Art. 10
Ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów, Dz.U. 2013 poz. 829. Brzmienie bez zmian od 23 sierpnia 2013 r.
Art. 10.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych
(Dz. U. z 2004 r. Nr 223, poz. 2268, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 uchyla się pkt 15;
2)
w art. 20 uchyla się ust. 1;
3)
w art. 21:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Zadania przewodników turystycznych wykonują:
1)
przewodnicy górscy dla określonych obszarów górskich;
2)
przewodnicy miejscy dla poszczególnych miast;
3)
przewodnicy terenowi dla poszczególnych województw, powiatów, gmin, a także regionów
oraz tras turystycznych.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
„
1a.
Wykonywanie zadań przewodnika górskiego dla określonego obszaru górskiego wymaga posiadania
uprawnień określonych ustawą.
1b.
Uprawnienia przewodnika górskiego dla określonego obszaru górskiego otrzymuje osoba,
która:
1)
ukończyła 18 lat;
2)
nie była karana za przestępstwo umyślne lub inne popełnione w związku z wykonywaniem
zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek;
3)
posiada wykształcenie średnie;
4)
odbyła szkolenie teoretyczne i praktyczne dla określonego obszaru górskiego oraz zdała
egzamin na przewodnika górskiego, z zastrzeżeniem art. 22a ust. 2.
”
,
c)
uchyla się ust. 3-7;
4)
art. 22 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 22.
Przewodnikiem miejskim lub terenowym lub pilotem wycieczek może być osoba, która:
1)
ukończyła 18 lat;
2)
nie była karana za przestępstwo umyślne lub inne popełnione w związku z wykonywaniem
zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek;
3)
posiada wykształcenie średnie.
”
;
5)
w art. 22a:
a)
uchyla się ust. 1,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Osoby posiadające uprawnienia przewodnika górskiego dopuszcza się do egzaminu umożliwiającego
uzyskanie uprawnień obejmujących dodatkowy obszar bez konieczności odbycia szkolenia
teoretycznego i praktycznego.
”
,
c)
uchyla się ust. 3;
6)
w art. 23 uchyla się ust. 1;
7)
w art. 24:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wykonywanie działalności w zakresie szkolenia dla kandydatów na przewodników górskich
wymaga uzyskania wpisu do rejestru organizatorów szkoleń dla kandydatów na przewodników
górskich, zwanego dalej „rejestrem organizatorów szkoleń”, prowadzonego przez marszałka
województwa.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
„
1a.
Wpisu do rejestru organizatorów szkoleń marszałek województwa dokonuje na wniosek
organizatora szkolenia.
1b.
Wniosek o wpis do rejestru organizatorów szkoleń składa się do marszałka województwa
właściwego ze względu na Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu osoby fizycznej albo siedzibę jednostki
organizacyjnej wnioskującej o wpis do rejestru organizatorów szkoleń, a w przypadku
osoby fizycznej posiadającej miejsce zamieszkania i jednostki organizacyjnej posiadającej
siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej - do marszałka województwa wybranego przez
wnioskodawcę.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Osoby fizyczne i jednostki organizacyjne organizujące szkolenia dla kandydatów na
przewodników górskich są obowiązane:
1)
zapewnić kadrę:
a)
wykładowców posiadających wykształcenie wyższe - do prowadzenia zajęć teoretycznych,
b)
instruktorów posiadających udokumentowaną praktykę w zakresie wykonywania zadań przewodnika
górskiego dla określonego obszaru górskiego w wymiarze co najmniej 50 dni w okresie
5 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o wpis do rejestru organizatorów szkoleń
- do prowadzenia zajęć praktycznych;
2)
zapewnić warunki umożliwiające realizację zajęć, w tym także praktycznych, oraz odpowiednią
obsługę biurową wraz z przechowywaniem i udostępnianiem dokumentacji szkolenia;
3)
realizować program szkolenia dla kandydatów na przewodników górskich, określony w
przepisach wydanych na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 4;
4)
przedstawiać uczestnikom szkoleń wewnętrzny regulamin szkolenia, określający w szczególności
warunki potwierdzania udziału w zajęciach teoretycznych i praktycznych oraz ich zaliczania.
”
,
d)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Potwierdzeniem posiadania praktyki, o której mowa w ust. 3 pkt 1 lit. b, jest zaświadczenie
wydane przez organizatora turystyki lub jednostkę organizacyjną powierzającą zadania
przewodnika górskiego.
”
,
e)
w ust. 5 w pkt 3 lit. b otrzymuje brzmienie:
„
b)
obszaru górskiego, którego ma dotyczyć szkolenie przewodników górskich;
”
,
f)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Do wniosku wnioskodawca dołącza oświadczenie następującej treści:
„
Oświadczam, że:
1)
dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru organizatorów szkoleń są kompletne i zgodne
z prawdą;
2)
znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności w zakresie organizowania szkoleń
dla kandydatów na przewodników górskich, określone w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych.”.
”
,
”
,
g)
ust. 9 otrzymuje brzmienie:
„
9.
Organizator szkolenia dla kandydatów na przewodników górskich, rozpoczynając szkolenie,
pisemnie informuje marszałka województwa właściwego dla miejsca odbywania szkolenia
o miejscu i terminach zajęć.
”
,
h)
ust. 13 otrzymuje brzmienie:
„
13.
Na podstawie informacji o dokonanych wpisach do rejestru organizatorów szkoleń przekazywanych
w postaci elektronicznej przez marszałków województw, na stronie internetowej ministra
właściwego do spraw turystyki zamieszcza się Centralny Wykaz Organizatorów Szkoleń
dla Kandydatów na Przewodników Górskich.
”
;
8)
art. 24a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 24a.
1.
Marszałek województwa jest upoważniony do kontroli organizatorów szkoleń dla kandydatów
na przewodników górskich w zakresie:
1)
zgodności ze stanem faktycznym danych zawartych we wniosku, o którym mowa w art. 24
ust. 5;
2)
zgodności wykonywanej działalności z uzyskanym wpisem do rejestru organizatorów szkoleń;
3)
przestrzegania warunków szkolenia określonych ustawą.
2.
Kontrola organizatora szkoleń dla kandydatów na przewodników górskich obejmuje w szczególności:
1)
sprawdzenie dokumentacji szkolenia;
2)
ocenę zgodności harmonogramu zajęć z procesem jego realizacji;
3)
sprawdzenie zapewnienia odpowiedniej obsługi biurowej wraz z przechowywaniem i udostępnianiem
dokumentacji szkolenia;
4)
sprawdzenie zapewnienia warunków umożliwiających realizację zajęć, w tym także praktycznych.
3.
Marszałek województwa, który otrzymał informację o odbywającym się na jego terenie
szkoleniu dla kandydatów na przewodników górskich organizowanym przez organizatora
szkolenia wpisanego do rejestru organizatorów szkoleń prowadzonego przez marszałka
innego województwa, ma prawo przeprowadzić kontrolę organizatora szkolenia w czasie
trwania szkolenia.
4.
Kontrola organizatora szkolenia dla kandydatów na przewodników górskich odbywa się
w obecności kierownika szkolenia lub osoby upoważnionej do zastępowania kierownika
szkolenia.
5.
Marszałek województwa jest upoważniony do kontroli organizatorów szkoleń dla kandydatów
na przewodników górskich w zakresie spełnienia obowiązku uzyskania wpisu do rejestru
organizatorów szkoleń.
6.
Kontroli, o której mowa w ust. 1 i 5, dokonuje osoba imiennie upoważniona przez marszałka
województwa.
7.
Osoba dokonująca kontroli organizatora szkolenia dla kandydatów na przewodników górskich
powiadamia o stwierdzonych uchybieniach marszałka województwa, na którego terenie
odbywa się szkolenie.
8.
Uchybieniem w prowadzeniu działalności objętej wpisem do rejestru organizatorów szkoleń
jest:
1)
niespełnianie wymogów, o których mowa w art. 24 ust. 3;
2)
niezgodność ze stanem faktycznym danych zawartych we wniosku, o którym mowa w art.
24 ust. 5.
9.
Marszałek województwa, na którego terenie odbywa się szkolenie dla kandydatów na przewodników
górskich po uzyskaniu informacji o uchybieniach organizatora szkolenia powiadamia
o tych uchybieniach marszałka województwa, który wpisał organizatora szkolenia do
rejestru organizatorów szkoleń.
10.
Marszałek województwa wzywa organizatora szkoleń dla kandydatów na przewodników górskich
do usunięcia stwierdzonych uchybień w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania,
pod rygorem wykreślenia z rejestru organizatorów szkoleń.
11.
Organizator szkolenia wykreślony z rejestru organizatorów szkoleń na podstawie ust.
10 nie może zostać wpisany do rejestru organizatorów szkoleń przed upływem 3 lat od
dnia wydania decyzji o wykreśleniu z rejestru organizatorów szkoleń.
12.
Organizator szkoleń prowadzący szkolenie dla kandydatów na przewodników górskich bez
wymaganego wpisu do rejestru organizatorów szkoleń nie może zostać wpisany do rejestru
organizatorów szkoleń przed upływem 3 lat od dnia wydania decyzji o stwierdzeniu prowadzenia
szkolenia dla kandydatów na przewodników górskich bez wymaganego wpisu do rejestru
organizatorów szkoleń.
