.
Kontrolę i postępowania, o których mowa w ust. 1 i 4, prowadzi się zgodnie z przepisami
ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, z tym że za niezgodności formalne uważa się niezgodności polegające na naruszeniu
przez podmiot gospodarczy obowiązków, o których mowa w art. 62v ust. 1 pkt 2, 4-9
i 14, art. 62x ust. 1 pkt 3-6 i 11 oraz art. 62y ust. 1 pkt 1.
Art. 62zd.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do wyrobów pirotechnicznych.
Rozdział 5d. Obowiązki podmiotów gospodarczych związane z wprowadzaniem do obrotu lub udostępnianiem na rynku wyrobów pirotechnicznych
Art. 62ze.
1.
Producent wyrobu pirotechnicznego jest obowiązany do:
1)
zapewnienia, że wyrób pirotechniczny został zaprojektowany i wytworzony zgodnie z
wymaganiami bezpieczeństwa;
2)
sporządzenia dokumentacji technicznej wyrobu pirotechnicznego;
3)
zlecenia jednostce notyfikowanej przeprowadzenia procedury oceny zgodności zgodnie
z przepisami wydanymi na podstawie art. 2g ust. 2;
4)
w przypadku wykazania zgodności wyrobu pirotechnicznego z wymaganiami bezpieczeństwa,
sporządzenia deklaracji zgodności i umieszczenia na nim:
a)
oznakowania CE w sposób widoczny, czytelny i trwały,
b)
numeru identyfikacyjnego jednostki notyfikowanej zaangażowanej na etapie kontroli
produkcji umieszczonego według wskazań tej jednostki, jeżeli numeru identyfikacyjnego
nie umieściła wcześniej sama jednostka notyfikowana,
c)
w stosownych przypadkach znaków wskazujących na szczególne zagrożenie lub zastosowanie
wyrobu pirotechnicznego,
d)
numeru rejestracyjnego identyfikującego wyrób oceniony pod względem zgodności z wymaganiami
bezpieczeństwa, przydzielonego przez jednostkę notyfikowaną;
5)
umieszczenia na wyrobie pirotechnicznym etykiety, która spełnia wymagania określone
w przepisach wydanych na podstawie art. 2g ust. 2 i zawiera w szczególności oznakowanie,
numery i znaki, o których mowa w pkt 4, a także, jeżeli jest to możliwe, instrukcję
obsługi oraz informacje dotyczące bezpieczeństwa;
6)
w przypadku gdy umieszczenie etykiety, o której mowa w pkt 5, nie jest możliwe ze
względu na wielkość, kształt lub charakter wyrobu pirotechnicznego, umieszczenia informacji,
które powinny znajdować się na etykiecie na opakowaniu jednostkowym lub na dokumentach
towarzyszących;
7)
dołączenia do wyrobu pirotechnicznego instrukcji obsługi oraz informacji dotyczących
bezpieczeństwa, sporządzonych w jasnej, zrozumiałej i czytelnej formie, w języku polskim,
jeżeli nie zostały one umieszczone na etykiecie lub opakowaniu jednostkowym wyrobu
pirotechnicznego;
8)
stosowania procedury mającej na celu zapewnienie zgodności produkcji seryjnej wyrobu
pirotechnicznego z wymaganiami bezpieczeństwa, w tym również w przypadku wprowadzenia
zmian w projekcie i cechach charakterystycznych wyrobu, a także zmian w normach zharmonizowanych
lub innych dokumentach określających wymagania techniczne, w odniesieniu do których
jest deklarowana zgodność tego wyrobu;
9)
przechowywania dokumentacji technicznej, o której mowa w pkt 2, oraz deklaracji zgodności,
przez okres 10 lat od dnia wprowadzenia do obrotu wyrobu pirotechnicznego;
10)
w przypadku stwierdzenia, że wprowadzony do obrotu wyrób pirotechniczny jest niezgodny
z wymaganiami ustawy, lub powzięcia wątpliwości w tym zakresie, niezwłocznego podjęcia
środków naprawczych w celu zapewnienia zgodności tego wyrobu lub jego wycofania z
obrotu, lub odzyskania, stosownie do okoliczności;
11)
niezwłocznego informowania organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zl ust.
