Art. 52
Ustawa Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta- -agonistycznym, tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 1075. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 7 czerwca 2023 r.
Art. 52.
1.
Obowiązkowi monitorowania podlegają choroby odzwierzęce oraz odzwierzęce czynniki
chorobotwórcze, których wykaz jest określony w załączniku nr 5.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia, inne niż wymienione w załączniku nr
5 choroby odzwierzęce i odzwierzęce czynniki chorobotwórcze podlegające obowiązkowi
monitorowania, mając na uwadze tendencje epizootyczne i epidemiczne wśród zwierząt
i ludzi, obecność odzwierzęcych czynników chorobotwórczych w paszach lub żywności
oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.
3.
Obowiązek monitorowania obejmuje zbieranie, przechowywanie, analizowanie i rozpowszechnianie
danych dotyczących chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych
oraz związanej z nimi oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe.
4.
W zakresie realizacji obowiązku monitorowania:
1)
Główny Lekarz Weterynarii i Główny Inspektor Sanitarny zapewniają:
a)
że wyniki monitorowania są zbierane, przechowywane, analizowane oraz niezwłocznie
udostępniane do publicznej wiadomości,
b)
że monitorowanie obejmuje wszystkie etapy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego,
c)
stałą współpracę polegającą na wymianie informacji i szczegółowych danych dotyczących
występowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych oraz
związanej z nimi oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe;
2)
Główny Inspektor Sanitarny prowadzi badania epidemiologiczne ognisk chorób odzwierzęcych
przenoszonych przez żywność;
3)
Główny Lekarz Weterynarii współpracuje z Komisją Europejską.
5.
Za ognisko, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, uważa się wystąpienie:
1)
w określonych warunkach co najmniej 2 przypadków zachorowań ludzi na chorobę odzwierzęcą
przenoszoną przez żywność lub zakażeń ludzi czynnikiem chorobotwórczym wywołującym
tę chorobę lub
2)
sytuacji, w której obserwowana liczba przypadków zachorowań na tę chorobę przekracza
liczbę spodziewaną i zachorowania te są powiązane z jednym źródłem pokarmu lub istnieje
prawdopodobieństwo takiego powiązania.
6.
Minister właściwy do spraw rolnictwa informuje Komisję Europejską o organie właściwym
do współpracy z Komisją Europejską w zakresie obowiązku monitorowania.
Orzeczenia do art. 52
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
