Art. 16a
Ustawa z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie, tekst jednolity Dz.U. 2020 poz. 2187. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 12 grudnia 2014 r.
Art. 16a.
1.
Regionalny dyrektor ochrony środowiska ustala harmonogram swoich zadań w zakresie
bezpośrednich zagrożeń SzkodaUszczerbek w majątku poszkodowanego. Obejmuje straty, które poniósł, i korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby szkody mu nie wyrządzono. Krzywda niemajątkowa jest objęta zadośćuczynieniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w środowisku i szkód w środowisku, które zostały zgłoszone,
na podstawie art. 11 ust. 1 lub art. 24 ust. 1, oraz co najmniej raz na rok dokonuje
jego aktualizacji.
2.
Harmonogram obejmuje:
1)
gromadzenie danych i badań w celu oceny, czy bezpośrednie zagrożenie szkodą w środowisku
lub szkoda w środowisku rzeczywiście występuje oraz oceny zagrożenia dla zdrowia ludzi
lub stanu środowiska;
2)
opracowywanie projektu działań zapobiegawczych lub naprawczych;
3)
przeprowadzenie działań zapobiegawczych lub naprawczych.
3.
Ustalając i aktualizując harmonogram, uwzględnia się potrzebę podjęcia w pierwszej
kolejności działań w odniesieniu do bezpośrednich zagrożeń szkodą w środowisku i szkód
w środowisku, które stanowią największe zagrożenie dla zdrowia ludzi lub stanu środowiska,
oraz możliwość finansowania zadań w kolejnych latach.
4.
W trakcie opracowywania lub aktualizacji harmonogramu regionalny dyrektor ochrony
środowiska zasięga opinii Zarządu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki
Wodnej oraz zarządu właściwego wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki
wodnej w zakresie możliwości wspomagania ze środków tych funduszy zadań objętych harmonogramem.
5.
Regionalny dyrektor ochrony środowiska opracowuje i przekazuje Generalnemu Dyrektorowi
Ochrony Środowiska, co 5 lat, sprawozdanie z realizacji zadań ujętych w harmonogramie.
Orzeczenia do art. 16a
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
