Art. 14 Pr. dewiz.
Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo dewizowe, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 1131. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 19 lipca 2012 r.
Art. 14.
1.
Przedsiębiorca, który wykonuje działalność kantorową, jest obowiązany zapewnić:
1)
prowadzenie na bieżąco, w sposób trwały i ciągły oraz zgodny z przepisami, ewidencji
wszystkich operacji powodujących zmianę stanu wartości dewizowych i waluty polskiej;
2)
prowadzenie, w godzinach działalności kantoru, ciągłego kupna i sprzedaży wartości
dewizowych, będących przedmiotem obrotu;
3)
wydawanie, w sposób zgodny z przepisami, dowodów kupna i sprzedaży, imiennych lub
na okaziciela, przy każdej umowie kupna lub sprzedaży wartości dewizowych, będących
przedmiotem obrotu;
4)
lokal i jego wyposażenie spełniające warunki techniczne i organizacyjne niezbędne
do bezpiecznego i prawidłowego wykonywania czynności bezpośrednio związanych z działalnością
kantorową.
2.
Przedsiębiorca jest obowiązany uzyskiwać, z upływem każdego roku działalności, zaświadczenie
o niekaralności za przestępstwa, o których mowa w art. 12.
3.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do osób, o których mowa w art. 13 ust. 1.
Orzeczenia do art. 14 Pr. dewiz.
Ten przepis powołuje 3 orzeczenia, w tym ust. 1: 2, ust. 2: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II K 627/19Sąd Rejonowy w Szczytnie, uzasadnienie z 06.03.2023
- II GSK 1981/18Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 12.05.2022
Dewizowe prawo; Działalność gospodarcza
- II AKa 108/10Sąd Apelacyjny w Katowicach, wyrok z 08.06.2010
przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu
