Art. 41 u.p.p.p.
Ustawa z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 644. Brzmienie bez zmian od 13 lipca 2018 r.
Art. 41.
1.
W przypadku gdy instytucja obowiązana nie może zastosować jednego ze środków bezpieczeństwa finansowego, o których mowa w art. 34 ust. 1:
1)
nie nawiązuje stosunków gospodarczych;
2)
nie przeprowadza transakcji okazjonalnej;
3)
nie przeprowadza transakcji za pośrednictwem rachunku bankowego;
4)
rozwiązuje stosunki gospodarcze.
2.
Instytucja obowiązana ocenia, czy niemożność zastosowania środków bezpieczeństwa finansowego, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę do przekazania Generalnemu Inspektorowi zawiadomienia, o którym mowa w art. 74 lub art. 86.
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do instytucji obowiązanych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14, w zakresie, w jakim instytucje te ustalają sytuację prawną klienta w związku z postępowaniem sądowym, wykonywaniem obowiązków polegających na obronie, reprezentowaniu lub zastępowaniu klienta w postępowaniu sądowym albo udzielaniu klientowi porady prawnej dotyczącej wszczęcia postępowania sądowego lub uniknięcia takiego postępowania.
Orzeczenia do art. 41 u.p.p.p.
Ten przepis powołuje 1 orzeczenie.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- I CSKP 11/21Sąd Najwyższy, Izba Cywilna, wyrok z 30.06.2021