4, a także organów nadzoru rynku w pozostałych państwach członkowskich Unii Europejskiej,
państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i Konfederacji Szwajcarskiej, w których
wyrób pirotechniczny został udostępniony, o wyrobach stwarzających zagrożenie dla
bezpieczeństwa, przez podawanie szczegółowych informacji, w szczególności o niezgodności
tych wyrobów z wymaganiami ustawy oraz o podjętych środkach naprawczych;
12)
w przypadku zaistnienia podejrzenia stwarzania przez wyrób pirotechniczny zagrożenia,
w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzi, na uzasadnione żądanie organów nadzoru
rynku, o których mowa w art. 62zl, przeprowadzenia badania próby wyrobów pirotechnicznych
udostępnionych na rynku, a także analizy skarg oraz prowadzenia ewidencji skarg, wyrobów
pirotechnicznych niezgodnych z wymaganiami oraz przypadków odzyskania wyrobu pirotechnicznego,
a także informowania dystrybutorów o tego rodzaju działaniach;
13)
udostępnienia, na żądanie organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zl, informacji
i dokumentów, w postaci papierowej lub elektronicznej, w języku polskim, koniecznych
do wykazania zgodności wyrobu pirotechnicznego, z wymaganiami ustawy oraz współpracy
z tymi organami we wszelkich działaniach ukierunkowanych na usunięcie zagrożeń, jakie
stwarza ten wyrób;
14)
prowadzenia rejestru numerów rejestracyjnych wyrobów pirotechnicznych przez siebie
wyprodukowanych, uwzględniającego ich nazwę handlową, typ oraz podtyp - jeżeli występuje,
a także miejsce produkcji;
15)
przechowywania rejestru, o którym mowa w pkt 14, przez okres 10 lat od momentu wprowadzenia
wyrobu pirotechnicznego do obrotu;
16)
udostępniania informacji zawartych w rejestrze, o którym mowa w pkt 14, organom nadzoru
rynku wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
i Konfederacji Szwajcarskiej oraz ministrowi właściwemu do spraw gospodarki, na ich
wniosek;
17)
przekazania rejestru, o którym mowa w pkt 14, ministrowi właściwemu do spraw gospodarki
w przypadku zakończenia działalności gospodarczej za pośrednictwem środków komunikacji
elektronicznej, w formacie ustalonym z ministrem właściwym do spraw gospodarki po
opatrzeniu kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem
osobistym.
2.
Obowiązki, o których mowa w ust. 1 pkt 1-8, producent wyrobu pirotechnicznego wykonuje
przed wprowadzeniem tego wyrobu do obrotu.
Art. 62zf.
1.
Importer wyrobu pirotechnicznego jest obowiązany do:
1)
wprowadzania do obrotu wyłącznie wyrobów pirotechnicznych zgodnych z wymaganiami bezpieczeństwa;
2)
w przypadku stwierdzenia niezgodności wyrobu pirotechnicznego albo powzięcia wątpliwości
w tym zakresie, wprowadzenia do obrotu takiego wyrobu po zapewnieniu jego zgodności;
3)
zapewnienia, że producent tego wyrobu:
a)
przeprowadził procedurę oceny zgodności z wymaganiami bezpieczeństwa i umieścił na
tym wyrobie oznakowanie CE w sposób widoczny, czytelny i trwały,
b)
sporządził dokumentację techniczną, o której mowa w art. 62ze ust. 1 pkt 2,
c)
dołączył do wyrobu wymagane dokumenty;
4)
zapewnienia, że producent tego wyrobu umieścił na nim etykietę, spełniającą wymagania
określone w przepisach wydanych na podstawie art. 2g ust. 2, a gdy nie jest to możliwe
ze względu na wielkość, kształt lub charakter wyrobu pirotechnicznego, umieścił informacje,
które powinny znajdować się na etykiecie, na opakowaniu jednostkowym lub na dokumentach
towarzyszących;
5)
zapewnienia dołączenia do wyrobu pirotechnicznego instrukcji obsługi oraz informacji
dotyczących bezpieczeństwa, w języku polskim, jeżeli nie zostały one umieszczone na
etykiecie lub opakowaniu jednostkowym wyrobu;
6)
w przypadku stwierdzenia przed wprowadzeniem do obrotu wyrobu pirotechnicznego, że
ten wyrób jest niezgodny z wymaganiami bezpieczeństwa i stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa,
albo powzięcia wątpliwości w tym zakresie, poinformowania o takim wyrobie producenta
oraz organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zl ust. 4;
7)
zapewnienia, że w okresie, gdy ponosi odpowiedzialność za wyrób pirotechniczny, warunki
przechowywania i transportu tego wyrobu nie wpływały ujemnie na zgodność wyrobu z
wymaganiami bezpieczeństwa;
8)
przechowywania kopii deklaracji zgodności oraz zapewnienia dostępności dokumentacji
technicznej, przez okres 10 lat od dnia wprowadzenia do obrotu wyrobu pirotechnicznego,
w celu udostępnienia tych dokumentów na żądanie organów nadzoru rynku;
9)
w przypadku uznania, że wprowadzony do obrotu wyrób pirotechniczny jest niezgodny
z wymaganiami ustawy, lub powzięcia wątpliwości w tym zakresie, podjęcia niezwłocznie
koniecznych środków naprawczych w celu zapewnienia zgodności tego wyrobu lub jego
wycofania z obrotu, lub odzyskania, stosownie do okoliczności;
10)
niezwłocznego informowania organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zl ust.
