Art. 33
Ustawa z dnia 4 lutego 2011 r. Prawo prywatne międzynarodowe, tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 503. Brzmienie bez zmian od 16 maja 2011 r.
Art. 33.
Prawo właściwe dla ZobowiązanieStosunek prawny, w którym wierzyciel może żądać od dłużnika określonego świadczenia, a dłużnik powinien je spełnić. Świadczenie może polegać na działaniu albo zaniechaniu.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu ze zdarzenia niebędącego Czynność prawnaDziałanie, przez które ktoś świadomie wywołuje skutki prawne, przede wszystkim przez złożenie oświadczenia woli, np. zawarcie umowy, sporządzenie testamentu albo wypowiedzenie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu określa
rozporządzenie (WE) nr 864/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca
2007 r. dotyczące prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych („Rzym II”)
(Dz. Urz. UE L 199 z 31.07.2007, str. 40).
Orzeczenia do art. 33
Ten przepis powołuje 19 orzeczeń.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- I C 406/22Sąd Rejonowy w Gdyni, wyrok z 31.10.2024
międzynarodowe prawo
- V GC 217/22Sąd Rejonowy w Kielcach, zarządzenie z 13.04.2023
- V AGa 31/20Sąd Apelacyjny w Gdańsku, wyrok z 18.08.2020
gwarancja; wymagalność roszczenia
- I AGa 157/19Sąd Apelacyjny w Poznaniu, wyrok z 15.07.2020
- I ACa 178/17Sąd Apelacyjny w Krakowie, wyrok z 23.05.2017
zadośćuczynienie
- I C 409/15Sąd Rejonowy w Człuchowie, wyrok z 04.05.2017
odszkodowanie
- I C 1971/16Sąd Okręgowy w Świdnicy, wyrok z 06.04.2017
- III APa 32/16Sąd Apelacyjny w Katowicach, wyrok z 03.11.2016
wypadek przy pracy
- I C 1694/13Sąd Okręgowy w Krakowie, wyrok z 27.10.2016
czyny niedozwolone
- X GC 50/13Sąd Okręgowy w Łodzi, uzasadnienie z 23.11.2015
sprzedaż
