Art. 109
Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej, tekst jednolity Dz.U. 2015 poz. 1206. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 28 stycznia 2010 r.
Art. 109.
1.
Zagraniczny zakład ubezpieczeń, który złożył wniosek o wydanie zezwolenia na wykonywanie
działalności ubezpieczeniowej przez główny oddział lub uzyskał takie zezwolenie na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz na terytorium innego państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, może złożyć wniosek o przyznanie mu łącznie następujących uprawnień:
1)
obliczenia marginesu wypłacalności, o którym mowa w art. 116, w odniesieniu do wyników
całej działalności, którą zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać lub wykonuje
przez główne oddziały mające siedziby na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej;
2)
złożenia kaucji, o której mowa w art. 113, jedynie na terytorium jednego spośród państw
członkowskich Unii Europejskiej, na terytorium których zagraniczny zakład ubezpieczeń
zamierza wykonywać lub wykonuje działalność ubezpieczeniową przez główne oddziały;
3)
umiejscowienia aktywów stanowiących pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych na
terytorium jednego spośród państw członkowskich Unii Europejskiej, na terytorium których
zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać lub wykonuje działalność ubezpieczeniową
przez główne oddziały.
2.
Zagraniczny zakład ubezpieczeń występuje o przyznanie uprawnień, o których mowa w
ust. 1, do organu nadzoru oraz właściwych organów państw członkowskich Unii Europejskiej,
w których zamierza on wykonywać lub wykonuje działalność ubezpieczeniową przez główny
oddział.
3.
We wniosku, o którym mowa w ust. 1, zagraniczny zakład ubezpieczeń ma obowiązek wskazać
właściwy organ nadzoru jednego spośród państw członkowskich Unii Europejskiej na terytorium
których zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać lub wykonuje działalność
ubezpieczeniową przez główne oddziały. Wskazany we wniosku właściwy organ będzie sprawować
nadzór nad wypłacalnością zagranicznego zakładu ubezpieczeń w odniesieniu do jego
działalności wykonywanej przez główne oddziały na terytorium państw członkowskich
Unii Europejskiej. W państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym ma siedzibę
wskazany właściwy organ nadzoru składana jest kaucja, o której mowa w ust. 1 pkt 2.
4.
Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, mogą być przyznane, gdy wyrażą na to zgodę właściwe
organy wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej, na terytorium których zagraniczny
zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać lub wykonuje działalność ubezpieczeniową przez
główne oddziały i na terytorium których złożył wniosek, o którym mowa w ust. 1. Organ
nadzoru udziela zgody w drodze decyzji, po dokonaniu w szczególności oceny sytuacji
finansowej zagranicznego zakładu ubezpieczeń, w tym jego wypłacalności.
5.
Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują po wyrażeniu zgody, o której mowa
w ust. 4, od dnia przekazania informacji przez wskazany właściwy organ nadzoru, o
którym mowa w ust. 3, organom nadzoru pozostałych państw członkowskich Unii Europejskiej
na terytorium których zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać lub wykonuje
działalność ubezpieczeniową przez główne oddziały, o zamiarze sprawowania nadzoru
nad wypłacalnością tego zakładu ubezpieczeń.
6.
Organ nadzoru przekaże lub wystąpi do właściwych organów nadzoru państw członkowskich
Unii Europejskiej na terytorium których zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać
lub wykonuje działalność ubezpieczeniową przez główne oddziały - informacje niezbędne
do sprawowania nadzoru nad wypłacalnością zagranicznego zakładu ubezpieczeń w odniesieniu
do jego działalności wykonywanej przez główny oddział na terytorium państw członkowskich
Unii Europejskiej.
7.
Na wniosek jednego lub kilku zainteresowanych państw członkowskich Unii Europejskiej
zgoda na przyznanie uprawnień, o których mowa w ust. 1, może być cofnięta równocześnie
przez wszystkie zainteresowane państwa członkowskie Unii Europejskiej. Organ nadzoru
cofa zgodę w drodze decyzji.
8.
Nadzór sprawowany przez wskazany właściwy organ nadzoru, o którym mowa w ust. 3, jest
traktowany tak jak nadzór, o którym mowa w rozdziale 6.
Orzeczenia do art. 109
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.