4, a także organów nadzoru rynku w pozostałych państwach członkowskich Unii Europejskiej,
państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i Konfederacji Szwajcarskiej, w których
wyrób pirotechniczny został udostępniony, o wyrobach stwarzających zagrożenie dla
bezpieczeństwa, przez podawanie szczegółowych informacji, w szczególności o niezgodności
tych wyrobów z wymaganiami ustawy oraz o środkach naprawczych podjętych w celu zapewnienia
tej zgodności;
11)
w przypadku zaistnienia podejrzenia stwarzania przez wyrób pirotechniczny zagrożenia,
przeprowadzania, w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzi, na uzasadnione żądanie
organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zl, badania próby wyrobów pirotechnicznych
udostępnionych na rynku, analizy skarg oraz prowadzenia ewidencji skarg, wyrobów pirotechnicznych
niezgodnych z wymaganiami ustawy oraz przypadków odzyskania wyrobu pirotechnicznego,
a także informowania dystrybutorów o tego rodzaju działaniach;
12)
udostępnienia, na żądanie organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zl, informacji
i dokumentów, w postaci papierowej lub elektronicznej, w języku polskim, koniecznych
do wykazania zgodności wyrobu pirotechnicznego z wymaganiami bezpieczeństwa, a w przypadku
stwierdzenia, że wprowadzony do obrotu wyrób stwarza zagrożenie, współpracy z tymi
organami we wszelkich działaniach ukierunkowanych na usunięcie zagrożeń, jakie stwarza
ten wyrób;
13)
prowadzenia rejestru numerów rejestracyjnych wyrobów pirotechnicznych przez siebie
importowanych, uwzględniającego ich nazwę handlową, typ oraz podtyp - jeżeli występuje,
a także miejsce produkcji;
14)
przechowywania rejestru, o którym mowa w pkt 13, przez okres 10 lat od momentu wprowadzenia
wyrobu pirotechnicznego do obrotu;
15)
udostępniania informacji zawartych w rejestrze, o którym mowa w pkt 13, organom nadzoru
rynku wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
i Konfederacji Szwajcarskiej oraz ministrowi właściwemu do spraw gospodarki, na ich
wniosek;
16)
przekazania rejestru, o którym mowa w pkt 13, ministrowi właściwemu do spraw gospodarki
w przypadku zakończenia działalności gospodarczej za pośrednictwem środków komunikacji
elektronicznej, w formacie ustalonym z ministrem właściwym do spraw gospodarki po
opatrzeniu kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem
osobistym.
2.
Obowiązki, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5, importer wyrobu pirotechnicznego wykonuje
przed wprowadzeniem tego wyrobu do obrotu.
Art. 62zg.
1.
Dystrybutor wyrobów pirotechnicznych działa z Należyta starannośćStaranność ogólnie wymagana w stosunkach danego rodzaju. Przy działalności gospodarczej ocenia się ją z uwzględnieniem zawodowego charakteru tej działalności.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w odniesieniu
do wymagań ustawy i jest obowiązany do:
1)
sprawdzenia, czy:
a)
na wyrobie pirotechnicznym albo na opakowaniu jednostkowym i dołączonych dokumentach
umieszczone zostało oznakowanie CE, w sposób widoczny, czytelny i trwały, oraz numer
identyfikacyjny jednostki notyfikowanej,
b)
do wyrobu pirotechnicznego zostały dołączone wymagane dokumenty,
c)
do wyrobu pirotechnicznego dołączona została instrukcja obsługi oraz informacje dotyczące
bezpieczeństwa, w języku polskim, jeżeli nie zostały one umieszczone na etykiecie
lub opakowaniu jednostkowym wyrobu;
2)
sprawdzenia, czy na wyrobie pirotechnicznym umieszczona została etykieta, spełniająca
wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 2g ust. 2, a gdy nie jest
to możliwe ze względu na wielkość, kształt lub charakter wyrobu pirotechnicznego,
sprawdzenia, czy informacje, które powinny znajdować się na etykiecie, zostały umieszczone
na opakowaniu jednostkowym lub na dokumentach towarzyszących;
3)
w przypadku wystąpienia niezgodności wyrobu pirotechnicznego z wymaganiami bezpieczeństwa
albo powzięcia wątpliwości w tym zakresie, nieudostępniania na rynku wyrobu pirotechnicznego
do czasu zapewnienia zgodności tego wyrobu;
4)
zapewnienia, że w okresie, gdy ponosi odpowiedzialność za wyrób pirotechniczny, warunki
przechowywania i transportu tego wyrobu nie wpływały ujemnie na zgodność wyrobu z
wymaganiami bezpieczeństwa;
5)
w przypadku uznania, że udostępniony na rynku wyrób pirotechniczny jest niezgodny
z wymaganiami ustawy, lub powzięcia wątpliwości w tym zakresie, podjęcia niezwłocznie
koniecznych środków naprawczych, w celu zapewnienia zgodności tego wyrobu lub jego
wycofania z obrotu, lub odzyskania, stosownie do okoliczności;
6)
niezwłocznego informowania producenta lub importera oraz organów nadzoru rynku, o
których mowa w art. 62zl ust. 4, a także organów nadzoru rynku w pozostałych państwach
członkowskich Unii Europejskiej, państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i Konfederacji
Szwajcarskiej, w których wyrób pirotechniczny został udostępniony, o wyrobach stwarzających
zagrożenie dla bezpieczeństwa, przez podanie szczegółowych informacji, w szczególności
o niezgodności tych wyrobów z wymaganiami bezpieczeństwa oraz o środkach naprawczych
podjętych w celu zapewnienia tej zgodności;
7)
udostępniania, na żądanie organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zl, informacji
i dokumentów, w postaci papierowej lub elektronicznej, w języku polskim, koniecznych
do wykazania zgodności wyrobu pirotechnicznego z wymaganiami ustawy oraz współpracy
z tymi organami we wszelkich działaniach ukierunkowanych na usunięcie zagrożeń, jakie
stwarzają wyroby wprowadzone do obrotu niespełniające wymagań.
