Art. 142 UoOZ
Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, tekst ujednolicony (nieurzędowy) według stanu na 3 czerwca 2026 r.: tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 1292 ze zmianami z Dz.U. 2025 poz. 1168, Dz.U. 2025 poz. 1673 i Dz.U. 2026 poz. 483. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 26 sierpnia 2024 r.
Art. 142.
1.
Dobra kultury uznane za zabytek na podstawie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 6 marca 1928 r. o opiece nad zabytkami (Dz. U. poz. 265, z 1933 r. poz. 62 i 599, z 1934 r. poz. 976 oraz z 1949 r. poz. 180), a także wpisane do rejestru na podstawie ustawy, o której mowa w art. 140 ust. 1, stają się zabytkami wpisanymi do rejestru w rozumieniu niniejszej ustawy.
2.
Zabytki nieruchome uznane za pomniki historii na podstawie dotychczasowych przepisów stają się pomnikami historii w rozumieniu niniejszej ustawy.
Orzeczenia do art. 142 UoOZ
Ten przepis powołuje 1 orzeczenie, w tym ust. 1: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II Ca 529/17Sąd Okręgowy w Szczecinie, wyrok z 26.10.2017
