Art. 249
Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1750. Brzmienie bez zmian od 13 sierpnia 2010 r.
Art. 249.
1.
Przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny są obowiązani badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego.
2.
Obwinionego uważa się za niewinnego, dopóki jego WinaZarzucalność zachowania sprawcy: umyślność albo niedbalstwo, czyli niedołożenie należytej staranności. Przy odpowiedzialności na zasadzie winy poszkodowany co do zasady musi ją wykazać.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu nie zostanie udowodniona i stwierdzona PrawomocnośćCecha orzeczenia, którego nie można zaskarżyć zwykłym środkiem odwoławczym. Prawomocne orzeczenie co do zasady wiąże strony, sąd i inne organy w zakresie objętym rozstrzygnięciem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu. Niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść obwinionego.
Orzeczenia do art. 249
Ten przepis powołuje 3 orzeczenia, w tym ust. 1: 2.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II SA/Sz 1141/19Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wyrok z 02.07.2020
Służba więzienna
- III APz 11/18Sąd Apelacyjny w Szczecinie, postanowienie z 19.12.2018
opłata sądowa
- III P 7/17Sąd Okręgowy w Ostrołęce, wyrok z 19.06.2018
dyscyplinarne postępowanie