2.
Obowiązki, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, dystrybutor wyrobu pirotechnicznego
wykonuje przed udostępnieniem tego wyrobu na rynku.
Art. 62zh.
Wprzypadku gdy importer lub dystrybutor wprowadza wyrób pirotechniczny pod własną
nazwą lub Znak towarowyOznaczenie pozwalające odróżnić towary lub usługi jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw, które może zostać przedstawione w rejestrze znaków towarowych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, o ile taki posiada, lub modyfikuje wyrób pirotechniczny
już znajdujący się w obrocie, w sposób mogący mieć wpływ na zgodność tego wyrobu z
wymaganiami ustawy, podlega obowiązkom producenta, o których mowa w art. 62ze.
Art. 62zi.
Na żądanie organów nadzoru rynku, o których mowa w art. 62zl, podmioty gospodarcze
muszą udostępniać dane pozwalające zidentyfikować każdy podmiot gospodarczy, który
im dostarczył, lub każdy podmiot, któremu dostarczyły wyrób pirotechniczny. Informacje,
o których mowa w zdaniu pierwszym, podmioty gospodarcze są obowiązane udostępniać
w okresie 10 lat od dnia dostarczenia im lub dostarczenia przez te podmioty tego wyrobu.
Art. 62zj.
1.
Wyroby pirotechniczne niezgodne z wymaganiami ustawy mogą być prezentowane lub używane
na targach, wystawach i pokazach pod warunkiem wyraźnego uwidocznienia informacji
o:
1)
niezgodności wyrobu z wymaganiami ustawy;
2)
zakazie wprowadzania do obrotu lub udostępniania na rynku tego wyrobu do czasu zapewnienia
zgodności z wymaganiami ustawy;
3)
nazwie i dacie targów, wystaw lub pokazów, podczas których te wyroby będą prezentowane
lub używane.
2.
Wyroby pirotechniczne, o których mowa w ust. 1, mogą być prezentowane lub używane
na targach, wystawach lub pokazach, jeżeli zapewnione zostały odpowiednie środki bezpieczeństwa
w celu uniknięcia zagrożeń dla życia i zdrowia ludzi oraz mienia lub środowiska związanych
z prezentowaniem lub używaniem tych wyrobów.
Art. 62zk.
Wyroby pirotechniczne niezgodne z wymaganiami ustawy wytworzone na potrzeby działalności
badawczo-rozwojowej i testów mogą być udostępniane na rynku i używane pod warunkiem
wyraźnego oznakowania wskazującego na ich niezgodność oraz zakaz wykorzystywania do
innych celów niż działalność badawczo-rozwojowa i testy.
Rozdział 5e. Organy nadzoru rynku prowadzące kontrole i postępowania w sprawach wyrobów pirotechnicznych
Art. 62zl.
1.
Wyroby pirotechniczne wprowadzone do obrotu podlegają kontroli organów nadzoru rynku
w zakresie spełniania przez te wyroby wymagań, o których mowa w ustawie, oraz kontroli
w zakresie niezgodności formalnych w odniesieniu do tych wyrobów.
2.
Kontrolę w zakresie, o którym mowa w ust. 1, prowadzą:
1)
wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Handlowej - w odniesieniu do wyrobów pirotechnicznych
klas F1-F4, T1 i P1;
2)
inspektorzy pracy - w odniesieniu do wyrobów pirotechnicznych klas F4, T1, T2, P1
i P2.
3.
(uchylony)
4.
Postępowania w sprawach wprowadzonych do obrotu wyrobów pirotechnicznych niezgodnych
z wymaganiami ustawy oraz niezgodności formalnych prowadzą:
1)
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - w odniesieniu do wyrobów pirotechnicznych
klas F1-F4, T1 i P1;
2)
okręgowi inspektorzy pracy - w odniesieniu do wyrobów pirotechnicznych klas F4, T1,
T2, P1 i P2.
5.
