Art. 109b
Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 862. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 30 czerwca 2026 r.
Art. 109b.
1.
Ochrona czasowa wygasa, w przypadku gdy:
1)
cudzoziemiec nie złożył wniosku, o którym mowa w art. 110a ust. 1, w terminie określonym w art. 110a ust. 2;
2)
cudzoziemiec opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na okres powyżej 30 dni;
3)
cudzoziemiec złożył w dowolnym organie gminy pisemne zawiadomienie o zrzeczeniu się prawa do korzystania z ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
4)
cudzoziemcowi udzielono:
a)
zezwolenia na pobyt stały,
b)
zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej,
c)
zezwolenia na pobyt czasowy,
d)
statusu uchodźcy,
e)
ochrony uzupełniającej,
f)
zgody na pobyt tolerowany,
g)
zgody na pobyt ze względów humanitarnych;
5)
cudzoziemiec złożył w Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej lub w imieniu którego taki wniosek został złożony;
6)
cudzoziemiec uzyskał ochronę czasową na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej przyznaną na podstawie decyzji Rady Unii Europejskiej, o której mowa w art. 106 ust. 1;
7)
cudzoziemiec nabył obywatelstwo polskie albo obywatelstwo innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
2.
Ochrona czasowa wygasa w dniu zdarzenia, które powoduje jej wygaśnięcie. W przypadku wygaśnięcia ochrony czasowej na podstawie ust. 1 pkt 1 zdarzeniem tym jest upływ ostatniego dnia terminu określonego w art. 110a ust. 2.
3.
W przypadku wygaśnięcia ochrony czasowej na podstawie ust. 1 pkt 5, cudzoziemiec ponownie korzysta z ochrony czasowej po wydaniu wobec niego decyzji, o której mowa w art. 38 ust. 4 lub art. 52 ust. 1, począwszy od dnia, w którym ta decyzja stała się ostateczna.
Orzeczenia do art. 109b
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
