Art. 50
Ustawa Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta- -agonistycznym, tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 1075. Brzmienie bez zmian od 1 maja 2004 r.
Art. 50.
1.
Posiadaczowi zwierzęcia, który dopełnił obowiązku zgłoszenia zgodnie z art. 42 ust.
1 pkt 1, przysługuje ze środków budżetu państwa zapomoga za zwierzę, które padło,
zanim organ Inspekcji Weterynaryjnej otrzymał informację o zgłoszeniu, jeżeli stwierdził,
że zwierzę padło z powodu zachorowania na chorobę zakaźną zwierząt podlegającą obowiązkowi
zwalczania.
2.
Wysokość zapomogi stanowi 2/3 wartości rynkowej zwierzęcia określonej zgodnie z art.
49.
3.
Do ustalania zapomogi, w tym do szacowania zwierząt, stosuje się odpowiednio przepisy
art. 49.
Orzeczenia do art. 50
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