Kontrolę i postępowania, o których mowa w ust. 1 i 4, prowadzi się zgodnie z przepisami
ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, z tym że za niezgodności formalne uważa się niezgodności polegające na naruszeniu
przez podmiot gospodarczy obowiązków, o których mowa w art. 62ze ust. 1 pkt 2, 4-7
i 9, art. 62zf ust. 1 pkt 3-5 i 8 oraz art. 62zg ust. 1 pkt 1 i 2.
Rozdział 5f. Obowiązki jednostek notyfikowanych związane z przydzielaniem numerów rejestracyjnych identyfikujących wyroby pirotechniczne
Art. 62zm.
1.
Jednostka notyfikowana przydziela numery rejestracyjne identyfikujące wyroby pirotechniczne
ocenione pod względem zgodności z wymaganiami bezpieczeństwa, składające się z następujących
elementów:
1)
czterocyfrowego numeru identyfikacyjnego jednostki notyfikowanej, która wydała certyfikat
zgodności:
a)
w procedurze badania typu UE (moduł B) - certyfikat badania typu UE albo
b)
w procedurze zgodności w oparciu o weryfikację jednostkową (moduł G) - certyfikat
zgodności, albo
c)
w procedurze zgodności w oparciu o pełne zapewnienie jakości (moduł H) w zakresie
dotyczącym wyrobów pirotechnicznych widowiskowych klasy F4 - zatwierdzenie systemu
zapewnienia jakości
- o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 2g ust. 2;
2)
oznaczenia klasy wyrobu pirotechnicznego, którego dotyczy certyfikat zgodności, w
skróconej formie (F1, F2, F3 i F4, T1 i T2, P1 i P2);
3)
numeru stosowanego przez jednostkę notyfikowaną w odniesieniu do danego wyrobu pirotechnicznego.
2.
Numer rejestracyjny wyrobu pirotechnicznego ma następującą strukturę: „XXXX - YY -
ZZZZ…”, gdzie XXXX odnosi się do ust. 1 pkt 1, YY odnosi się do ust. 1 pkt 2, a ZZZZ…
odnosi się do ust. 1 pkt 3.
3.
Jednostka notyfikowana prowadzi, udostępniany na swojej stronie internetowej, regularnie
aktualizowany, rejestr numerów rejestracyjnych wyrobów pirotechnicznych.
4.
Rejestr, o którym mowa w ust. 3, zawiera następujące informacje:
1)
numer rejestracyjny wyrobu pirotechnicznego;
2)
datę wydania certyfikatu zgodności, o którym mowa w ust. 1, dla danego wyrobu pirotechnicznego
oraz w stosownym przypadku - termin upływu ważności certyfikatu zgodności;
3)
nazwę producenta wyrobu pirotechnicznego;
4)
typ wyrobu pirotechnicznego i podtyp - jeżeli występuje;
5)
wskazanie zastosowanej procedury oceny:
a)
zgodności z typem w oparciu o wewnętrzną kontrolę produkcji oraz nadzorowaną kontrolę
wyrobów w losowych odstępach czasu (moduł C2) albo
b)
zgodności z typem w oparciu o zapewnienie jakości procesu produkcji (moduł D), albo
c)
zgodności z typem w oparciu o zapewnienie jakości wyrobu (moduł E);
6)
nazwę jednostki notyfikowanej, która przeprowadziła ocenę zgodności wyrobu pirotechnicznego
przy zastosowaniu procedury oceny zgodności, o której mowa w pkt 5, jeżeli jest to
inna jednostka notyfikowana niż jednostka, która przeprowadziła procedurę badania
typu UE (moduł B) - jeżeli jest znana;
7)
informacje dodatkowe, które jednostka notyfikowana chce zamieścić w rejestrze.
5.
Informacje zawarte w rejestrze są przechowywane przez 10 lat od dnia wydania certyfikatów
zgodności, o których mowa w ust. 1, dla danego wyrobu pirotechnicznego.
6.
W przypadku, gdy jednostka notyfikowana utraci uprawnienia do oceny zgodności wyrobów
pirotechnicznych, przekazuje rejestr, o którym mowa w ust. 3, innej jednostce notyfikowanej
lub ministrowi właściwemu do spraw gospodarki.
7.
Przekazanie rejestru w przypadku, o którym mowa w ust. 6, następuje za pośrednictwem
środków komunikacji elektronicznej, w formacie ustalonym z jednostką notyfikowaną
lub ministrem właściwym do spraw gospodarki, które przejmą rejestr, po opatrzeniu
kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Rozdział 6. Przepisy karne
Art. 63.
1.
Kto dokonuje przemieszczenia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego
bez wymaganej zgody, o której mowa w art. 24, podlega Kara pozbawienia wolnościKara polegająca na osadzeniu skazanego w zakładzie karnym na czas oznaczony. Jest jedną z kar przewidzianych przez prawo karne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu od
6 miesięcy do lat 3.
2.
Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu, o którym mowa w ust. 1, działając
w imieniu lub w interesie Osoba prawnaJednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje osobowość prawną, np. Skarb Państwa, spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością albo fundacja. Działa przez swoje organy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej
osobowości prawnej.
Art. 63a.
1.
Kto nabywa, przechowuje lub używa materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego
bez wymaganego pozwolenia,
podlega Kara pozbawienia wolnościKara polegająca na osadzeniu skazanego w zakładzie karnym na czas oznaczony. Jest jedną z kar przewidzianych przez prawo karne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu od 6 miesięcy do lat 8.
2.
Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu, o którym mowa w ust. 1, działając
w imieniu lub w interesie Osoba prawnaJednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje osobowość prawną, np. Skarb Państwa, spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością albo fundacja. Działa przez swoje organy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej
osobowości prawnej.
Art. 63b.
1.
Kto wytwarza materiały wybuchowe metodą in situ , bez wymaganego pozwolenia,
podlega Kara pozbawienia wolnościKara polegająca na osadzeniu skazanego w zakładzie karnym na czas oznaczony. Jest jedną z kar przewidzianych przez prawo karne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu od 6 miesięcy do lat 8.
2.
Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu, o którym mowa w ust. 1, działając
w imieniu lub w interesie Osoba prawnaJednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje osobowość prawną, np. Skarb Państwa, spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością albo fundacja. Działa przez swoje organy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej
osobowości prawnej.
Art. 63c.
1.
Kto nabywa, przechowuje lub używa wyroby pirotechniczne bez wymaganego pozwolenia,
podlega Kara pozbawienia wolnościKara polegająca na osadzeniu skazanego w zakładzie karnym na czas oznaczony. Jest jedną z kar przewidzianych przez prawo karne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu do lat 3.
2.
Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu, o którym mowa w ust. 1, działając
w imieniu lub w interesie Osoba prawnaJednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje osobowość prawną, np. Skarb Państwa, spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością albo fundacja. Działa przez swoje organy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej
osobowości prawnej.
Art. 64.
Wrazie skazania za przestępstwo, o którym mowa w art. 63-63c, sąd orzeka PrzepadekŚrodek polegający na pozbawieniu sprawcy własności określonego przedmiotu, korzyści majątkowej albo jej równowartości na rzecz Skarbu Państwa. Może być środkiem karnym albo skutkiem przewidzianym w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, amunicji lub wyrobów pirotechnicznych,
a także innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa
albo pochodzących bezpośrednio z przestępstwa, chociażby nie stanowiły one własności
sprawcy.
Art. 65.
1.
Kto uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli, o której mowa w art. 22, w
zakresie przechowywania, posiadania lub używania materiałów wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego lub wytwarzania materiałów wybuchowych metodą in situ ,
podlega karze grzywny.
1a.
Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu, o którym mowa w ust. 1, działając
w imieniu lub w interesie Osoba prawnaJednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje osobowość prawną, np. Skarb Państwa, spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością albo fundacja. Działa przez swoje organy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej
osobowości prawnej.
2.
Orzekanie w sprawach o czyny określone w ust. 1 i 1a następuje na podstawie przepisów
Kodeksu Postępowanie w sprawach o wykroczeniaPostępowanie służące rozpoznaniu sprawy o wykroczenie i orzeczeniu odpowiedzialności za taki czyn. Jest uregulowane odrębnie od postępowania karnego dotyczącego przestępstw.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
Rozdział 6a. Kary pieniężne
Art. 65a.
Producent albo importer, który udostępnia na rynku wyroby pirotechniczne klasy P1
do pojazdów, z wyjątkiem takich wyrobów zamontowanych w pojeździe lub stanowiących
części zamienne do pojazdu, podlega Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w wysokości do 20 000 zł.
Art. 65b.
1.
Producent albo importer, który wprowadza do obrotu materiał wybuchowy przeznaczony
do użytku cywilnego lub wyrób pirotechniczny, niezgodny z wymaganiami bezpieczeństwa,
albo dystrybutor, który udostępnia na rynku ten materiał lub wyrób, niezgodny z wymaganiami
bezpieczeństwa, podlega Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w wysokości do 100 000 zł.
2.
Producent albo importer, który wprowadza do obrotu materiał wybuchowy przeznaczony
do użytku cywilnego lub wyrób pirotechniczny, niezgodny z wymaganiami bezpieczeństwa,
z umieszczonym oznakowaniem CE, albo dystrybutor, który udostępnia na rynku ten materiał
lub wyrób, niezgodny z wymaganiami bezpieczeństwa, z umieszczonym oznakowaniem CE,
podlega karze pieniężnej w wysokości do 120 000 zł.
3.
Producent wytwarzanego materiału wybuchowego metodą in situ , który nie zapewnia wytworzenia tego materiału zgodnie z wymaganiami bezpieczeństwa,
podlega karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł.
Art. 65c.
