Art. 239
Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1750.
Art. 239.
1.
Obwinionemu wymierza się karę dyscyplinarną współmierną do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego oraz stopnia zawinienia.
1a.
Przy wymierzaniu kary dyscyplinarnej uwzględnia się okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, jego skutki, w tym następstwa negatywne dla służby, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na obwinionym obowiązków, pobudki działania, zachowanie obwinionego przed popełnieniem przewinienia dyscyplinarnego i po jego popełnieniu, dotychczasowy przebieg służby, opinię służbową, okres pozostawania w służbie, a także istotne w sprawie okoliczności, zarówno łagodzące, jak i obciążające.
2.
Na zaostrzenie Wymiar karyUstalenie przez sąd rodzaju i surowości kary za przestępstwo. Sąd uwzględnia w szczególności stopień winy, społeczną szkodliwość czynu oraz cele kary.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu mają wpływ następujące okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego:
1)
działanie z motywacji zasługującej na szczególne potępienie, w stanie nietrzeźwości albo w stanie po użyciu alkoholu lub po użyciu podobnie działającego środka;
2)
popełnienie przewinienia dyscyplinarnego przez funkcjonariusza przed zatarciem wymierzonej mu kary dyscyplinarnej;
3)
poważne skutki przewinienia dyscyplinarnego, zwłaszcza istotne zakłócenie realizacji zadań Służby Więziennej lub naruszenie dobrego imienia Służby Więziennej;
4)
działanie w obecności podwładnego, wspólnie z nim lub na jego SzkodaUszczerbek w majątku poszkodowanego. Obejmuje straty, które poniósł, i korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby szkody mu nie wyrządzono. Krzywda niemajątkowa jest objęta zadośćuczynieniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
3.
Na złagodzenie wymiaru kary mają wpływ następujące okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego:
1)
NieumyślnośćPostać winy, gdy sprawca nie ma zamiaru popełnienia czynu zabronionego, lecz popełnia go wskutek niezachowania wymaganej ostrożności. Odpowiedzialność za czyn nieumyślny zachodzi tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu jego popełnienia;
2)
podjęcie przez funkcjonariusza starań o zmniejszenie jego skutków;
3)
brak należytego doświadczenia zawodowego lub dostatecznych umiejętności zawodowych;
4)
dobrowolne poinformowanie przełożonego dyscyplinarnego o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego.
4.
Przełożony dyscyplinarny uwzględnia okoliczności, o których mowa w ust. 1–3, wyłącznie w stosunku do funkcjonariusza, którego one dotyczą.
Orzeczenia do art. 239
Ten przepis powołuje 6 orzeczeń, w tym ust. 1: 2, ust. 1a: 2, ust. 2: 2.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II SA/Sz 497/24Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wyrok z 19.12.2024
Służba więzienna
- III SA/Gl 88/24Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, wyrok z 13.08.2024
Służba więzienna
- III APa 10/21Sąd Apelacyjny w Białymstoku, wyrok z 09.02.2022
- III APa 10/19Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, wyrok z 04.12.2019
dyscyplinarne postępowanie
- III APa 39/18Sąd Apelacyjny w Łodzi, wyrok z 16.07.2019
odpowiedzialność dyscyplinarna
- III APz 11/18Sąd Apelacyjny w Szczecinie, postanowienie z 19.12.2018
opłata sądowa