13.
Marszałek województwa, nie rzadziej niż raz na 3 lata, dokonuje z urzędu kontroli
organizatora szkoleń dla kandydatów na przewodników górskich, którego wpis do rejestru
organizatorów szkoleń dotyczy organizowania szkoleń na stałe.
”
;
9)
w art. 25:
a)
ust. 1-4 otrzymują brzmienie:
„
1.
Egzamin na przewodnika górskiego przeprowadza komisja egzaminacyjna powoływana przez
marszałka województwa właściwego ze względu na obszar górski.
2.
W przypadku gdy obszar górski obejmuje terytorium wykraczające poza jedno województwo,
egzamin przeprowadza komisja egzaminacyjna powoływana przez marszałka województwa
właściwego ze względu na zakres terytorialny jednej z części obszaru górskiego, którego
dotyczą uprawnienia przewodnika górskiego.
3.
Wyboru komisji egzaminacyjnej w przypadku, o którym mowa w ust. 2, dokonuje kandydat
na przewodnika górskiego.
4.
Do komisji egzaminacyjnych powołuje się przedstawicieli stowarzyszeń zrzeszających
przewodników górskich dla określonego obszaru górskiego oraz organizacji zrzeszających
organizatorów turystyki, a także przedstawiciela wojewódzkiego konserwatora zabytków,
jeżeli na obszarze górskim objętym uprawnieniami, o które ubiega się kandydat na przewodnika
górskiego, znajdują się zabytki i muzea.
”
,
b)
po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu:
„
5a.
Członkowie komisji egzaminacyjnej za przeprowadzenie egzaminu otrzymują wynagrodzenie.
”
,
c)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Za sprawdzenie kwalifikacji kandydata na przewodnika górskiego pobiera się opłatę.
”
,
d)
dodaje się ust. 7-9 w brzmieniu:
„
7.
Wysokość opłaty egzaminacyjnej za sprawdzenie kwalifikacji kandydata na przewodnika
górskiego określa się odrębnie za część teoretyczną i część praktyczną egzaminu. Opłata
egzaminacyjna nie obejmuje kosztów przejazdu, ubezpieczenia, zakwaterowania oraz wyżywienia.
8.
Opłaty wniesionej przez kandydata, który nie przystąpił do egzaminu, nie zwraca się,
z wyjątkiem przypadku, w którym kandydat na przewodnika górskiego zawiadomi urząd
marszałkowski na piśmie o rezygnacji z przystąpienia do egzaminu w terminie co najmniej
14 dni przed egzaminem. W przypadku takiego zawiadomienia złożonego w terminie, urząd
marszałkowski zwraca wniesioną opłatę egzaminacyjną w całości w terminie 60 dni od
dnia otrzymania tego zawiadomienia oraz zawiadamia o tej rezygnacji przewodniczącego
komisji egzaminacyjnej w terminie 3 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia.
9.
Opłata za część praktyczną egzaminu w przypadku niedopuszczenia do tej części egzaminu
podlega zwrotowi w terminie 60 dni od dnia ogłoszenia wyników części teoretycznej
egzaminu.
”
;
10)
w art. 26 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Uprawnienia przewodnika górskiego mogą być zawieszone za powtarzające się uchybienia
w wykonywaniu zadań lub postępowaniu przewodnika górskiego:
1)
jeżeli uchybienie stwierdzą osoby uprawnione do kontroli;
2)
w przypadku skarg potwierdzonych co do ich słuszności.
2.
Zawieszenie uprawnień przewodnika górskiego może nastąpić na okres do 12 miesięcy.
Przywrócenie zawieszonych uprawnień marszałek województwa może uzależnić od zdania
egzaminu sprawdzającego, obejmującego część lub całość zakresu umiejętności wymaganych
od przewodnika górskiego.
”
;
11)
art. 27 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 27.
Uprawnienia przewodnika górskiego cofa się, jeżeli przewodnik górski:
1)
zostanie skazany prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa, o którym mowa w
art. 21 ust. 1b pkt 2;
2)
nie zda egzaminu sprawdzającego, o którym mowa w art. 26 ust. 2 zdanie drugie.
”
;
12)
art. 28 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 28.
1.
Uprawnienia przewodnika górskiego nadaje, odmawia nadania, zawiesza i przywraca oraz
cofa, w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, marszałek województwa właściwy dla miejsca
zamieszkania osoby składającej wniosek o nadanie uprawnień w dniu złożenia tego wniosku,
a w przypadku nieposiadania miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
- marszałek województwa wybrany przez osoby ubiegające się o te uprawnienia.