1.
Producent albo importer, który wprowadza do obrotu materiał wybuchowy przeznaczony
do użytku cywilnego lub wyrób pirotechniczny, zgodny z wymaganiami bezpieczeństwa,
bez oznakowania CE, albo dystrybutor, który udostępnia na rynku ten materiał lub wyrób,
zgodny z wymaganiami bezpieczeństwa, bez oznakowania CE, podlega Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
w wysokości do 20 000 zł.
2.
Producent, który wytwarza materiał wybuchowy metodą in situ zgodny z wymaganiami bezpieczeństwa, bez umieszczenia oznakowania CE na dokumentach
towarzyszących, podlega karze pieniężnej w wysokości do 20 000 zł.
Art. 65ca.
Producent albo importer, który wprowadza do obrotu materiał wybuchowy przeznaczony
do użytku cywilnego, zgodny z wymaganiami bezpieczeństwa, bez jednoznacznego oznaczenia,
o którym mowa w art. 62va ust. 1, 5 lub 7, albo dystrybutor, który udostępnia na rynku
ten materiał, zgodny z wymaganiami bezpieczeństwa, bez jednoznacznego oznaczenia,
podlega Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w wysokości do 20 000 zł.
Art. 65cb.
Producent albo importer, który wprowadza do obrotu materiał wybuchowy przeznaczony
do użytku cywilnego, zgodny z wymaganiami bezpieczeństwa, bez umieszczenia na nim
informacji zgodnie z art. 62va ust. 9, albo dystrybutor, który udostępnia na rynku
ten materiał, zgodny z wymaganiami bezpieczeństwa, bez umieszczenia na nim informacji
zgodnie z art. 62va ust. 9, podlega Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w wysokości do 20 000 zł.
Art. 65d.
1.
Producent wprowadzonego do obrotu materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego,
który nie dopełnia obowiązków w zakresie dołączenia do tego materiału instrukcji obsługi
lub informacji dotyczących bezpieczeństwa, sporządzonych w jasnej, zrozumiałej i czytelnej
formie, w języku polskim, podlega Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w wysokości do 10 000 zł.
2.
Producent wytwarzanego materiału wybuchowego metodą in situ , który nie dopełnia obowiązków w zakresie dołączenia do tego materiału instrukcji
obsługi lub informacji dotyczących bezpieczeństwa, sporządzonych w jasnej, zrozumiałej
i czytelnej formie, w języku polskim, podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000
zł.
3.
Importer wprowadzonego do obrotu materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego,
który nie dopełnia obowiązków w zakresie zapewnienia, że do tego materiału dołączono
instrukcję obsługi lub informację dotyczącą bezpieczeństwa, w języku polskim, podlega
karze pieniężnej w wysokości do 10 000 zł.
4.
Dystrybutor udostępnionego na rynku materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku
cywilnego, który nie dopełnia obowiązków w zakresie sprawdzenia, że do tego materiału
dołączono instrukcję obsługi lub informację dotyczącą bezpieczeństwa, w języku polskim,
podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000 zł.
Art. 65da.
1.
Producent materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego, który nie dopełnia
obowiązków w zakresie prowadzenia rejestru jednoznacznych oznaczeń tego materiału,
podlega Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w wysokości do 20 000 zł.
2.
Importer wprowadzanego do obrotu materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego,
który nie dopełnia obowiązków w zakresie prowadzenia rejestru jednoznacznych oznaczeń
tego materiału, podlega karze pieniężnej w wysokości do 20 000 zł.
3.
Dystrybutor udostępnionego na rynku materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku
cywilnego, który nie dopełnia obowiązków w zakresie prowadzenia rejestru jednoznacznych
oznaczeń tego materiału, podlega karze pieniężnej w wysokości do 20 000 zł.
Art. 65db.
Producent wprowadzanego do obrotu materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego,
który nie dopełnia obowiązków w zakresie oznaczenia obiektu produkcyjnego, w którym
są wytwarzane te materiały, trzycyfrowym kodem, podlega Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w wysokości
do 20 000 zł.
Art. 65e.
1.
Producent wprowadzonego do obrotu wyrobu pirotechnicznego, który nie dopełnia obowiązków
w zakresie umieszczenia na tym wyrobie etykiety spełniającej wymagania ustawy, a gdy
nie jest to możliwe, umieszczenia informacji, które powinny znajdować się na etykiecie,
na opakowaniu jednostkowym lub na dokumentach towarzyszących, podlega Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
w wysokości do 10 000 zł.
2.
Importer wprowadzonego do obrotu wyrobu pirotechnicznego, który nie dopełnia obowiązków
w zakresie zapewnienia, że na tym wyrobie umieszczona została etykieta spełniająca
wymagania ustawy, a gdy nie jest to możliwe, że informacje, które powinny znajdować
się na etykiecie, zostały umieszczone na opakowaniu jednostkowym lub na dokumentach
towarzyszących, podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000 zł.
