Art. 2
Ustawa z dnia 26 lipca 2002 r. o zmianie ustawy Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Dz.U. 2002 nr 135 poz. 1146. Brzmienie bez zmian od 29 listopada 2002 r.
Art. 2.
W ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami
Stosunek pracyWięź prawna, w której pracownik zobowiązuje się do pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, a pracodawca do zatrudniania go za wynagrodzeniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu z przyczyn dotyczących zakładu pracy
(Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 980) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1:
a)
w ust. 1 po wyrazach „do zakładów pracy” dodaje się wyrazy „zatrudniających co najmniej 20 pracowników” oraz wyrazy „obejmującą co najmniej 10% załogi w zakładach zatrudniających do 1 000 pracowników
lub co najmniej 100 pracowników w zakładach zatrudniających powyżej 1 000 pracowników” zastępuje się wyrazami
„
obejmującą co najmniej:
1)
10 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 100 pracowników,
2)
10% pracowników, gdy pracodawca zatrudnia przynajmniej 100, jednakże mniej niż 300
pracowników,
3)
30 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia 300 lub więcej pracowników.
”
,
b)
w ust. 2 po wyrazach „do zakładów pracy” dodaje się wyrazy „zatrudniających co najmniej 20 pracowników”;
2)
w art. 2 w ust. 1 i w art. 3 wyrazy „nie później niż na 45 dni” zastępuje się wyrazami „nie później niż na 30 dni”;
3)
w art. 4 w ust. 1 w zdaniu pierwszym wyrazy „nie dłuższym niż 30 dni” zastępuje się wyrazami „nie dłuższym niż 20 dni”;
4)
w art. 6 w ust. 1 w zdaniu pierwszym po wyrazach „pracowników będących członkami zarządu zakładowej organizacji związkowej” dodaje się wyrazy „objętych ochroną stosunku pracy na podstawie odrębnych przepisów”;
5)
w art. 8:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Odprawa pieniężnaŚwiadczenie pieniężne należne pracownikowi w określonych przez prawo sytuacjach związanych z ustaniem zatrudnienia. Jej przesłanki i wysokość zależą od podstawy prawnej, w szczególności od przyczyny rozwiązania stosunku pracy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu przysługuje w wysokości:
1)
jednomiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik przepracował u danego pracodawcy
mniej niż 2 lata,
2)
dwumiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik przepracował u danego pracodawcy 2
i więcej lat, jednak nie więcej niż 8 lat,
3)
trzymiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik przepracował u danego pracodawcy
ponad 8 lat.
Odprawę pieniężną ustala się według zasad obowiązujących przy obliczaniu Ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowyŚwiadczenie pieniężne należne pracownikowi za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, gdy urlopu nie można udzielić z powodu rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku pracy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu. Przepis art. 36 § 11 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.
”
,
b)
w ust. 3 w pkt 4 wyrazy „zatrudnionemu w niepełnym wymiarze czasu pracy i otrzymującemu emeryturę lub rentę
albo zatrudnionemu” zastępuje się wyrazami „który nabył prawo do emerytury lub renty albo który jest zatrudniony”;
6)
w art. 10 w ust. 1 wyrazy „obejmują nie więcej niż 10% załogi w zakładach pracy zatrudniających do 1 000 pracowników
lub nie więcej niż 100 pracowników w zakładach pracy zatrudniających powyżej 1 000
pracowników” zastępuje się wyrazami „obejmują mniejszą liczbę pracowników niż określona w art. 1 ust. 1”.
Orzeczenia do art. 2
Ten przepis powołuje 1 orzeczenie.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- K 54/02Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 24.02.2004