2.
Uprawnienia przewodnika górskiego osobom, które nabyły kwalifikacje do wykonywania
zawodu przewodnika górskiego w państwach członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji
Szwajcarskiej lub państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, a którym zostały uznane
kwalifikacje do wykonywania zawodu przewodnika górskiego na obszarze Rzeczypospolitej
Polskiej, nadaje, zawiesza, przywraca oraz cofa marszałek województwa właściwy dla
miejsca zamieszkania w dniu złożenia wniosku o nadanie uprawnień, a w przypadku nieposiadania
miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - marszałek województwa
wybrany przez osobę ubiegającą się o te uprawnienia. Podstawę do nadania uprawnień
stanowi decyzja ministra właściwego do spraw turystyki o uznaniu kwalifikacji do wykonywania
zawodu przewodnika górskiego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wydana na podstawie
ustawy z dnia 18 marca 2008 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych
w państwach członkowskich Unii Europejskiej
(Dz. U. Nr 63, poz. 394).
3.
Ewidencję uprawnień przewodników górskich nadanych na podstawie niniejszej ustawy
prowadzą marszałkowie województw, o których mowa w ust. 1 i 2.
4.
Nadanie uprawnień przewodnika górskiego dokumentuje się przez wydanie legitymacji
i identyfikatora przewodnika górskiego. W trakcie wykonywania zadań przewodnik górski
jest obowiązany do posiadania przy sobie legitymacji przewodnika górskiego oraz do
okazywania jej na żądanie osoby upoważnionej do wykonywania kontroli, o których mowa
w art. 29 ust. 3, a także podmiotów upoważnionych na podstawie odrębnych przepisów.
5.
Na podstawie danych o nadanych uprawnieniach przewodnika górskiego przekazywanych
w postaci elektronicznej przez marszałków województw na stronie internetowej ministra
właściwego do spraw turystyki są udostępniane dane liczbowe dotyczące uprawnień nadanych
przez poszczególnych marszałków województw. Dane te są jawne.
6.
Informacje o nadanych uprawnieniach przewodnika górskiego wpisywane i przekazywane
w postaci elektronicznej przez marszałków województw ministrowi właściwemu do spraw
turystyki są udostępniane przez ministra właściwego do spraw turystyki w postaci elektronicznej
wszystkim marszałkom województw.
”
;
13)
w art. 29:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Osoby wykonujące zadania przewodnika turystycznego i pilota wycieczek podlegają kontroli.
Kontrola obejmuje:
1)
w przypadku przewodników górskich - posiadanie uprawnień przewodnika górskiego, wymaganych
dla określonego obszaru górskiego oraz poprawność wykonywania zadań przewodnika górskiego;
2)
w przypadku przewodników miejskich i terenowych oraz pilotów wycieczek - spełnienie
wymogów, o których mowa w art. 22.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Kontroli, o której mowa w ust. 1, dokonuje osoba imiennie upoważniona przez marszałka
województwa.
”
,
c)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Marszałek województwa, o którym mowa w ust. 4, przekazuje otrzymane wyniki kontroli
marszałkowi województwa, który nadał uprawnienia przewodnikowi górskiemu.
”
;
14)
w art. 30:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Organizator turystyki jest obowiązany zapewnić klientowi uczestniczącemu w imprezie
turystycznej opiekę osoby reprezentującej organizatora turystyki. Zakres tej opieki
wynika z umowy organizatora turystyki z klientem.
”
,
b)
uchyla się ust. 2,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Organizator turystyki jest obowiązany wystawić osobie sprawującej opiekę, o której
mowa w ust. 1, pisemne zlecenie, określając w nim miejsce lub obszar oraz czas świadczenia
usługi, a także, jeżeli jest to konieczne, upoważnienie do działania w imieniu organizatora
w zakresie niezbędnym do prowadzenia imprezy turystycznej.
”
;
15)
w art. 32 dodaje się ust. 3-6 w brzmieniu:
„
3.
Członkowie komisji egzaminacyjnej języków obcych za przeprowadzenie egzaminu ze znajomości
języka obcego otrzymują wynagrodzenie.
4.
Za sprawdzenie znajomości języka obcego przez komisję egzaminacyjną języków obcych
pobiera się opłatę.
5.
Wysokość opłaty za sprawdzenie znajomości języka obcego przez komisję egzaminacyjną
języków obcych określa się łącznie za część teoretyczną i część praktyczną egzaminu.
Opłata ta nie obejmuje kosztów przejazdu, ubezpieczenia, zakwaterowania oraz wyżywienia.