3.
Dystrybutor udostępnionego na rynku wyrobu pirotechnicznego, który nie dopełnia obowiązków
w zakresie sprawdzenia, że na tym wyrobie została umieszczona etykieta spełniająca
wymagania ustawy, a gdy nie jest to możliwe, że informacje, które powinny znajdować
się na etykiecie, zostały umieszczone na opakowaniu jednostkowym lub na dokumentach
towarzyszących, podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000 zł.
Art. 65f.
1.
Producent materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego, wytwarzanego materiału
wybuchowego metodą in situ lub wyrobu pirotechnicznego, który nie dopełnia obowiązków w zakresie sporządzenia
i przechowywania:
1)
dokumentacji technicznej dotyczącej tego materiału lub wyrobu lub
2)
deklaracji zgodności dotyczącej tego materiału lub wyrobu
- podlega Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w wysokości do 10 000 zł.
2.
Importer materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego lub wyrobu pirotechnicznego,
który nie dopełnia obowiązków w zakresie:
1)
zapewnienia sporządzenia przez producenta dokumentacji technicznej tego materiału
lub wyrobu lub
2)
przechowywania kopii deklaracji zgodności tego materiału lub wyrobu, lub
3)
zapewnienia dostępności dokumentacji technicznej tego materiału lub wyrobu
- podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000 zł.
Art. 65g.
Upoważniony przedstawiciel producenta materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku
cywilnego lub wytwarzanego materiału wybuchowego metodą in situ , który nie dopełnia obowiązków w zakresie przechowywania deklaracji zgodności lub
dokumentacji technicznej tego materiału, podlega Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w wysokości do 10
000 zł.
Art. 65h.
1.
Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, o których mowa w art. 65a-65g, nakłada, w drodze decyzji, organ nadzoru
rynku, o którym mowa w art. 62zc ust. 4 oraz art. 62zl ust. 4, prowadzący postępowanie
w sprawie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego lub wyrobów pirotechnicznych.
2.
Ustalając wysokość kar pieniężnych, organ nadzoru rynku, o którym mowa w art. 62zc
ust. 4 oraz art. 62zl ust. 4, uwzględnia w szczególności:
1)
stopień i okoliczności naruszenia przepisów ustawy;
2)
ilość lub liczbę materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego lub wyrobów
pirotechnicznych, wprowadzonych do obrotu lub udostępnionych na rynku, niezgodnych
z wymaganiami ustawy;
3)
uprzednie naruszenie przepisów ustawy;
4)
współpracę z organem nadzoru rynku, w szczególności przyczynienie się do szybkiego
i sprawnego przeprowadzenia postępowania.
3.
Organ nadzoru rynku, o którym mowa w art. 62zc ust. 4 oraz art. 62zl ust. 4, może
odstąpić od nałożenia kary pieniężnej, jeżeli podmiot gospodarczy, podlegający karze
pieniężnej, przedstawił dowody potwierdzające:
1)
usunięcie niezgodności materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego lub
wyrobu pirotechnicznego;
2)
wycofanie z obrotu tego materiału lub wyrobu;
3)
odzyskanie tego materiału lub wyrobu;
4)
zniszczenie tego materiału lub wyrobu;
5)
powiadomienie użytkowników materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego
lub wyrobu pirotechnicznego o stwierdzonych niezgodnościach.
Art. 65i.
1.
Termin zapłaty Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu wynosi 30 dni od dnia, kiedy decyzja stała się ostateczna.
2.
Karę pieniężną wnosi się na rachunek bankowy organu nadzoru rynku, o którym mowa w
art. 62zc ust. 4 oraz art. 62zl ust. 4, który ją wymierzył.
3.
Nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, jeżeli od dnia
stwierdzenia popełnienia czynu, o którym mowa w art. 65a-65g, upłynęły 3 lata, licząc
od końca roku, w którym czyn został popełniony.
4.
Kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 3 lat od dnia wydania ostatecznej decyzji
o nałożeniu kary.
Art. 65j.
1.
Środki finansowe pochodzące z Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu stanowią dochód budżetu państwa.
2.
Do kar pieniężnych, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio
przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, z późn. zm.).
3.
Kary pieniężne podlegają egzekucji w trybie przepisów o Postępowanie egzekucyjnePostępowanie prowadzące do przymusowego wykonania obowiązku przez zobowiązanego. Może dotyczyć należności pieniężnych albo obowiązków o charakterze niepieniężnym.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.
Rozdział 7. Przepisy zmieniające, przejściowe i końcowe
Art. 71.
Z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej czynności wykonywane przez organy kontroli granicznej i celnej, o których mowa w
art. 30 ust. 1 i 2, nie są czynnościami z zakresu kontroli ruchu granicznego albo
kontroli celnej.
Art. 72.
Przepisy rozdziałów 3-5 stosuje się od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej
do Unii Europejskiej.
Art. 73.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
