Art. 112
Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 862. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 30 czerwca 2026 r.
Art. 112.
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w ramach uruchomionych na ten cel środków może zapewnić pomoc beneficjentowi ochrony czasowej polegającą na:
1)
zapewnieniu pobytu i wyżywienia, jednak nie dłużej niż przez 60 dni od pierwszego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie dłużej niż przez 12 miesięcy od pierwszego dnia zdarzenia, które było podstawą wydania decyzji Rady Unii Europejskiej stwierdzającej istnienie masowego napływu wysiedleńców, poprzez:
a)
umieszczenie w obiekcie zbiorowego zakwaterowania lub
b)
wypłatę świadczenia pieniężnego na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
prowadzeniu punktów recepcyjnych;
3)
zapewnieniu transportu związanego z zakwaterowaniem lub opieką medyczną;
4)
podjęciu innych działań niezbędnych do realizacji pomocy.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, wysokość i sposób wypłaty świadczenia pieniężnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, biorąc pod uwagę konieczność zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb beneficjenta ochrony czasowej.
3.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w ramach uruchomionych na ten cel środków może zapewnić beneficjentowi ochrony czasowej pomoc polegającą za zakwaterowaniu zbiorowym wraz z całodziennym wyżywieniem, jeżeli posiada on status UKR, o którym mowa w art. 110a ust. 1, należy do grupy wrażliwej oraz nie jest w stanie samodzielnie zapewnić sobie zakwaterowania.
4.
Pomoc, o której mowa w ust. 3, może być udzielana także przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich lub innych źródeł, bezpośrednio właściwej gminie, powiatowi lub organizacji pozarządowej.
5.
Za osobę należącą do grupy wrażliwej, o której mowa w ust. 3, uznaje się osobę, która spełnia co najmniej jeden z poniższych warunków:
1)
posiada orzeczenie o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności umiarkowanym lub znacznym, lub orzeczenie równoważne, o którym mowa w art. 5 pkt 1–2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 913, 1301, 1665 i 1746 oraz z 2026 r. poz. 26), lub jest opiekunem takiej osoby i nie pobiera świadczenia pielęgnacyjnego;
2)
ukończyła:
a)
w przypadku kobiet - 60. rok życia,
b)
w przypadku mężczyzn - 65. rok życia - o ile nie pobiera polskiego świadczenia emerytalnego, nie pracuje i nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pełnoletnich zstępnych, którzy podlegają Obowiązek alimentacyjnyObowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania osobie uprawnionej. Najczęściej dotyczy relacji rodzinnych, zwłaszcza między rodzicami a dziećmi.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu;
3)
jest kobietą w ciąży lub osobą wychowującą dziecko do 12. miesiąca życia wraz z tym dzieckiem, na podstawie przedstawionych dokumentów;
4)
jest osobą z zagranicznej instytucjonalnej pieczy zastępczej;
5)
jest osobą bezpośrednio po hospitalizacji finansowanej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, trwającej przynajmniej 7 dni, nie dłużej niż do ustania przyczyny będącej powodem hospitalizacji.
6.
Pomoc, o której mowa w ust. 1 i 3, może być udzielana również cudzoziemcowi, który odniósł obrażenia w wyniku działań wojennych prowadzonych na terytorium państwa lub obszaru geograficznego, którego dotyczy decyzja Rady Unii Europejskiej stwierdzająca istnienie masowego napływu wysiedleńców, niespełniającego warunków, o których mowa w art. 106, który został przetransportowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.
7.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych koordynuje działania organów władzy publicznej oraz organizacji pozarządowych i przedsiębiorców, w zakresie udzielania pomocy, o której mowa w ust. 1, a minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego koordynuje działania organów władzy publicznej oraz organizacji pozarządowych i przedsiębiorców, w zakresie udzielania pomocy, o której mowa w ust. 3.
8.
Jednostka samorządu terytorialnego, związek jednostek samorządu terytorialnego lub związek metropolitalny, z własnej inicjatywy i w zakresie posiadanych środków, mogą zapewnić pomoc beneficjentom ochrony czasowej.
9.
Zakres pomocy określa w uchwale organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, związku jednostek samorządu terytorialnego lub związku metropolitalnego. Formy i tryb udzielania pomocy określa właściwy organ wykonawczy danej jednostki lub związku.
10.
Do zamówień publicznych niezbędnych do zapewnienia pomocy, o której mowa w ust. 1 pkt 1–3 i ust. 3, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych.
11.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego lub podmioty, o których mowa w ust. 8, w terminie 3 miesięcy od końca miesiąca, w którym udzielono zamówienia, zamieszczają w Biuletynie Zamówień Publicznych informację o Udzielenie zamówieniaZawarcie umowy w sprawie zamówienia publicznego między zamawiającym a wykonawcą. Nie jest nim sama czynność wyboru najkorzystniejszej oferty.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, o którym mowa w ust. 10, podając:
1)
nazwę i adres siedziby zamawiającego;
2)
datę i miejsce zawarcia umowy lub informację o zawarciu umowy drogą elektroniczną;
3)
opis przedmiotu umowy, z wyszczególnieniem odpowiednio ilości rzeczy lub innych dóbr oraz zakresu usług;
4)
cenę albo cenę maksymalną, jeżeli cena nie jest znana w chwili zamieszczenia ogłoszenia;
5)
okoliczności faktyczne uzasadniające udzielenie zamówienia bez zastosowania przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych;
6)
nazwę (firmę) podmiotu albo imię i nazwisko osoby, z którymi została zawarta umowa.
