Art. 2
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. 2004 nr 121 poz. 1264. Brzmienie bez zmian od 1 lipca 2004 r.
Art. 2.
W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 461 § 22 otrzymuje brzmienie:
„
§ 22.
W sprawach, w których nie można określić Właściwość sąduUstawowo określona kompetencja sądu do rozpoznania danej sprawy. Może zależeć między innymi od rodzaju sprawy, jej wartości, miejsca lub etapu postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu według przepisów paragrafów
poprzedzających, jak również w sprawach, w których ubezpieczony zamieszkały na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej otrzymuje świadczenie wypłacane przez wyznaczoną przez Prezesa
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jednostkę organizacyjną tego Zakładu, właściwy jest
sąd, w którego okręgu ma siedzibę Organ rentowyOrgan właściwy do ustalania prawa do świadczeń z ubezpieczenia społecznego oraz ich wypłaty. W zależności od systemu może nim być między innymi Zakład Ubezpieczeń Społecznych albo Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
”
;
2)
w art. 473 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje § 2 w brzmieniu:
„
§ 2.
Opinie dotyczące oceny niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji
wydaje biegły - lekarz legitymujący się świadectwem potwierdzającym umiejętności w
zakresie orzecznictwa lekarskiego, uzyskanym w trybie określonym w przepisach o zawodzie
lekarza dla świadectw potwierdzających posiadanie umiejętności z zakresu węższych
dziedzin medycyny.
”
;
3)
w art. 476 w § 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
jednostki organizacyjne Zakładu Ubezpieczeń Społecznych określone w przepisach o systemie
ubezpieczeń społecznych, właściwe do wydawania decyzji w sprawach świadczeń,
”
;
4)
w art. 4779:
a)
po § 2 dodaje się § 21 w brzmieniu:
„
§ 21.
Jeżeli w odwołaniu od Decyzja organu rentowegoRozstrzygnięcie organu ubezpieczeń społecznych w indywidualnej sprawie, w szczególności dotyczącej świadczenia, podlegania ubezpieczeniom albo ich wymiaru. Od decyzji co do zasady przysługuje odwołanie do sądu.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu wskazano nowe okoliczności dotyczące
niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, które powstały
po dniu wydania orzeczenia przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,
od którego nie wniesiono sprzeciwu lub orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych, organ rentowy nie przekazuje odwołania do sądu, lecz kieruje do lekarza
orzecznika do ponownego rozpatrzenia. Organ rentowy uchyla poprzednią decyzję, rozpatruje
nowe okoliczności i wydaje nową decyzję, od której przysługuje odwołanie do sądu.
Przepis ten stosuje się także wówczas, gdy nie można ustalić daty powstania wskazanych
w odwołaniu nowych okoliczności.
”
,
b)
po § 3 dodaje się § 31 i 32 w brzmieniu:
„
§ 31.
Sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego
prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej
egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu
Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego
orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest
oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Jeżeli odwołanie opiera
się także na zarzucie nierozpatrzenia wniesionego po terminie sprzeciwu od tego orzeczenia,
a wniesienie sprzeciwu po terminie nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby zainteresowanej,
sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu
i umarza postępowanie. W takim przypadku organ rentowy kieruje sprzeciw do rozpatrzenia
do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
§ 32.
W przypadkach, o których mowa w § 31, postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
”
;
5)
w art. 47714 po § 3 dodaje się § 4 w brzmieniu:
„
§ 4.
W sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione
od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji,
a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych lub orzeczenie komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie
od decyzji opiera się wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia, sąd nie
orzeka co do istoty sprawy na podstawie nowych okoliczności dotyczących stwierdzenia
niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, które powstały
po dniu złożenia odwołania od tej decyzji. W tym przypadku sąd uchyla decyzję, przekazuje
sprawę do rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie.
”
;
6)
po art. 47715 dodaje się art. 47716 w brzmieniu:
„
Art. 47716.
Przepisy art. 4779 § 21 i § 3, art. 47712 oraz art. 47714 § 4 stosuje się odpowiednio w sprawach o świadczenia z ubezpieczenia społecznego
rolników.
”
.
Orzeczenia do art. 2
Ten przepis powołuje 2 orzeczenia.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- III AUz 133/17Sąd Apelacyjny w Krakowie, postanowienie z 25.07.2017
postępowanie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych
- II UZP 12/05Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, uchwała z 29.11.2005
