Art. 101 k.p.w.
Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 1336.
Art. 101.
§ 1.
Prawomocny mandat karny podlega niezwłocznie uchyleniu, jeżeli grzywnę nałożono za czyn niebędący czynem zabronionym jako WykroczenieCzyn zabroniony przez ustawę pod groźbą kary, lżejszy od przestępstwa. Odpowiedzialność za wykroczenie może ponosić tylko osoba spełniająca warunki określone w przepisach.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu albo na osobę, która popełniła czyn zabroniony przed ukończeniem 17 lat, albo gdy ustawa stanowi, że sprawca nie popełnia wykroczenia z przyczyn, o których mowa w art. 15–17 Kodeksu wykroczeń. Uchylenie następuje na wniosek ukaranego, jego przedstawiciela ustawowego lub Opieka prawnaInstytucja służąca ochronie osoby, która nie pozostaje pod władzą rodzicielską i potrzebuje przedstawiciela ustawowego. Opiekun wykonuje obowiązki określone przez prawo pod nadzorem sądu opiekuńczego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu złożony nie później niż w terminie 7 dni od uprawomocnienia się mandatu lub na wniosek organu, którego funkcjonariusz nałożył grzywnę, albo z urzędu.
§ 1a.
Prawomocny mandat karny podlega uchyleniu w trybie określonym w § 1, jeżeli grzywnę nałożono wbrew zakazom określonym w art. 96 § 2. Podlega on również uchyleniu, gdy grzywnę nałożono w wysokości wyższej niż wynika to z art. 96 § 1–1b, z tym że w takim wypadku jedynie w części przekraczającej jej dopuszczalną wysokość.
§ 1b.
Prawomocny mandat karny podlega uchyleniu w każdym czasie na wniosek ukaranego, jego przedstawiciela ustawowego lub opiekuna prawnego lub na wniosek organu, którego funkcjonariusz nałożył grzywnę, albo z urzędu, jeżeli:
1)
Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą przepisu prawnego, na podstawie którego została nałożona grzywna tym mandatem;
2)
potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na mocy umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską.
§ 2.
Uprawniony do uchylenia prawomocnego mandatu karnego jest Właściwość sąduUstawowo określona kompetencja sądu do rozpoznania danej sprawy. Może zależeć między innymi od rodzaju sprawy, jej wartości, miejsca lub etapu postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu do rozpoznania sprawy, na którego obszarze działania została nałożona grzywna. W przedmiocie uchylenia mandatu karnego sąd orzeka na posiedzeniu. W posiedzeniu ma prawo uczestniczyć ukarany, organ, który lub którego funkcjonariusz nałożył grzywnę w drodze mandatu, albo przedstawiciel tego organu oraz ujawniony pokrzywdzony. Przed wydaniem postanowienia sąd może zarządzić stosowne czynności w celu sprawdzenia podstaw do uchylenia mandatu karnego.
§ 3.
Uchylając mandat karny nakazuje się podmiotowi, na rachunek którego pobrano grzywnę, zwrot uiszczonej kwoty.
§ 4.
W razie wydania ponownego rozstrzygnięcia w sprawie, w której uchylono prawomocny mandat karny, nie można orzec na niekorzyść obwinionego, jeżeli uchylenie mandatu nastąpiło z przyczyn wskazanych w § 1b.
Orzeczenia do art. 101 k.p.w.
Ten przepis powołuje 28 orzeczeń, w tym § 1: 15, § 1b: 1, § 2: 7, § 4: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- P 6/22Trybunał Konstytucyjny, postanowienie z 23.06.2026
- I KZP 7/25Sąd Najwyższy, Izba Karna, uchwała z 19.03.2026
- IV Ka 603/24Sąd Okręgowy w Świdnicy, uzasadnienie z 16.04.2025
- IV Ka 459/22Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, uzasadnienie z 30.08.2022
prawomocność; wykroczenie
- IV Ka 136/22Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, uzasadnienie z 08.07.2022
dowody; znamiona czynu zabronionego
- IV Ka 478/20Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, uzasadnienie z 10.11.2020
poświadczenie nieprawdy; uniewinnienie
- I OSK 1241/15Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 07.03.2017
Inne
- III KK 136/16Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 05.10.2016
- Ts 13/15Trybunał Konstytucyjny, postanowienie z 24.02.2015
- Ts 229/13Trybunał Konstytucyjny, postanowienie z 02.10.2014
