Art. 86 p.u.s.p.
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 334.
Art. 86.
§ 1.
Sędzia nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia, z wyjątkiem zatrudnienia na stanowisku
dydaktycznym, naukowo-dydaktycznym lub naukowym w łącznym wymiarze nieprzekraczającym
pełnego wymiaru Czas pracyCzas, w którym pracownik pozostaje do dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy albo innym wyznaczonym miejscu. Przepisy określają normy czasu pracy oraz okresy odpoczynku.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu pracowników zatrudnionych na tych stanowiskach, jeżeli
wykonywanie tego zatrudnienia nie przeszkadza w pełnieniu obowiązków sędziego.
§ 2.
Sędziemu nie wolno także podejmować innego zajęcia ani sposobu zarobkowania, które
przeszkadzałoby w pełnieniu obowiązków sędziego, mogło osłabiać zaufanie do jego bezstronności
lub przynieść ujmę godności urzędu sędziego.
§ 3.
Sędzia nie może:
1)
być członkiem zarządu, rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej spółki prawa handlowego;
2)
być członkiem zarządu, rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej spółdzielni;
3)
być członkiem zarządu fundacji prowadzącej działalność gospodarczą;
4)
posiadać w spółce prawa handlowego więcej niż 10 % akcji lub udziały przedstawiające
więcej niż 10 % kapitału zakładowego;
5)
prowadzić działalności gospodarczej na własny rachunek lub wspólnie z innymi osobami,
a także zarządzać taką działalnością lub być przedstawicielem bądź pełnomocnikiem
w prowadzeniu takiej działalności.
§ 3a.
Przez spółkę prawa handlowego rozumie się spółkę handlową, a także inną spółkę, do
której stosuje się przepisy prawa handlowego, w tym spółkę według prawa obcego.
§ 3b.
(uchylony)
§ 3c.
(uchylony)
§ 3d.
Wybór lub powołanie do władz spółki, spółdzielni lub fundacji z naruszeniem zakazów
określonych w § 3 pkt 1-3 są z mocy prawa nieważne i nie podlegają wpisowi do właściwego
rejestru.
§ 4.
O zamiarze podjęcia dodatkowego zatrudnienia, o którym mowa w § 1, a także o podjęciu
innego zajęcia lub sposobu zarobkowania, sędzia sądu apelacyjnego oraz sędzia sądu
okręgowego zawiadamia prezesa Właściwość sąduUstawowo określona kompetencja sądu do rozpoznania danej sprawy. Może zależeć między innymi od rodzaju sprawy, jej wartości, miejsca lub etapu postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, a prezesi tych sądów - Ministra Sprawiedliwości.
Sędzia sądu rejonowego kieruje zawiadomienie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, do
prezesa właściwego sądu okręgowego.
§ 5.
Prezes właściwego sądu w stosunku do sędziego, a Minister Sprawiedliwości w stosunku
do prezesa sądu apelacyjnego i prezesa sądu okręgowego, wydaje decyzję o sprzeciwie
wobec zamiaru podjęcia zatrudnienia na stanowisku dydaktycznym, badawczo-dydaktycznym
lub badawczym w szkole wyższej, jeżeli uzna, że będzie ono przeszkadzało w pełnieniu
obowiązków sędziego, oraz wobec podejmowania lub kontynuowania innego zajęcia, które
przeszkadza w pełnieniu obowiązków sędziego, osłabia zaufanie do jego bezstronności
lub przynosi ujmę godności urzędu sędziego.
§ 6.
(uchylony)
Orzeczenia do art. 86 p.u.s.p.
Ten przepis powołuje 32 orzeczenia, w tym § 1: 10, § 2: 9, § 3: 6, § 4: 10, § 5: 3, § 6: 2.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- III SAB/Gd 64/24Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wyrok z 20.06.2024
Dostęp do informacji publicznej
- III PSKP 7/24Sąd Najwyższy, Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wyrok z 04.06.2024
- III Pa 24/24Sąd Okręgowy w Suwałkach, wyrok z 29.05.2024
wynagrodzenie (przepisy ogólne)
- III Pa 19/23Sąd Okręgowy w Suwałkach, wyrok z 29.02.2024
wynagrodzenie za pracę
- III Pa 21/23Sąd Okręgowy w Suwałkach, wyrok z 21.02.2024
wynagrodzenie za pracę
- IV P 140/23Sąd Rejonowy w Toruniu, wyrok z 08.09.2023
wynagrodzenie za pracę
- III APa 5/16Sąd Apelacyjny w Białymstoku, wyrok z 18.05.2016
mobbing
- SNO 64/15Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 26.10.2015
- SNO 69/14Sąd Najwyższy, Izba Karna, postanowienie z 04.02.2015
- SNO 41/14Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 24.09.2014