Art. 113 p.u.s.p.
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 334. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 11 stycznia 2019 r.
Art. 113.
§ 1.
Obwiniony może ustanowić obrońcę spośród sędziów, prokuratorów, adwokatów lub radców
prawnych.
§ 2.
Jeżeli obwiniony nie może brać udziału w postępowaniu przed sądem dyscyplinarnym z
powodu choroby, prezes sądu dyscyplinarnego albo sąd dyscyplinarny wyznacza, na uzasadniony
wniosek obwinionego, obrońcę z urzędu spośród adwokatów lub radców prawnych. We wniosku
obwiniony jest obowiązany wykazać poprzez złożenie zaświadczenia wystawionego przez
lekarza sądowego, że jego stan zdrowia uniemożliwia mu udział w Postępowanie dyscyplinarnePostępowanie prowadzone wobec osoby podlegającej odpowiedzialności dyscyplinarnej w związku z zarzutem naruszenia obowiązków zawodowych lub służbowych. Jego zasady i możliwe kary zależą od ustawy regulującej daną grupę zawodową lub służbę.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
§ 3.
W wyjątkowych przypadkach, gdy z okoliczności wynika, że niezłożenie wniosku nastąpiło
z przyczyn niezależnych od obwinionego, obrońcę z urzędu można wyznaczyć bez wniosku,
o którym mowa w § 2.
§ 4.
Po ustaniu niemożności wzięcia udziału w postępowaniu dyscyplinarnym przez obwinionego,
prezes sądu dyscyplinarnego albo sąd dyscyplinarny zwalnia obrońcę z jego obowiązków,
chyba że ujawniły się inne okoliczności uzasadniające udział obrońcy w postępowaniu.
Orzeczenia do art. 113 p.u.s.p.
Ten przepis powołuje 3 orzeczenia.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- SNO 62/14Sąd Najwyższy, Izba Karna, postanowienie z 29.06.2015
- SNO 76/07Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 16.11.2007
- SNO 64/07Sąd Najwyższy, Izba Karna, uchwała z 11.09.2007