Art. 250 k.p.k.
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 490. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 11 stycznia 2024 r.
Art. 250.
§ 1.
Tymczasowe aresztowanieNajsurowszy środek zapobiegawczy w postępowaniu karnym, polegający na pozbawieniu wolności oskarżonego przed prawomocnym zakończeniem sprawy. Stosuje go sąd, gdy zachodzą ustawowe przesłanki i środek jest konieczny.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu może nastąpić tylko na mocy postanowienia sądu.
§ 2.
Tymczasowe aresztowanie stosuje w Postępowanie przygotowawczeEtap postępowania karnego poprzedzający wniesienie aktu oskarżenia, prowadzony w formie śledztwa albo dochodzenia. Jego celem jest ustalenie, czy doszło do przestępstwa, wykrycie sprawcy i zebranie dowodów.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu na wniosek prokuratora sąd rejonowy, w którego okręgu prowadzi się postępowanie, a w wypadkach niecierpiących zwłoki także inny sąd rejonowy. Po wniesieniu Akt oskarżeniaPismo oskarżyciela kierowane do sądu, w którym zarzuca się określonej osobie popełnienie przestępstwa i żąda jej osądzenia.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu tymczasowe aresztowanie stosuje sąd, przed którym sprawa się toczy.
§ 2a.
We wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania wymienia się dowody wskazujące na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo, okoliczności przemawiające za istnieniem zagrożeń dla prawidłowego toku postępowania lub możliwości popełnienia przez oskarżonego nowego, ciężkiego przestępstwa oraz określonej podstawy stosowania tego środka zapobiegawczego i konieczności jego stosowania.
§ 2b.
Jeżeli zachodzi uzasadniona obawa niebezpieczeństwa dla życia, zdrowia albo wolności świadka lub osoby dla niego najbliższej, prokurator dołącza do wniosku, o którym mowa w § 2a, w wyodrębnionym zbiorze dokumentów, dowody z zeznań świadka, których nie udostępnia się oskarżonemu i jego obrońcy.
§ 3.
Prokurator, przesyłając wraz z aktami sprawy wniosek, o którym mowa w § 2, poucza podejrzanego o przysługujących mu w wypadku zastosowania tymczasowego aresztowania uprawnieniach oraz zarządza jednocześnie doprowadzenie go do sądu.
§ 3a.
Jeżeli tymczasowe aresztowanie stosowane jest w postępowaniu sądowym, pouczenia oskarżonego o przysługujących mu w wypadku zastosowania tymczasowego aresztowania uprawnieniach dokonuje sąd niezwłocznie po ogłoszeniu lub doręczeniu oskarżonemu postanowienia o zastosowaniu tego środka zapobiegawczego.
§ 3b.
Można odstąpić od przymusowego doprowadzenia do sądu podejrzanego, jeżeli zostanie zapewniony udział podejrzanego w posiedzeniu, w szczególności złożenie przez niego wyjaśnień, przy użyciu urządzeń technicznych, umożliwiających przeprowadzenie tego posiedzenia na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.
§ 3c.
W wypadku określonym w § 3b w posiedzeniu bierze udział w miejscu przebywania podejrzanego referendarz sądowy lub asystent sędziego zatrudniony w sądzie, w którego okręgu przebywa podejrzany, lub przedstawiciel administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego, jeżeli podejrzany przebywa w zakładzie karnym lub areszcie śledczym.
§ 3d.
Obrońca bierze udział w posiedzeniu przeprowadzonym w sposób określony w § 3b w miejscu przebywania oskarżonego, chyba że obrońca stawi się w tym celu w sądzie lub sąd zobowiąże go do udziału w posiedzeniu w budynku sądu z uwagi na konieczność uchylenia ryzyka nierozstrzygnięcia wniosku w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania przed upływem dopuszczalnego czasu zatrzymania oskarżonego.
§ 3e.
W wypadku, gdy obrońca bierze udział w posiedzeniu przebywając w innym miejscu niż oskarżony, sąd na wniosek oskarżonego lub obrońcy może zarządzić przerwę na czas oznaczony i zezwolić na telefoniczny kontakt obrońcy z oskarżonym, chyba że uwzględnienie wniosku może zakłócić prawidłowy przebieg posiedzenia lub stwarza ryzyko nierozstrzygnięcia wniosku w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania przed upływem dopuszczalnego czasu zatrzymania oskarżonego.
§ 3f.
Przepisu § 3b nie stosuje się w wypadku oskarżonego, którego dotyczą okoliczności wskazane w art. 79 § 1 pkt 2.
§ 3g.
Tłumacz może wziąć udział w posiedzeniu również w miejscu przebywania oskarżonego.
§ 3h.
Przepisy art. 517ea stosuje się odpowiednio.
§ 4.
Inne środki zapobiegawcze stosuje sąd, a w postępowaniu przygotowawczym także prokurator.
Orzeczenia do art. 250 k.p.k.
Ten przepis powołuje 92 orzeczenia, w tym § 1: 26, § 2: 44, § 2a: 1, § 2b: 3, § 3: 3, § 4: 12.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- I ZI 3/25Sąd Najwyższy, Izba Odpowiedzialności Zawodowej, uchwała z 04.03.2026
- II KZ 3/26Sąd Najwyższy, Izba Karna, postanowienie z 22.01.2026
- I ZZ 5/25Sąd Najwyższy, Izba Odpowiedzialności Zawodowej, uchwała z 17.11.2025
- I KZ 24/25Sąd Najwyższy, Izba Karna, postanowienie z 13.05.2025
- III KZ 1/25Sąd Najwyższy, Izba Karna, postanowienie z 04.03.2025
- II KZ 4/25Sąd Najwyższy, Izba Karna, postanowienie z 04.03.2025
- I KZ 5/25Sąd Najwyższy, Izba Karna, postanowienie z 30.01.2025
- II Ko 193/24Sąd Okręgowy w Olsztynie, wyrok z 20.11.2024
odszkodowanie za niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie
- II Kp 3/23Sąd Rejonowy w Nidzicy, postanowienie z 04.01.2023
- II K 682/22Sąd Rejonowy w Bełchatowie, wyrok z 31.10.2022
przestępstwo przeciwko mieniu