6.
Opłaty wniesionej przez osobę, która nie przystąpiła do egzaminu, nie zwraca się,
z wyjątkiem przypadku, w którym osoba ta zawiadomi urząd marszałkowski na piśmie o
rezygnacji z przystąpienia do egzaminu w terminie co najmniej 14 dni przed egzaminem.
W przypadku takiego zawiadomienia złożonego w terminie, urząd marszałkowski zwraca
wniesioną opłatę egzaminacyjną w całości w terminie 60 dni od dnia otrzymania tego
zawiadomienia oraz zawiadamia o tej rezygnacji przewodniczącego komisji egzaminacyjnej
w terminie 3 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia.
”
;
16)
art. 33 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 33.
1.
Przewodnicy turystyczni mogą oprowadzać obsługiwane wycieczki po muzeach, wystawach
i zabytkach, jeżeli zadania tego nie wykonuje osoba upoważniona przez muzeum, organizatora
wystawy albo właściciela lub posiadacza zabytku.
2.
Oprowadzanie wycieczek, o których mowa w ust. 1, odbywa się w sposób określony przez
dyrektora muzeum, organizatora wystawy albo właściciela lub posiadacza zabytku w regulaminie
dla zwiedzających.
”
;
17)
w art. 34 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Minister właściwy do spraw turystyki określi, w drodze rozporządzenia:
1)
właściwość terytorialną marszałków województw powołujących komisje egzaminacyjne dla
przewodników górskich, z uwzględnieniem podziału administracyjnego kraju;
2)
kwalifikacje, skład, sposób powoływania i odwoływania członków komisji egzaminacyjnych,
o których mowa w art. 25, procedurę egzaminowania kandydatów na przewodników górskich
oraz wzór świadectwa wydawanego przez te komisje, z uwzględnieniem obiektywności i
rzetelności przeprowadzanej procedury egzaminacyjnej;
3)
konieczne elementy wniosku o nadanie uprawnień przewodnika górskiego oraz dokumenty,
jakie powinny być załączane do wniosku, z uwzględnieniem kompletności danych wymaganych
do nadania uprawnień;
4)
programy szkolenia kandydatów na przewodników górskich, wraz z minimalnym wymiarem
godzin zajęć dla poszczególnych przedmiotów stanowiących program szkolenia, z uwzględnieniem
zakresu zagadnień niezbędnych do właściwego wykonywania zadań przewodnika górskiego
dla określonego obszaru górskiego;
5)
warunki uzyskiwania poszczególnych klas przewodników górskich, obszar uprawnień przewodników
górskich i stopień trudności tras oraz wycieczek prowadzonych przez przewodników górskich
posiadających uprawnienia określonej klasy, program podstawowego szkolenia specjalistycznego
oraz programy uzupełniającego szkolenia dla przewodników górskich poszczególnych klas,
z uwzględnieniem zakresu zagadnień niezbędnych do właściwego wykonywania zadań przewodnika
górskiego dla określonego obszaru górskiego;
6)
kwalifikacje, skład, sposób powoływania i odwoływania członków komisji egzaminacyjnych
języków obcych, o których mowa w art. 32 ust. 2, sposób i tryb działania tych komisji,
procedurę przeprowadzania egzaminów z języków obcych oraz wzór świadectwa wydawanego
przez komisje egzaminacyjne języków obcych, z uwzględnieniem obiektywności i rzetelności
przeprowadzanej procedury egzaminacyjnej;
7)
wysokość opłat za sprawdzenie kwalifikacji osób ubiegających się o uprawnienia przewodnika
górskiego oraz sprawdzenie znajomości języka obcego przez komisję egzaminacyjną języków
obcych, o której mowa w art. 32 ust. 2, w tym wysokość opłat za poszczególne części
egzaminów, w wysokości nie niższej niż 100 zł oraz nie wyższej niż 400 zł, a także
wysokość wynagrodzenia członków komisji za przeprowadzenie poszczególnych rodzajów
i części egzaminów, mając na względzie rzeczywiste koszty przeprowadzenia egzaminu
i funkcjonowania komisji egzaminacyjnych, a także nakład pracy członków komisji egzaminacyjnej
oraz zakres ich obowiązków;
8)
wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień przewodnika górskiego, a także
sposób noszenia identyfikatorów podczas wykonywania zadań przewodnika górskiego, z
uwzględnieniem przejrzystości oraz kompletności danych dotyczących nadanych uprawnień
przewodnika górskiego dla określonego obszaru górskiego i terminu ważności tych uprawnień.
”
.
Orzeczenia do art. 10
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