12.
W celu zapewnienia pomocy, o której mowa w ust. 1 i 3, minister właściwy do spraw wewnętrznych lub minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może:
1)
wykorzystać zasoby własne oraz podległych lub nadzorowanych organów i jednostek, lub 2) w przypadku gdy zasoby określone w pkt 1 okażą się niewystarczające, zlecić:
a)
wojewodzie realizację wskazanych w niniejszym artykule zadań wraz z zapewnieniem finansowania lub
b)
organizacjom pozarządowym, podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2025 r. poz. 1338) oraz Związek zawodowyDobrowolna i samorządna organizacja ludzi pracy powołana do reprezentowania oraz obrony ich praw i interesów zawodowych i socjalnych. Jest niezależna od pracodawców, administracji państwowej i samorządu terytorialnego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu realizację zadania publicznego z pominięciem otwartego konkursu ofert, o którym mowa w dziale II rozdziale 2 tej ustawy.
13.
W przypadku zlecenia, o którym mowa w ust. 12 pkt 2 lit. a, wojewoda może wydawać polecenia w zakresie zadań określonych w ust. 1 i 3 innym organom administracji rządowej działającym na obszarze województwa, państwowym osobom prawnym, organom samorządu terytorialnego, samorządowym osobom prawnym oraz samorządowym jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej.
14.
Polecenie, o którym mowa w ust. 13, określa co najmniej:
1)
grupy uprawnione do korzystania z pomocy;
2)
sposób weryfikacji i kierowania osób do miejsc zakwaterowania;
3)
zasady wykwaterowania osób z miejsc zakwaterowania;
4)
okres, w jakim może być udzielana pomoc;
5)
zakres udzielanej pomocy;
6)
sposób monitorowania i rozliczania zadania;
7)
szczegółowy sposób finansowania zadania.
15.
Polecenie, o którym mowa w ust. 13, jest wydawane w drodze decyzji administracyjnej i podlega natychmiastowemu wykonaniu z chwilą jego doręczenia lub ogłoszenia i nie wymaga uzasadnienia.
16.
Polecenie, o którym mowa w ust. 13, może być uchylane lub zmieniane, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Jego uchylenie lub zmiana nie wymaga zgody stron.
17.
Polecenie, o którym mowa w ust. 13, może być wydawane także ustnie, pisemnie w formie adnotacji, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub za pomocą innych środków łączności. Istotne okoliczności takiego załatwienia sprawy utrwala się w formie protokołu.
18.
Realizowane na podstawie polecenia zadania, o których mowa w ust. 1 i 3, są realizowane przez jednostki samorządu terytorialnego jako zadania zlecone z zakresu administracji rządowej.
19.
Wojewoda może kontrolować wszystkie obiekty zbiorowego zakwaterowania na terenie województwa finansowane na podstawie niniejszego artykułu.
20.
Na potrzeby zbiorowego zakwaterowania cudzoziemców, o którym mowa w ust. 1 i 3, dopuszcza się w okresie nie dłuższym niż przez 12 kolejnych miesięcy tymczasowe wykorzystanie oddanego do użytkowania obiektu budowlanego, w tym również innego niż budynek zamieszkania zbiorowego, który nie spełnia wymagań przepisów techniczno-budowlanych, przeciwpożarowych oraz higieniczno-sanitarnych dla tego budynku, jeżeli przy takim sposobie jego użytkowania występujące w nim warunki zapewniają spełnienie podstawowych wymagań w zakresie:
1)
nośności i stateczności konstrukcji oraz bezpieczeństwa użytkowania;
2)
bezpieczeństwa pożarowego;
3)
higieny, zdrowia i środowiska.
21.
W przypadku gdy obiekt budowlany, o którym mowa w ust. 20, będzie przeznaczony do zakwaterowania zbiorowego, musi spełniać podstawowe wymagania, które potwierdza się pozytywną opinią właściwego miejscowo:
1)
powiatowego inspektora nadzoru budowlanego - w zakresie, o którym mowa w ust. 20 pkt 1;
2)
komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej - w zakresie, o którym mowa w ust. 20 pkt 2;
3)
państwowego powiatowego inspektora sanitarnego - w zakresie, o którym mowa w ust. 20 pkt 3.
22.
Opinie, o których mowa w ust. 21, wydaje się, w terminie 7 dni roboczych, na wniosek właściciela lub faktycznie władającego obiektem budowlanym. Opinie mogą określać dodatkowe warunki lub ograniczenia niezbędne do zachowania podstawowych wymagań, o których mowa w ust. 20. Do wydawania opinii nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691). Opinię, o której mowa w ust. 21 pkt 2, wydaje się po przeprowadzeniu czynności kontrolno-rozpoznawczych, o których mowa w art. 23 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1312 i 1366 oraz z 2026 r. poz. 252 i 646), w zakresie oceny zapewnienia w obiekcie budowlanym spełnienia podstawowych wymagań bezpieczeństwa pożarowego.
23.
Do obiektów, o których mowa w ust. 20, nie stosuje się przepisów art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2026 r. poz. 524, 605 i 646).
Orzeczenia do art. 112
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
