Art. 3a
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 340. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 12 lipca 2023 r.
Nowszy tekst jednolity (Dz.U. 2025 poz. 764) jest dostępny tylko w PDF.
Art. 3a.
1.
W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii wójt, burmistrz,
prezydent miasta, w tym prezydent miasta na prawach powiatu, starosta oraz marszałek
województwa może polecić:
1)
pracownikowi podległego mu urzędu, tymczasowe przeniesienie,
2)
kierownikowi podległej jednostki organizacyjnej, tymczasowe przeniesienie pracownika
tej jednostki
- do wykonywania innej pracy, niż określona w Umowa o pracęUmowa, na podstawie której pracownik zobowiązuje się wykonywać pracę określonego rodzaju pod kierownictwem pracodawcy oraz w miejscu i czasie przez niego wyznaczonym, a pracodawca do zatrudnienia pracownika za wynagrodzeniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, zgodnej z jego kwalifikacjami,
w innej jednostce, o której mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych
(Dz. U. z 2022 r. poz. 530), w tej samej lub innej miejscowości, na czas określony do 3 miesięcy. W okresie tym
przysługuje pracownikowi wynagrodzenie stosowne do wykonywanej pracy, lecz nie niższe
od dotychczasowego. Przeniesienie ma na celu zapewnienie sprawnej realizacji zadań
jednostki, do której przenoszony jest pracownik.
2.
Przeniesienie pracownika, o którym mowa w ust. 1, nie powoduje rozwiązania Stosunek pracyWięź prawna, w której pracownik zobowiązuje się do pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, a pracodawca do zatrudniania go za wynagrodzeniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu z pracodawcą dotychczasowym.
3.
Przeniesienia pracownika do pracy w innej jednostce nie można dokonać bez zgody pracownika
- w przypadku kobiety w ciąży, pracownika opiekującego się dzieckiem do ukończenia
przez nie 4 roku życia lub osoby będącej jedynym opiekunem dziecka w wieku do lat
piętnastu.
Orzeczenia do art. 3a
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.